Ja wel, toch!


Vanochtend stapte ik al ruim voor achten in de auto en reed ik naar het huis van ‘Mien Kloine Grode Zus’. Nadat zij ingestapt was, zetten we gezamenlijk de reis voort richting het oosten. Eenmaal de grens over zagen we al snel het bord ‘Tierpark’ en wisten we dat er er bijna waren. En daar ook ter plekke braken de wolken, trok de mist op die ons de hele weg vergezeld had en begon de zon te schijnen, die is ook niet meer vertrokken.
Nadat we even later de auto geparkeerd hadden liepen we de dierentuin van Nordhorn binnen. Aangenaam verrast waren we al door de lage entreeprijs en het gratis parkeerbeleid. Eenmaal door de ingang heen keken we onze ogen uit. Nog een verrassing want het park bleek niet alleen heel erg mooi maar ook veel groter dan we verwacht hadden. We genoten volop van alles om ons heen, de sfeer in het park en het mooie weer.


Nadat we het park hadden verlaten togen we iets zuidelijker, zo’n 16 km maar, om het kasteel van Bad Bentheim te gaan aanschouwen. Het parkeren daar leek in eerste instantie problematisch te worden gezien de enorme drukte, wat bleek? Er was niet alleen een uitgebreide voorjaarsmarkt maar ook een grote kermis, logisch dus dat er veel volk op de been was. Tot onze, volgende, verrassing bleek de parkeergarage open te staan, vrij van betaling, mazzzuullll. We bezichtigden het kasteel, beklommen vele trappen, daalden ze uiteraard ook weer af, en vergaapten ons aan alle pracht en praal, stiekempjesweg even dromen van het leven in zo’n paleis.


Eenmaal terug bij de auto overlegden we even hoe we terug zouden rijden, linea recta via de snelweg of toch maar (zoals we eigenlijk altijd doen) via een sluip-door / kruip-door route…. dan zie je immers veel meer leuks?! Eenmaal over de grens bij Oldenzaal zag ik een bordje ‘Oosterik’ staan, en benoemde hardop dat het daar zo leuk was. “Kloine Grode Zus” had geen idee wat ik bedoelde, maar na enig uitleg zei ze: “keer om”. En zodoende liepen we even later in een megatuincentrum, met een kar voor ons die al snel beladen werd met een aantal planten. We besloten op een later tijdstip nog eens terug te gaan naar dit tuincentrum om dan alles op ons gemak te kunnen bekijken met meer tijd op de klok.


Gevolg gevend aan een impuls pakte ik mijn telefoon en stuurde een smsje naar “Mien Grode Kloine Zus” die met haar lief op de camping in Ootmarsum staat. Op mijn vraag of ze het leuk zou vinden dat wij een bakkie kwamen doen kreeg ik direct een bevestigend antwoord dus weer een kwartier later zaten we aan heerlijke koffie lekker te beppen. En kan ik eindelijk zeggen dat mijn beiden ‘zussen’ elkaar ontmoet hebben, nou dat werd ook wel tijd onderhand ;-)


Weer enige tijd later stapten we de auto weer in en togen we huiswaarts, nadat ik Kloine Grode Zus met groen had afgeleverd in de veilige haven van der eigen straat en (v)echtgenoot reed ik door. Na even Joop bijgepraat te hebben heb ik de foto’s op mijn pc gezet, bekeken en geüpload naar mijn PICASA waar je ze allemaal kunt bewonderen.


Het was een fantastische dag waarvan ik enorm genoten heb en die ik nog lang zal koesteren.

Feest!

Al weken verheugde me op vandaag… een afspraak om ‘iets’ leuks te gaan doen met iemand die inmiddels heel diep in mijn hart zit vastgeklonken. Dat is ook wederzijds want inmiddels heeft zij mij al geadopteerd als zus, hoe fijn en bijzonder is dat?!


Vanochtend even voor half elf stapte ik bij haar binnen en na een allerhartelijkste begroeting gingen we een bakkie doen, even kletsen en een peukie erbij. Daarna namen we afscheid van haar lief en togen we de grens over, Duitsland in. We hebben wat winkels afgestruind en een paar lekkere en leuke dingen gescoord, die je in Nederland of niet kunt kopen of tegen een veel hogere prijs.

Daarna stapten we de auto weer in en reden naar Boertange. Het was immers prachtig weer en daar wilden we een bakkie op een terrasje gaan pikken. Aangekomen in Boertange zagen we tot onze verbijstering een grote hoop auto’s…zou er iets te doen zijn, vroegen we ons af…. Nou echt wel! We zagen mensen in de gekste uitdossingen, het vermoeden ontstond al snel dat het iets met Halloween te maken zou hebben. Dat bleek later ook… in het centrum van Boertange, zonder iets extra’s al een hele bijzondere vestingstad die het bezoeken zeker waard is…., zagen we overal kraampjes en mensen in kostuums uit de riddertijd. En jemig zeg wat liepen er figuren rond, we keken onze onze uit!!! De kers op de taart noemde ik het op een gegeven moment want dit hadden we natuurlijk niet verwacht, zo’n extra kadootje op een toch al hele leuke dag.


Na uitgebreid rondgewandeld en gekeken te hebben waren onze lijven wel toe aan een vochtige en droge versnapering. We ploften op een terras neer en al snel hadden we veel lekkers voor ons staan, terwijl we daarvan genoten bleven we onze ogen uitkijken en met groot plezier genieten van wat er zich voor ons en om ons heen afspeelde.

Enkele uren later stapten we de auto weer in en togen terug naar GEESJES huis. Daar dronken we nog wat en kletsen nog wat na, waarna ik afscheid nam en met een volgeladen auto huiswaarts keerde om daar nog even een uurtje in het gezelschap van (v)echtgenoot door te brengen voordat hij, met tegenzin, de nachtdienst inging… tegenzin, niet vanwege het werk maar wel vanwege het uur extra dat hij en zijn ploeg deze nacht moeten draaien ivm het verzetten van de zomertijd naar de wintertijd.


Mensenkinderen, wat weer een leuke dag…en deze week was al zo leuk! Ik heb weer tot op het bot genoten!

Klik gerust HIER voor meer foto’s!

Ouwehands Zoo Rhenen

Al weken geleden spraken Daphne en ik af in de herfstvakantie naar Ouwehands ZOO in Rhenen te gaan. Mijn maandagmeneer zag dat ook wel zitten en dus was het snel afgesproken dat we hem zouden meenemen. Puur uit gein stuurde ik een twitterberichtje naar Ouwehands om mooi weer te bestellen. Nadat het dinsdag prachtig weer was werd het gisteren stukken minder, ik zag de dag van vandaag al bijna in het water vallen tot ik naar weeronline keek.


Vanochtend vroeg opgestaan en om kwart voor negen reden we bij het huis van mijn maandagmeneer weg in volop zon, amper wind, zalige temperatuur. Geweldig. De rit verliep voorspoedig tot aan de Grebbeberg… de weg waar de zoo aan ligt….file en niet te zuinig ook. Overduidelijk waren meer mensen op het idee gekomen om van een mooie dag in een zoo te gaan genieten. Het was er stervensdruk. jemig… maar al redelijk snel na de ingang viel alles uiteen en konden we optimaal genieten ondanks de grote mensenmassa. De dag verliep geweldig en we hebben ons enorm vermaakt. We besloten tijdens de lunch dat we als laatste de zeeleeuwenshow Elements wilden gaan bekijken en toen bleek dat we veel te vroeg bij de betreffende locatie aankwamen besloten we eerst nog even op het terras bij de windhandgibbons te gaan zitten en daar een portie poffertjes te eten. Bij de poffertjeskraam was het druk dus moest ik ‘even’ wachten. Redelijk ongeduldig als ik ben vind ik dat meestal niet fijn maar deze keer werd ik aangenaam verpoosd door een klein ventje van een jaar of 4 a 5 die honderduit vertelde over zijn vakantie met papa in Frankrijk en hun bezoek aan een dierentuin aldaar, dit allemaal nadat hij geconstateerd had dat ik te dik was om net als hij op de balie van de poffertjeskraam te gaan zitten. Vaders schaamde zich kennelijk een beetje en verontschuldigde zich voor het gebrek aan tact bij zijn spruit maar ook zijn ogen twinkelden en we hadden gedrieën veel pret en andere mensen om ons heen ook. zo leuk!


De terugrit verliep minder voorspoedig, we verloren een uur doordat in Wageningen een ongeluk was gebeurd met een grote impact waardoor er een forse omleiding was, we genoten evengoed van de omgeving en het ‘gratis en onverwachte’ sightseeing by day in die omgeving. Even voor zeven leverden Daphne en ik mijn maandagmeneer thuis af en reden we samen het laatste stukkie naar huis. Eerst maar koffie en de foto’s bekijken. Een deel is uiteraard zoals altijd op Picasa gezet en zijn HIER te bekijken.


Wij kijken terug op een heerlijke dag die we kunnen koesteren als eentje met een gouden randje!

Liever naar Diever


Mijn (v)echtgenoot en de jeugd waren vanochtend al voor 8 uur de deur uit om op tijd aan te komen Sint Annaparochie voor een boogschietwedstrijd, ik kon dus uitslapen, heerlijk! Rond het middaguur werd ik wakker en op mijn gemakje heb ik mezelf toegestaan wakker te worden onder het genot van een bakkie leut en een peukie, me afvragend hoe ik de dag verder zou gaan invullen want ik zou tot aan de avond alleen thuis zijn. In mijn nachtoutfit onder een deken op de bank voor de buis was het eerste dat ik wilde….als 2e had ik bedacht dat ik me zou wassen en aankleden en met de 4-voetige heren zou gaan wandelen. Nog voor ik me op die taak kon richten ging de telefoon en heb ik lekker lang met een heel erg dierbaar iemand aan de telefoon gezeten. Nadat ik de telefoon neerlegde ging die al gelijk weer. Deze keer was het Niels met de vraag of ik zin aan wandelen had..en we spraken af dat hij en Anita mij enige tijd later zouden komen ophalen want ja ik moest me nog wassen en aankleden natuurlijk en ook de beide 4-voetige heren moesten er nog uit. Zo gedacht, zo gehandeld en even later zat ik in de auto met het duo op weg naar Diever alwaar we zouden gaan wandelen. Er was zacht weer voorspeld en dat was het dan ook, in het bos zag je overal de herfst al tevoorschijn piepen maar de temperaturen voelden aan alsof het eind lente was. De jassen werden dus niet gedragen maar om de middels geknoopt ;-)


Na een lange wandeling van zo’n 7 a 8 km kwamen we terug bij de auto…even verderop zagen we diverse terrassen die redelijk druk bezet waren. We besloten een leeg tafeltje in te pakken en genoten even later van heerlijke cappuccino met warme Brusselse wafels en hete kersen, vanille-ijs en slagroom uiteraard. Jammie, om te watertanden….echt heel erg lekker. Daarna stapten we de auto in en keerden we huiswaarts waar Joop en de jeugd al op ons zaten te wachten met lekkere koffie.


En zo is de zondag toch heel ad hoc weer geheel anders verlopen dan op voorhand aan het begin van de middag gedacht. Joop viel deze keer niet in de prijzen maar de jeugd wel zoals jullie op de 1e foto in dit logbericht kunnen zien.


De foto’s staan uiteraard weer op mijn Picasa en jullie kunnen de rest HIER bekijken…

Drents Museum


Vanmiddag heb ik mijn ‘maandag-meneer’ opgehaald en zijn we samen naar het Drents Museum gewandeld omdat we de expositie over de Dode Zeerollen wilden bekijken. Het was prachtig weer en in het museum was het niet al te druk. Hij woont heel dichtbij het museum dus mijn auto bleef bij hem voor de deur staan en in een prachtig zonnetje wandelden we van zijn huis naar het museum.

De expositie is zeer indrukwekkend doch ook tijdrovend, als je alle beschrijvingen bij de items wilt lezen en elke film die vertoond wordt wilt bekijken. We hadden geen haast natuurlijk en hebben alles op ons gemak bekeken en rond gewandeld. Ik heb zowel buiten als binnen enkele foto’s gemaakt, echter niet van de Dode Zeerollen zelf want dat was niet toegestaan. Dat wat men ervan tentoon had gesteld lag in vitrines in een apart deel van het museum waarbinnen het door ventilatoren erg koud werd gehouden, ook zagen we overal vochtmeters. De temperatuur en het licht wordt zo goed mogelijk onder controle gehouden om schade aan de items te beperken.

Nadat we alles bekeken hadden besloten we nog even verder het centrum in te wandelen en een terrasje op te zoeken alwaar we genoten van heerlijke cappuccino en nog lekkerder gebak. Daarna wandelden we terug en na afscheid van elkaar genomen te hebben keerde ik huiswaarts.

De foto’s staan op mijn PICASA, klik HIER als je ze allemaal wilt bekijken.

Takkeherrie & Stilte

In tegenstelling tot onze vorige woonplaats is de provinciehoofdstad Assen, waarin wij nu wonen, een plek waar veel meer aan cultuur en volksvermaak wordt gedaan. Enige tijd geleden werd bekend gemaakt dat het DRENTS MUSEUM een expositie over De Dode Zeerollen zou gaan plaatsen. In het kader hiervan werd een beeld gemaakt dat op de Kop van de Vaart moest komen te staan. Waar eerder dus Lenin stond ter ere van een expositie De Sovjet Mythe, staat nu een Menora, een 7 armige Joodse kandelaar. Een hoog bouwwerk met zo ontzettend veel details dat je niet weet waar je het eerst of het laatst moet kijken. Stond daar tot voor kort dus een ruim 9 meter hoge Lenin staat er nu de menora van 4 meter breed bij 7 meter hoog. Ik was er al wel met mijn camera langsgereden maar het was er telkens zo druk dat ik het niet goed in beeld kreeg.



Dit weekend is er op het TT-terrein het Truckersfestival. Ik heb weinig tot niets met trucks maar schoondochter-in-spé had het de afgelopen weken al meermalen benoemd dat ze daar altijd met pa en ma en broertje naar toe ging om de intocht en/of de uittocht te bekijken. Zoonemans had het vorig jaar met haar bezocht en weigerde het dit jaar weer te doen, hij vindt dat helemaal niks. Tja.. Zij wilde er wel graag naar toe dus stapte ik maar met haar de auto in gisterenavond om haar daar weer naar te laten kijken.




We reden eerst naar een viaduct waarop zich al meer mensen verzameld hadden, sommigen staand, sommigen zittend met lekkernijen tussen hen in. Op de snelweg was het al redelijk druk, een komen en gaan van vrachtwagens. De ene toeterde nog luider en mooier/lelijker dan de andere, de ene truck was mooier/lelijker dan de andere beschilderd etc. Al snel bedacht ik me dat het tellen ervan zinloos was en deed ik dat dus ook niet.




Na daar een tijdje gestaan te hebben besloten we een andere locatie op te zoeken. De herrie op dat viaduct vond ik verre van aangenaam. Hoe groot het contrast dan is tussen die herrie en de stilte die ook in Assen en omgeving kan heersen, bemerkten we ook….




Op een andere locatie stonden we weer even stil om te zien hoe zich een lange rij van trucks zich bij 1 van ingangen van het TT-terrein verzamelde om stapvoets verder te rijden.




Ook daar was het een herrie van jewelste dus zochten we weer een rustig stukje op….




Even verderop weer de auto aan de kant gezet want we kregen iets heel moois in beeld….
en dat moesten we natuurlijk vastleggen…




Toen ook daar de herrie weer toenam vertrokken we weer, om weer een stukje verder te gaan en ‘stilte’ te zoeken..




Als je voor je zoveel herrie voorbij ziet komen en je je dan omdraait kan je ook iets moois zien….
en dat vastleggen ;-)




Op een gegeven moment had ik het wel (stiekem: helemaal) gehad met die takkeherrie en verlangde mijn hoofd naar stilte. Een drukke week en de temperaturen van de afgelopen dagen gaan mij niet in de koude kleren zitten dus tja… als dan ook nog Klaas Vaak op vakantie blijkt te zijn gegaan zegt mijn lijf: ‘ho, stop tot hier en niet verder’ terwijl mijn geest dan schreeuwt: ‘kom op, niet opgeven, doorgaan, je kan het..’ Nou had ik gisterenmiddag ook nog een uur in de tandartsstoel gelegen en mijn mond voelde aan alsof er een oorlog in gewoed had, dus helemaal happy voelde ik me dus niet… Alsof het dan zo moet zijn is daar een oppeptekst, die mij gelijk weer een glimlach op mijn gezicht legt en wat energie geeft.




Die energie was helaas van korte duur, maar hé: beter iets dan niets toch?. Uiteindelijk stapten we de auto weer in en vochten we ons een weg tussen de talrijke trucks, verkeersleiders, auto’s en andere vervoermiddelen en vele, vele mensen door om huiswaarts te keren. Alwaar ik op de bank plofte met een blok chocola en een kop koffie, lekker even in alle rust alleen in huis, thuis voor de buis en nog even van die stilte genieten totdat mijn (v)echtgenoot weer binnen zou stappen.

De jeugd ging op tijd naar boven want zij wilden vroeg slapen omdat ze vanochtend er weer vroeg uit moesten. Daphnes vader is helaas verre van gezond en ligt weer in het ziekenhuis, Drachten deze keer, en ze wilden naar hem toe vanochtend. Eerst langs Appelscha rijdend om Daphnes broertje op te halen, die graag mee wilde, en wat spulletjes uit het ouderlijk huis voor vader. Gelukkig liet Klaas Vaak me deze nacht niet in de steek en viel ik als een blok in slaap. Vanochtend wel weer vroeg op maar dat is niet erg. Zo meteen naar het station hier in de stad om Rineke op te halen, we gaan lekker bijkletsen en wat ‘broodnodige’ inkopen doen om bij de 1e voorstelling van JEANS in Barneveld op 27 september goed beslagen ten ijs te komen.

Morgen is dan het plan om naar de dierentuin in Emmen te gaan, naar de babyshower die gegeven wordt ter ere van de geboorte van het 25e olifantje vorige week maandavond. Of dat doorgang kan gaan vinden zal afhangen van de aan- of afwezigheid van Klaas Vaak de komende nacht ;-)