Jeans-24-Tropical Heat

Het is nog maar april en de theaters zijn nog volop bezig met het samenstellen van hun agenda voor het komend theaterseizoen 2014-2015. JEANS is daar natuurlijk ook nog volop mee bezig en op hun website is die agenda ook nog niet beschikbaar. Tot aan het moment dat dat wel het geval is zal ik hier de data die ik zelf ontdek, en die anderen mij verschaffen, hier plaatsen.

De 1e kan ik al bekend maken met dank aan Rineke.

Wanneer Waar Theater Online Telefoon
September
26 Beverwijk Kennemer Klik 0251-221453
Oktober
15 Veldhoven De Schalm Klik 040-2533578
16 Nieuwegein De Kom Klik 030-6045554
November
29 Emmen De Muzeval Klik 0591-617000
December
12 Winterswijk De Storm Klik 0543-519285
26 Almelo Theaterhotel Klik 0546-803000
27 Hengelo Rabotheater Klik 074-2556789
30 Veghel De Blauwe Kei Klik 0413-342555
Januari
10 Rijswijk Schouwburg Klik 070-3360336

Het spreek voor zich dat iedere aanvulling uiteraard van harte welkom is!!

Met dank aan Arno !

Met enorme dank aan een andere grote fan van JEANS kan ik, en ontelbaar vele anderen met mij, nog lang nagenieten van JEANS-23 Wings of Dreams zonder dat ik daarvoor in mijn geheugen hoef te duiken.

ARNO heeft vele uren zitten ‘knutselen’ met het resultaat dat er van de hele show 2 compilatiefilmpjes zijn gemaakt en die heeft hij gelukkig op youtube gepubliceerd. BEDANKT ARNO !!!

Kortom…wil je ook eens zien wat ik zó graag zie en waar ik nooit genoeg van krijg?
Klik dan hieronder de filmpjes aan…..

1e helft:


2e helft:




R.I.P. Dick van den Ende



Vandaag (zondag 2 maart)
is bekend gemaakt dat op
23 februari
Dick van den Ende is overleden
op 88-jarige leeftijd.


Dick was de geestelijk vader van JEANS en ik heb vele malen het genoegen mogen hebben met hem te praten over de show want hij was, zeker in de beginperiode, bij heel veel voorstellingen aanwezig. De laatste paar jaren was dat minder vaak maar toch spraken we elkaar meestal wel eventjes als we elkaar in de foyer tegenkwamen.

Dankzij hem zijn vele jonge talenten ‘groot’ geworden omdat hij hen een springplank bood naar de theater- & musicalwereld. Wat mij altijd weer in hem opviel was zijn passie voor het complete gebeuren op de planken, niet alleen maar zang en dans maar ook belichting, kleding, make-up, mimiek.. het complete plaatje had zijn aandacht en passie. Ondanks dat het niet nodig was die passie in mij op te roepen wist hij dat toch altijd weer te vergroten op de één of andere manier.

Beste Dick, dank je wel voor wat je hebt gedaan maar ook voor het ‘raken’ van mijn muzikale snaren, keer op keer! Doe iedereen die reeds ‘daar’ is de groeten en organiseer maar weer met diezelfde passie en liefde een nieuwe springplank.

Aan alle nabestaanden wens ik licht en kracht toe dit verlies te dragen en een plekje te geven.

“De dood is niet het einde, het is slechts een pad dat we allemaal moeten gaan.”


Jeans 23 —> 24

En dan is daar die, toch wel, gevreesde zondag daar…. Jeans-23-Wings of dreams eindigt vanavond in theater Geert teis te Stadskanaal. Reuzeblij met mijn plaatsen op rij 1, samen met Anita, als altijd, gelukkig!!! Met een lach en een traan, én enkele andere diehard-fans, voor een laatste keer het dak eraf…. En dan is het helaas tijd om afscheid te nemen van niet alleen een geweldige show maar ook van 2 castleden, voor zover op dit moment bekend, Diederick en Tibisay.

En dan begint het lange wachten….. (wellicht) op de datum af, exact 8 maanden…. Om dan kennis te mogen maken met de nieuwste show…. Jeans-24-Tropical Heat…. Spannunddd natuurlijk….niet alleen vanwege de show maar ook vanwege het kennismaken met nieuwe castleden…. Ik kan NIET wachten!!!

Aanvulling op speciaal verzoek van Rineke ;-)

Vroeg in de avond, veel vroeger dan eerder het plan was, stapte ik in de auto. Wel nadat ik mijn handen tot bijna stijfgevroren klompjes had bewerkt omdat ik ruiten moest krabben na een laag vallende sneeuw vermengd met ijzel. De wegen waren slecht, het weer ook, en tja te laat komen is dus niet mijn ding….Met Anita ging ik onderweg….een ritje van normaal zo’n 30 a 35 minuten…. jeetjemekreetje wat waren de wegen vies, het ijzelde en regende tegelijkertijd, zo vies! Maaarrrrr goed, uiteindelijk kwamen we in Stadskanaal aan, na ruim een uur onderweg te zijn geweest. Na her en der wat mensen begroet te hebben gingen we op de koffie af. Even later op mijn gemakkie bijpraten met Leon, dat kon want hij was als publiek aanwezig ipv als castlid. Toen wat andere mensen gesproken waarbij de geruchten niet van de lucht waren. De hele cast zou vertrekken op slechts 2 personen na? Snel even info bij Karel gehaald, die me gelukkig gerust kon stellen al had hij ook nieuws waar ik nog droeviger van werd. Diederick en Tibi weg, oke, dat was al bekend maar ook Tjindjara weg? Grrrrrrrr snikkkkkkk. Met gemixte emoties daarna de zaal in.

Op de tribune zaten op een rij The Creatives van Jeans samen met Leon, er werd driftig heen en weer gezwaaid. Daarna ging het doek open en gelijk begonnen velen in de zaal te juichen…. de toon was gezet, het dak zou eraf. Diederick had wat moeite zo af en toe zijn emoties te bedwingen, hoe aanstekelijk is dat, brrrr, de brok in mijn keel ging er zitten en wilde maar niet weg, hoeveel moeite ik ook deed om het weg te slikken. Snel, veeeeel te snel, was het pauze… Op rij 1 zaten meerdere ‘die-hard-fans’ dus we spraken af om de 2e helft, zodra het doek open zou gaan, allemaal te gaan staan, enthousiasme op het toneel dus ook uit de zaal toch? Zo gezegd zo gedaan, helaas waren wij de enigen want verder bleef bijna iedereen zitten….. Niet getreurd, verder genieten maar. Dat viel nog niet mee, je zag her en der emoties en tja het was immers de laatste van een indrukwekkend seizoen?! Tibi viel in voor Tjindjara en dat ging haar weer goed af. Ook liep het niet helemaal vloeiend omdat een nummer er op het laatste moment nog uitgehaald werd, dat mocht echter de pret niet drukken. Bennies pruik werd niet, zoals we gewend zijn, aangereikt door mede-castleden maar kwam aan een touwtje uit de lucht naar beneden zakken om tijdens het lied op een bepaald moment weer naar boven toe van zijn hoofd getrokken te worden. Zo gingen we meer dingetjes anders dan we gewend zijn, maar hee who cares, bij de laatste mag immers meer?! Het publiek gilde het op menig moment uit van plezier. En wat te denken van Nigel, die niet zoals we gewend zijn, met een ontbloot bovenlijf en een witte sportboxer achter de lijst staand zijn ding doet, maar met een string aan waarop een vijgenblad genaaid was, opkwam? Hilarisch natuurlijk! Zo dus letterlijk een mix van een lach en een traan. Wederom veel te snel ging het doek voor show 23 dan definitief dicht ;-(

En dan komt daar het onvermijdelijke moment dat je mensen gedag moet zeggen. Alhoewel ik natuurlijk nog net niet stikte van nieuwsgierigheid wilde ik ook niet iedereen bespringen met dezelfde vraag, dat heb ik dus maar achterwege gelaten, al heb ik wel her en der de vraag neergelegd om op FB te laten weten wat er zou gaan gebeuren zodra men duidelijkheid had. Iedereen had ruim tijd, zo fijn, dus ik kon op mijn gemakkie iedereen apart bedanken en de bedankjes overhandigen. Tja Tjindjara stopt, dat was voor mij zeker even slikken al begrijp ik het uiteraard wel en gun ik haar alle succes en doorgroei. Daarna was het tijd om de jassen te halen zodat we ons konden verplaatsen van het theater- & foyerdeel naar het hotel voor de afterparty. We hoorden de speech van Wil aan richting cast, band, crew en creatives en dronken nog wat. We spraken zo her en der nog enkele mensen en toen werd het toch echt tijd om ons weer het nare weer en de slechte wegen op te begeven. Nog snel nogmaals enkele woorden gewisseld met Tibi toen zij mij kwam opzoeken om mij een prachtig boeket bloemen te overhandigen. Buiten rookten we nog een sigaretje met Bennie T., Charro en Diederick waarna we afscheid namen en Diederick (met Charro) ons begeleidden naar mijn auto om zijn afscheidscadeau in ontvangst te nemen. Die had ik bewust niet mee genomen het theater in, te groot, te zwaar en te onhandig voor mij. 5 kwartier later stapte ik mijn huis weer binnen, nog steeds met dubbele emoties maar ja dat is niet nieuw, ieder jaar hetzelfde liedje, al was het jaar wel heftiger dan anders.

8 maanden wachten, wellicht op de datum af, voordat ik weer (hopelijk!!!) op rij 1 mag zitten om de nieuwe show te gaan bewonderen. Met wie ‘oud’ en wie ‘nieuw’? Géén idee!! Vervelend wel dat dat nog niet bekend is en op duidelijkheid gewacht moet worden. Een pauze-gesprek met Perry leverde in die zin ook geen duidelijkheid behalve dan dat ook de dans-kunsten, en diens groeipotentie daarin, van een castlid zwaar meewegen in de beslissing of iemand wel of niet in de cast mag plaatsnemen, al dan niet ‘oud’ of ‘nieuw’.

Kortom….. of ik in september een Bennie-T, Marco, Kees, Shelton als band… en Bennie-H, Nigel, Charro, Leon, Marije, Manon in de cast… terug zal zien is op dit moment nog een vraag…. waarop ik maar al te graag het antwoord ‘eergisteren’ graag geweten had!!!

Diederick & Hollands Got Talent

died-HGT

Zaterdag 26 oktober zat ik in opperste spanning op de bank….Jawel, Diederick uit JEANS was een kandidaat in Hollands Got Talent. Met welk instrument zou hij komen, welk lied zou hij uitvoeren…en tal van andere vragen vlogen door mijn hoofd. Toen hij uiteindelijk aan de beurt was bleek er een vleugel te staan en wist ik acuut dat mijn wens uit zou komen, namelijk dat hij The Pianoman zou doen, een nummer dat hij in het vorige seizoen van JEANS ook had gedaan.

HIJ IS DOOR…..YES….. daar was ik uiteraard heel blij mee. Daarna begon het wachten…. zou hij geselecteerd worden als kandidaat voor de liveshows of niet? Spannend natuurlijk!

Weer begon het wachten…. wachten op de live-show waarin hij aan de beurt zou zijn. En tegelijkertijd zinderde de vraag door mijn hoofd; welk nummer gaat hij doen en zal hij met een instrument op toneel komen en zo ja welke? Als je JEANS al ettelijke seizoenen volgt heb je dus Diederick al een aantal seizoen meegemaakt en heb je gezien wat hij zoal in zijn mars heeft, het is met recht een multitalent. Van een zeer ingetogen ballad naar een dolkomisch stukje waarin hij bijvoorbeeld Dame Edna neerzet of onze ex-koningin Beatrix met van alles er tussenin… ik heb dus werkelijk geen idee wat ik moet en kan verwachten.

Halverwege de middag stap ik dan de auto in en ga ik op weg naar het Mediapark in Hilversum, Studio 24. En dan zal het, niet alleen voor mij natuurlijk, nagelbijtend spannend worden. Niet dat ik die nog heb na de marathon van The Hobbit afgelopen dinsdag, maar toch. Natuurlijk hoop ik dat hij doorgaat en dat hij uiteindelijk zal winnen, met name voor hem want ik vind dat hij het verdient en ik gun het hem ook zó ontzettend.

Hoe het zal aflopen is op dit moment niet te zeggen maar wat ik wel kan doen is jullie vragen vanavond op hem te stemmen. Dat is heel simpel, sms DIEDERICK (let op de spelling van de naam) naar 3131. ALVAST REUZEBEDANKT!

E.i.n.d.e.l.i.j.k.

Het is vrijdag, 27 september…. een datum waar lang naar uitgekeken is en niet alleen door mij. Het is inmiddels middag en de werkweek zit erop, na thuiskomst zopas eerst met de honden gewandeld, althans met Brego en Kobus die sinds vandaag bij ons is en ruim een week blijft. Noah ligt nog boven in bed bij Joop die vanochtend met hem meeging toen die uit de nachtdienst thuis kwam. Daarna de mail afgehandeld, een weblogger ‘in nood’ eventjes snel geholpen. Mijn deelnemers aan de tegenstelling bezocht en nu dus dit bericht maken. ….

Straks stap ik weer de auto in en ga ik Anita halen en vertrekken we richting Deventer. Ik zocht al een hele tijd naar een vloerlamp in retrostijl met als hoofdkleur paars. Afgelopen week, alsof het zo moest zijn, vond ik er eentje die ik helemaal geweldig vond en na wat heen en weer gemail met de aanbieder werden we het eens over de aan-ver-koop. Dussss ergens vannacht kom ik met een opgeladen accu weer thuis na een avondje theater met JEANS en Anita natuurlijk, én een lamp die ik helemaal geweldig vind. Dan ben ik morgen lekker heel de dag thuis en verder geen plannen, behalve dan energie sparen uiteraard voor ons uitje, de Weblog-Meeting as zondag in Burgers Zoo, waar ik me natuurlijk ook enorm op verheug. Hopelijk geldt dat voor iedereen en kan eveneens iedereen naderhand zeggen dat men een hele leuke dag heeft gehad.


Als we in Deventer klaar zijn rijden we door naar Barneveld waar we in Theater De Schaffelaar vanavond de allereerste try-out van de nieuwste JEANS-editie gaan meemaken. De 23e alweer, waar blijft de tijd? Vanavond, net als voorgaande jaren, in een deels gewijzigde opstelling van de cast maar ook van de band. Begon het ooit met een band van 5 mannen, is vanavond de start van een nieuw seizoen met een band van 4 mannen. De bassist en de gitarist, Marco en Kees mogen we opnieuw gedag zeggen nadat deze heren al enkele jaren meedraaiden en we gaan drummer Bennie en toetsenist Shelton als ‘nieuwelingen’ verwelkomen. Wat de cast betreft ook ‘oud’ en ‘nieuw’… geen 8 leden zoals talrijke voorgaande seizoen maar 9 per start van dit seizoen. 5x ‘oud’ en 4x ‘nieuw’. Als altijd ben ik natuurlijk reuze benieuwd naar hoe deze show eruit ziet en laat ik me graag weer verrassen. Mooie bijkomstigheid is natuurlijk zo wie zo dat ik vanavond Karel en Petra ook weer mag begroeten, met ruim 2 uur afstand en drukte aan weerszijden zie je elkaar natuurlijk niet zo heel vaak. Er was eerst sprake van dat Karel er vanavond niet zou zijn maar gelukkig is er eea veranderd waardoor hij er vanavond wel bij kan zijn. Prachtig natuurlijk, te meer daar hij enkele weken geleden (weer) heel ernstig ziek was en hij kantje boord lag. Inmiddels gaat het gelukkig weer goed en als hij zich aan de regels houdt kan hij zijn taken ook prima vervullen… maar ja *grijns* vertel hem dat eens op dusdanig wijze dat hij daar dan ook gehoor aan geeft *grinnik*.

Kortom…..vanaf straks vele leuke uren voor de boeg, dan een dagje rust, en dan weer een heleboel leuke uren. Dingen om naar uit te kijken en dat doe ik dan ook volop!


Vanavond dus het begin van een nieuw, naar verwachting spetterend als altijd, JEANS-seizoen en ook net als voorgaande jaren ben ik blij al weer de kaartjes voor een aantal voorstellingen in huis te hebben. Na vanavond tel ik af tot 19 oktober, een voorstelling in De Lawei in Drachten die ik met Daphne ga bezoeken en daarna naar 9 november in onze hometown Assen, theater De Nieuwe Kolk, die ik ga bezoeken met Niels en Anita en Greet. Daarna dan doortellen naar 26 januari om de laatste voorstelling van het seizoen bij te wonen in theater Geert Teis te Stadskanaal. Voor deze voorstellingen heb ik al kaarten maar er komen ongetwijfeld nog wel een paar voorstellingen bij…..zóóóóó zin in!!!

Nu

Naarmate de jaren verstrijken… maar ook op momenten dat je je op een begraafplaats bevindt… sta je zelf vaker stil bij de eindigheid van het leven, jouw leven… althans zo ervaar ik dat wel.

Vanochtend stonden we weer, net als vorige maand ook, in een aula om afscheid van iemand te nemen die veel te jong het tijdelijke met het eeuwige moest verwisselen. Je gedachten gaan dan alle kanten op, hoeveel tijd heb je zelf nog, hoe wil je het als het jouw tijd is, wat wel wat niet, hoe, wanneer, waarom..

Mijn vaste lezers weten inmiddels al wel dat ‘Het leven is van mij’ uit de musical Elisabeth mijn all-time-favorite is. Dat weet Joop naturlijk ook, in de auto op de terugweg zopas hadden we het over muziek. Welke muziek wel of niet te gebruiken als het onze tijd is…. Er kwamen diverse artiesten en titels voorbij natuurlijk.. en ondanks dat smaak gaandeweg de jaren ook wijzigt kan het ook zijn dat bepaalde nummers hoog op het verlanglijstje blijven staan.

Naar leeftijd wordt niet gekeken, als het je tijd is dan ga je, ongeacht hoe jong je op dat moment dan ook bent.. de muziek die dan uiteindelijk gedraaid wordt kan dan heel anders zijn dan de muziek die je in het nu op je lijstje hebt staan.

Ondanks de triestigheid beseften we ook, dat hoe moeilijk het leven soms ook is, je het ook moet koesteren, waardering moet hebben voor vele zaken, zoals het nog steeds samenzijn ondanks vele diepe dalen, in ons geval. Bij die diepe dalen moet je niet (willen) blijven stil staan, maar juist kijken naar de hoge pieken en die in herinnering behouden en regelmatig terughalen.

“We moeten blijven geloven in het leven”….zei mijn (v)echtgenoot vlak voordat we de parkeerplaats bij ons huis weer op reden en even later door 4 onstuimige honden begroet werden. Die uitspraak van Joop riep acuut een melodie in mijn hoofd op… en ja hij heeft gelijk, de tekst van het lied klopt van a-z.

Wellicht kennen jullie het, misschien ook niet… luister en lees dan hieronder maar mee…

JEANS-23-Wings of Dreams


Nog 1 maand en 10 dagen…dan is het zover…
Met Anita ga ik dan naar Barneveld, Theater De Schaffelaer om daar andere fans te ontmoeten en begroeten en uiteraard vriendje Karel ook… om dan samen te gaan kijken, en ongetwijfeld weer genieten zoals altijd, van de 1e try-out van de nieuwste editie van JEANS. De 23e alweer. Het zal na 12 shows wel even anders zijn want dit is sinds editie-’JEANS-12-A Selection’ de eerste editie zonder EILEEN. Niet om anderen tekort te doen maar JEANS zonder Eileen kan ik me maar heel moeilijk voorstellen… kortom, extra spannend dit jaar, we gaan het weer beleven. Eileen is niet bij JEANS weg overigens, achter de schermen is zij er nog volledig bij betrokken. Zij zal niet optreden dit seizoen omdat ze zwanger is van haar eerste baby die zij en haar lief Benny, drummer bij JEANS met ingang van het nieuwe seizoen, eind november verwachten. Prachtig natuurlijk, en uiteraard hoop ik dat alles goed blijft gaan en zij straks een prachtige en gezonde baby in hun leven mogen verwelkomen.