Omarm me

Zwijmelen op Zaterdag
- 75 ~~ 2.22
beluister meer ‘zwijmels’ bij MARJA

Ken je dat?

Het met ontroering luisteren naar een nummer dat je heel erg mooi vindt maar tegelijkertijd kippenvel op je huid voelend omdat je de uitvoerder vreselijk vindt? Onderstaand nummer is daar zo’n overduidelijk voorbeeld van. De originele uitvoerder roept niets positiefs in mij op om dat maar netjes te verwoorden. Gelukkig zijn er altijd artiesten die een mooi nummer coveren. Ook dit nummer is meermalen door diverse artiesten gecovered, mijn favoriete cover was al geruime tijd die van Simone Kleinsma maar sinds eergisteren staat die versie op de 2e plaats, verdrongen door de versie die uitgevoerd werd in The Passion dit jaar dat donderdagavond op tv uitgezonden werd. Als, al sinds jaar en dag, groot fan van Stanley Burleson kan ik natuurlijk niet anders dan het hier plaatsen. Ook omdat het in The Passion zat en dat qua tijd weer heel toepasselijk is.

Ik wens iedereen een heel fijn pasen!



Its all right





Zwijmelen op Zaterdag – 74 ~~ 2.21 van MARJA

Kijk eens bij haar, beluister/geniet van alle zwijmels aldaar.

Vandaag heb ik een heel kort nummertje voor jullie maar…. ik hoop dat het jullie net zo vrolijk maakt als dat het dat mij altijd maakt. En dat een vrolijk deuntje niet per definitie lege woorden als tekst kent …bewijst dit liedje dan ook weer wel.

Het is de herkenningstune van een Engelse crimi, “New Tricks”, gestart in 2003. Niets ingewikkelds maar wel ontzettend grappig met af en toe spannende momentjes. België heeft één seizoenen uitgezonden maar gelukkig doet BBC dat nog steeds.

Dit liedje is overigens gezongen door 1 van de 5 hoofdpersonen uit deze serie; Dennis Waterman die de rol speelt van Gerry Standing.

It’s all right
it’s okay
doesn’t matter
if you’re old and grey

It’s all right
i say: it’s okay
listen to what i say

It’s all right
doing fine
doesn’t realy matter if the sun don’t shine

It’s all right
i say: it’s okay
we’re getting to the end of the day

Hight take
Low take
take your pick
you can’t teach an old dog a brand new trick
i don’t care what every body says
at the end of the day….

Zwijmelen op Zaterdag – 72 ~~ 2.19

Voor méér zwijmelen én zwijmelaars, kijk / luister / geniet bij MARJA

We maken allemaal wel eens momenten mee dat we het ‘even’ niet meer zien zitten, ook al hebben we de eigenschap om altijd maar weer op te krabbelen én door te gaan want opgeven is immers nooit de meest ideale optie?!
Een lied waarvan ik bij uitstek vind dat het een hart onder de riem steekt is ‘Climb every mountain’, uit de musical Sound of Music, welker eerste première op 16 november 1959 uitgevoerd werd. De muziek is van de hand van Richard Rodgers en tekst is van de hand van Oscar Hammerstein.

Van dit lied zijn talloze versies te vinden. Ik had de gemakkelijkste weg kunnen nemen en kiezen voor de originele musicalversie, daar zijn er ontelbare uitvoeringen van. Evenzo ontelbaar zijn overige versies van bijvoorbeeld in de klassieke sfeer van Dame Kiri Te Kanawa, Susan Bollock en anderen, als ook popachtige versies van bijvoorbeeld Nikki, The Jacksons, Christine Aguilera etc. Ook had ik kunnen kiezen voor koor-versies zoals bijv. van Mormon Tabernacle Coir of wat te denken van een ballad-versie van bijvoorbeeld Shirley Bassey of Alessandro Safina? Om nog maar te zwijgen van de instrumentale versies natuurlijk. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Ik koos voor de versie van The Letterman, een trio dat startte in 1959 en tot op heden nog steeds actief is. Hun versie vind ik één van de mooiste omdat het op een ingetogen wijze, in tegenstelling tot vele andere versies, gezongen wordt zonder afbreuk te doen aan de kracht van de tekst en de intensiteit van de emoties die erbij horen.

Zwijmelen op Zaterdag ~~ 2.16

Voor méér zwijmelen én zwijmelaars, kijk / luister / geniet bij MARJA

Joop en ik zijn al vanaf het begin fan van James Bond. Het zal jullie dus ook niet verbazen dat we alle films op dvd hebben en die met enige regelmaat bekeken worden… Elke James Bond bevat veel muziek, niet alleen maar het, voor iedereen zo herkenbare, standaarddeuntje. Vandaag kies ik dus weer voor die film maar dan niet in de beelden-zin maar in de muziek-zin, een heel mooi nummer dat door Louis Armstrong uitgevoerd werd, dit lied komt uit onze favoriet van de 007-serie.


We have all the time in the world,
time enough for life to unfold
all the precious things love has in store.

We have all the love in the world;
if that’s all we have,
you will find we need nothing more.

Every step of the way
will find us with the cares
of the world far behind us.

We have all the time in the world,
just for love, nothing more, nothing less,
Only love.

Only love.

Het origineel:

Zwijmelen op Zaterdag ~~ 2.15 ~~

Voor méér zwijmelen én zwijmelaars, kijk / luister / geniet bij MARJA


We kennen allemaal het verdriet dat in het diepst van ons hart omhoog komt op het moment dat je afscheid neemt van iemand in dit aardse leven. Soms ben je in de gezegende omstandigheid dat te mogen doen voordat iemand sterft, maar meestal pas echt daarna.

Ingegeven door een aantal van die afscheidsmomenten in de laatste jaren, alsmede mijn bezoek aan lieve logvriendin SASKIA woensdag waar ik HIER over schreef, maar ook door het overlijdensbericht dat ik gisterenmiddag ontving nadat gisterenmorgen een oom van mij was overleden, ben ik momenteel even meer dan normaal met die vorm van afscheid bezig.

Ik ben al sinds mijn jeugd groot fan van de schrijver JRR Tolkien en dat zijn verhalen na jaren uiteindelijk verfilmd werden was dus zeker tot mijn groot plezier. De films heb ik uiteraard, zodra het mogelijk werd, aangeschaft in de extended versie op blue-ray. Ik kijk ze ook echt met grote regelmaat en ze boeien me nog steeds enorm. In die films zitten vele, zeer mooie en diepzinnige, teksten en stukken muziek. Ook al ben je geen Tolkien-fan, ook al vind je de boeken en de films helemaal niks… beluister dan hetgeen hieronder staat zonder op de bijgevoegde filmbeelden te letten maar wél op de tekst, en laat die even op je inwerken. (mocht het Engels voor jou te onduidelijk zijn, laat het me dan weten, ik mail je graag de vertaling). De zangeres die je hoort is Annie Lennox en de titel van dit lied is ‘Into the West’. De tekst vind ik niet alleen bijzonder mooi maar bovenal erg veelzeggend met betrekking tot dât ene moment waar velen van ons met angst naar uitkijken, ingegeven met name omdat niemand echt met zekerheid kan zeggen wat er definitief wel of niet gaat gebeuren.

Ik vind het een zeer bemoedigende tekst op prachtige muziek; het staat op mijn lijstje van te draaien nummers als mijn tijd daar is. Enerzijds omdat ik dat lied als begeleiding wil hebben bij mijn laatste reis, anderzijds omdat ik hoop dat het mijn achterblijvers zal troosten. (De ‘dood’ is altijd al iets geweest dat mij intrigeert omdat ik een overtuiging in mij draag, (vraag me niet dat te verklaren, het is gewoon een gevoel dat al jaren ongewijzigd in mij aanwezig is) dat het ‘slechts’ een fase is. Een drempel naar een andere levensvorm. Het is volgens mij absoluut niet het definitieve einde.)