30 dagen ~ 9

10

30-day-blog-challenge-nl-1Gênante momenten:

1)
Dochterlief was 5 en ik liep met haar in de supermarkt. Het was een vroegwijs kind met een spraakwaterval en niemand hoefde ooit moeite te doen om haar te verstaan. Ik waggelde als een eend omdat ik zwanger was van een tweeling en door de zwangerschap behoorlijk ziek ook. Zag er dus verre van goed uit.

Staan we bij de kassa achter een oudere heer en dochterlief begint met die meneer een gesprek. Hij kijkt mij aan, glimlacht, en zegt tegen dochterlief: “zo dan, is dat leuk? Krijg jij een broertje of een zusje?”  ‘Zeg maar nee dan krijg je er 2’ is haar antwoord. Iedereen in de rij, inclusief de beide rijen aan weerszijden, draaien zich om en volgen het gesprek tussen die twee.

“Goh, wat leuk zeg, twee maar liefst, hoe kan dat nou?” vervolgt die meneer het gesprek naar haar toe, zich overduidelijk niet realiserend hoe die vraag uitgelegd kan worden, sterker nog, zal worden door een dreumes van 5….. waar ze het vandaan haalde weet ik, 26 jaar later, nog steeds niet maar ze zei: “nou zeg, dat weet ik toch niet? Dat moet u maar aan haar (met haar wijsvinger naar mij wijzend) en aan mijn pappa vragen…”

(als de grond zich daar ter plekke en één seconde voor haar antwoord had geopend was ik er zo snel mogelijk in weggezakt!)

2)
Zoonlief was 6 en ik constateerde gaandeweg dat hij over speelgoed beschikte waarvan ik de herkomst niet wist. Zijn eerste antwoord was gelogen en toen ik hem zei dat ik dat aan zijn ogen had gezien moest hij met het schaamrood op zijn kaken toegeven dat hij inderdaad loog. Na heel veel trekken en dreigen vanaf mijn kant kwam het verhaal er dan toch uit.In een speelgoedwinkel, halverwege tussen school en huis, hadden hij en zijn vriendjes sinds enige tijd met regelmaat dingetjes gejat. “Meneer” had donders goed in de gaten dat moeders boos was en niet te zuinig ook. Ik stuurde hem naar boven om al het gejatte bij elkaar te verzamelen waarna ik met hem op de fiets stapte en naar die winkel reed.

Eenmaal daarbinnen droeg ik hem op wat te doen terwijl ik op een afstandje ging staan toe te kijken, met plaatsvervangend schaamrood op mijn kaken en een hart dat in mijn keel bonkte.
Hortend en stotend deed hij zijn verhaal aan de winkeleigenaar. Dat die man de grootste moeite moest doen om zijn gezicht in te plooi te houden en niet in een lachbui te schieten zag ik wel maar dat had zoonlief natuurlijk niet in de gaten. Nadat zoonlief alles op de toonbank had uitgestald zei de winkelier tegen hem dat hij hem erg dapper vond en dat hij niets hoefde te betalen voor schade of zo.

Zoonlief, toen een heel klein jochie met een smoeltje vol bruine bergtopjes doordat hij de tandziekte wolf in zijn gebit had… een olijk snoetje dat er altijd voor zorgde dat niemand kwaad op hem kon worden…  een paar blauwe doppies die altijd een twinkeling vertoonden en bij iedereen (ongeacht hoe stuurs ook) een glimlach op het gezicht tevoorschijn wisten te toveren….. stamelde bedremmeld met natte oogjes:
“Ja maar mijn moeder is boos en ik krijg nu 20 weken geen zakgeld……”.  
Zowel de winkelier als alle volwassenen, en ik dus ook, hielden het niet meer en barstten allemaal in een schaterlach uit.

(Sta je dus wel in een winkel in je eigen wijk, waar iedereen je kent en je dus ook aan staat te gapen! Zie je het voor je, op een woensdagmiddag in een speelgoedwinkel???)

Voor alle duidelijkheid: Zoonlief heeft het nooit meer gewaagd iets te jatten *grijns*

10x Akkoorden op ~ Chords on 30 dagen ~ 9

  • Marja  schreef ~ wrote:

    Heerlijke voorbeelden van jouw kroost. Ik ken dat soort momenten.
    Marja componeerde ~ composed De rijkspolitieMy Profile

  • Rietepietz  schreef ~ wrote:

    Nou volgens mij had jij niets om je voor te schamen, je deed precies wat je móest doen om je zoontje te leren dat hij iets had gedaan dat écht niet kon. Wat wil een mens meer, ik zou je bewonderen als ik erbij gestaan had en ik dénk dat dat voor iedereen geldt. Maar achteraf dus toch lachen net als om je wijsneuzige dochtertje die weliswaar de waarheid vertelde maar nog niet helemaal wist wanneer je die beter niet “in de groep”kunt gooien;-)
    Gewéldige verhalen.
    Rietepietz componeerde ~ composed gezeik…..My Profile

    • Melody  schreef ~ wrote:

      ;-) Achteraf wel ja…. maar toen….. voelde dat toch wel anders zoals je al begrepen hebt ;-)
      Melody componeerde ~ composed Elke dagMy Profile

  • Kakel  schreef ~ wrote:

    Juist heel dapper wat je je zoon hebt laten doen. En de enige juiste manier als je het mij vraagt. Wel lief dat de winkeleigenaar zo sportief was om zo te reageren. Tenslotte had je ook een oude chagrijn kunnen treffen.
    De opmerkingen van je dochter zijn van een heel ander kaliber. Wat een klessebes!
    Lieve groet ♥
    Kakel componeerde ~ composed VleugelsMy Profile

    • Melody  schreef ~ wrote:

      …. toen vond ik het de enige mogelijke oplossing behalve dan straf uitdelen die ik zinloos vond

      Eh ja… maar dat kwam mede door, denk ik, het feit dat die man natuurlijk iedereen in het dorp wel kende…

      Eh ja behoorlijk ;-)

      knufff
      Melody componeerde ~ composed 30 dagen ~ 10 – 29 septMy Profile

  • Kati  schreef ~ wrote:

    Ja joh die kinderen zorgen voor heel wat gênante momenten in je leven! ;) en ik heb zo’n idee dat we er nog niet zijn ook…
    Kati componeerde ~ composed Go awayMy Profile

  • Hartelijkehothulk  schreef ~ wrote:

    Prachtige jeugd verhalen, voor velen herkenbaar. Met een dikke glimlach natuurlijk.

Ik 'beluister' graag jouw 'muziek' ~ I'dd love to 'listen' to your 'music'

CommentLuv badge

Xieje graag terug! ~ Love to see you again! All rights reserved by Melody Music 2003-2017