27: Mijn thuis:

30-day-blog-challenge-nl-1
Daar waar ik kan-mag-durf zijn wie en wat ik ben.

Heel lang was het alleen in mijn eigen huis, al dan niet met manlief en jeugd om me heen en af en toe een uitje als Anita en/of Niels me letterlijk het huis uit sleurden. In een dierentuin of de natuur op de rustigste dag van de week, of in een theater bij Jeans na het bij elkaar schrapen van elk flintertje lef, nooit ontspannen, constant in een vecht- of vluchtmodus, op het uiterste gespannen alert, altijd overal de nooduitgang als eerste zoeken, vinden en onthouden.

Gelukkig is dat sinds afgelopen mei enorm aan het veranderen en ik geniet daar ontzettend van. Mensenmenigtes raken me steeds minder, ik ontspan steeds meer en kan de drang om alles onder controle te hebben steeds beter los laten. Vecht- of vluchtmodus is er nauwelijks nog al is het nog steeds wel heel belangrijk wie bij me is, ik ga niet alleen op pad en nooit zomaar met iedereen, mijn gezelschap wordt nog steeds zeer zorgvuldig geselecteerd. Hier heb ik dus nog steeds wel een paar leerpunten maar dat mag ook, ik moet niet alles in 1x willen. Wat in 50+ jaren is opgebouwd aan muren breekt niemand in een paar weken af, ook mij lukt dat niet en gelukkig is dat zonder meer oke