Wat Marije al niet veroorzaakt zonder dat ze dat in de gaten heeft, nog minder had toen ze bedacht dat ze een bloguitdaging wilde starten met “Deel Dankbaarheid” als onderwerp
Ik zit nu net, compleet afgepeigerd, op de bank met gestrekte pootjes en is absoluut never nooit niet voorlopig van plan daarin verandering aan te brengen. Woordloos en geluidloos stemt de fysieke Melody daar gevoelsmatig natuurlijk helemaal mee in.. De mentale Melody is een blije gup, die van ze never nooit niet voorlopig van plan is die blijdschap en dankbaarheid die ze voelt los te laten.
Deel Dankbaarheid… vroeg Marije en dat doe ik dus ook bij deze.
Had ik afgelopen zaterdag een heerlijke dag met lieve bloggers op Schokland tijdens de weblogmeeting waarbij mijn knuffelpartij met de grond onder mijn voeten niets aan mijn plezier afdeed, wist ik dat er nog 2 afspraken in mijn agenda zouden staan die als aantekening ‘ogv’ hadden gekregen. ‘Onder gewoon voorbehoud’ want hoe ik mij na zaterdag zou voelen zou leidend zijn voor het wel of niet laten doorgaan.
Gisteren dus de 1e van 2, smullen voor lijf en geest in Gees en Aalden maar ook op de weg ernaar toe en ervan vandaan natuurlijk. Gisterenavond wilde ik eigenlijk bijtijds plat en op weg naar dromenland om mijn afspraken van vandaag niet te hoeven cancelen vanwege overmatig fysiek ongemak. Die vlieger ging niet op want mijn schoonmeisje had een late dienst, die een extreem late dienst bleek te worden. Nadat zij veilig en wel weer binnen en naar boven vertrokken was kon ik dan Klaas Vaak gaan opzoeken, jammer pech helaas, hij bleek onvindbaar. De ochtend viel me best tegen kan ik zeggen. Nou ja fysiek dan, mentaal zat het prima en gelukkig maar want daar kon ik de nodige fysieke energie vandaan halen. Eerst een paar gezellige uurtjes bij mijn maandagmeneer en daarna een klus klaren bij een andere meneer die mijn wapperende handen en openstaande oren en beantwoordende tater nodig had. Eenmaal weer thuis bleek mijn schoonmeisje een vrije dag te hebben dus liet zij voor mij de beide heren uit. Ik rommelde nog snel wat in de tuin omdat ik iets verdords in mijn blikveld had gekregen, friste me op en kleedde me om en stapte weer mijn sauna op wielen met arco in. Op weg naar een camping, een half uur oostwaarts. Melody? Camping? ‘Ben je ziek ofzo?’ “Nee, tuulk niet maar zo heel af en toe komt er iemand voorbij voor wie ik met liefde een uitzondering maak..”  ‘Oh, oke dan, veel plezier’. Ik bracht een heel gezellige middag door bij Meer Dan Mamma en een deel van haar kroost. Buiten gezeten, in de schaduw want de zon is veel te heet hier, met een fris briesje die af en toe licht kippenvel op de armen zette. Zo rond half vijf kreeg ik vanuit mijn heksenketel het seintje dat het tijd werd om op te stappen en nadat mij uitgeleide gedaan was namen we ♥-elijk afscheid met een vette knuffel en drie dikke zoenen en reed ik huiswaarts alwaar manlief me een kleine 3 kwartier later, ja ja middagspits hè grrrrrr, met een bak dampende thee verwelkomde. Zo fijn, de mobiele netwerken van tegenwoordig, een apje met ‘politiebureau’ erin is inmiddels traditie en dan weet hij hoe laat het is *glimlach*… zo fijn, zulke gehoorzame mannen of niet dan? *grinnik*. En néé, jullie hoeven het niet te vragen,schrijf het maar op je schoenzolen, ik leen hem niet uit *grinnik*
Nog 2 morgens ‘werken’. Morgenmiddag met manlief de stad in, extreem noodgedwongen, we moeten beiden nieuwe rijbewijzen, nieuwe id’s en erger nog allebei hoog-hoognodig een nieuwe bril. Van uitstel komt geen afstel, wat moet dat moet, of niet dan? Verder deze week nog geen vaststaande plannen al hoop ik wel eind deze week weer in de één of andere dierentuin te mogen lopen om daarna jullie te kunnen trakteren op weer mooie foto’s! Of dat gaat lukken is afwachten, zowel voor jullie als voor mij. Wat is het vat zit verzuurt immers niet?!
Ik leef voluit!! Fijne avond iedereen, toedeloeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee