♪ S p r e k e n ♪·2017---·Ditjes-Datjes

Mazzullll

Al vele jaren loop ik zo’n 2 a 3 keer tussen mei en september in Beeldentuin Gees. Op meerdere plaatsen rondom de vijvers in die beeldentuin staan Gunnera-Manicata planten. Elke keer weer sta ik er met moeilijk droog te houden lippen naar te kijken en denk ik iets in de trant van: “wil ik ook bij onze vijver…”. Dat dat tot op heden maar steeds niet ten uitvoer werd gebracht komt aan de ene kant door het formaat ervan en anderzijds door de prijskaartjes die aan die plant hangen, tenminste als je ze al ergens kunt kopen want een regulier tuincentrum heeft ze niet. De beeldentuin in Gees verkoopt dan heel af en toe wel stekken maar die waren me telkens veel te duur.

Daar gaat dan nu verandering in komen *glimlach*.
Zitten manlief en ik vanmiddag beiden op de bank, ik net thuis van vrijwilligerswerk en hij net uit bed na een nachtdienst en door veel overwerken 8 dagen werken, met zo’n ‘bleghhh’-gevoel.
“Zullen we ff?” is dan een vraag waarbij de ander gelijk weet waarop er gedoeld wordt. “FF” een tuincentrum door sjouwen betekent dat in ons geval. Ff andere zaken in het blikveld, ff andere geuren in de neus, ff andere geluiden in het oor, gewoon ff weg zonder dat we te-veel kilometers onder onze voeten moeten wegwerken. Manlief loopt nog steeds niet zo heel erg lekker na zijn knie-operaties en ik ben ‘gewoon’ te moe, zeker op donderdag, mijn inkakdag van de week.
Nou boffen we met 3 relatief grote tuincentra in de buurt, in een straal van zo’n 10 – 12 km. We kozen er eentje uit en even later zaten we dan in de auto. Eenmaal binnen bij de vijverafdeling viel mijn oog er gelijk op, kon een vreugde-jubel niet onderdrukken natuurlijk. Een, edoch ietwat weifelachtige, blik op het prijskaartje verdubbelde mijn vreugde-jubel…  en binnen 5 seconden stond de plant in het winkelwagentje. En nee die had ik niet gepakt omdat ik grote plannen had maar die pak ik altijd standaard omdat het erachter lopen mijn wandelgangen vergemakkelijkt.

Vandaag precies over een maand gaat man’s vakantie in, meer dan een hele maand vrij, hij kijkt er enorm naar uit, mede gezien het vele overwerken van de laatste tijd. Ik ook maar dan om andere redenen. Enerzijds natuurlijk wel omdat ik weet dat manlief ernaar uitkijkt maar anderzijds ook omdat ik weet dat hij dan onze tuin verder wil gaan verbouwen, gaandeweg de afgelopen tijd heeft hij al veel in de tuin gedaan maar er moet nog het eea gebeuren en daar heeft hij zijn vakantie deels aan bestemd. Als hij dan op 1 september weer aan het werk moet is ook dat traject eindelijk klaar. Heerlijk vooruitzicht toch?! Ik kan niet wachten… hij ook niet overigens, hij telt de dagen van zijn schiften nog te gaan al af… nog 18 dagen werken, 3 schiften dus, waartussen dus nog 9  + 4 halve vrije dagen als je de dag van vandaag meetelt.

Goed, nu ff heel blij met mijn aankoop die op moment van schrijven al bijna op zijn plek staat… minder groot dan op de foto natuurlijk maar heej, hij heeft het groeien toe toch?!

♪ S p r e k e n ♪·2017---·Beestenspul

Beschuit met muisjes

Liep ik 25 april samen met de inmiddels blogloze Vonnie in Artis, die mij die dag trakteerde op dat schitterende uitje, zag ik halsreikend uit naar de voortgang van de aanleg van het nieuwe olifantenverblijf waaraan men toen nog volop werkte. Enige tijd later was het dan zover en kregen de olifantendames van Artis, Moeder-Matriarch Thong Thai met haar dochter Yindee en baby-dochter Sanuk alle ruimte die ze zich konden wensen. Ik benoemde dus al aan Vonnie dat ik ‘binnenkort’ wel weer in Artis zou lopen om dat nieuwe olifantenverblijf te gaan bewonderen.  Dat is er nog niet van gekomen maar Daphne en ik zijn al plannen aan het maken dus eerdaags zal dat wel gaan gebeuren.

Met iets meer haast dan enkele uren geleden wil ik nu wel graag een datum prikken want zopas ontdekte ik dat men in Artis dus blij babynieuws had. De panters Rica en Mowgli, die vanuit het oude park van Emmen aan Artis zijn uitgeleend voor het fokprogramma hebben met succes liggen vrijen. 2 welpjes kwamen ter wereld. Zodra we dus weten dat we ook die welpjes mogen gaan bekijken zullen we er wel snel lopen denk ik zo, kan niet wachten natuurlijk *glimlach*.

Kortom: wordt vervolgd….

♪ Z i e n ♪·2017---·ABC-Wednesday

20-Y

Mrs. Nesbitt’s ABC-Wednesday

Round 20 – Y

My 148-th entry – bijdrage

Started-Gestart: 28-08-2014 : 15-G

 

Hello and good morning, -afternoon, -evening, dear people who all participate is this wonderful photo-meme, which is a joy to me, week after week, after week. I’m always curious to what you come up with!

The challenging letter of this week is and I’ve chosen for the word: YOU, YES YOU!


YOU, YES YOU are the ones who can make or break a meme in the blogcommunity. Without you no meme shall last very long.
So… how about we agree on keeping working together to keep this beautiful meme alive and kicking after the big changes which will occur in just 2 weeks from today?

Wishing YOU, YES YOU!!! gorgeous ABC-Wednesday-day / – week ~
♫ M e l o d y ♫ (ABC-W-team)
(preview Round 21)

♪ Z i e n ♪·2017---·Trips

Drempels

Waar een wil is is een weg…
Te moe om pap te zeggen eigenlijk, een paar weken al. Ik slaap me suf, uren en uren achtereen, alsof mijn lichaam bezig is met het onmogelijke, een inhaalslag. De knop van de wilskracht moet elke dag weer om, meermalen per dag zelfs. Het liefst ga ik languit liggen en blijf ik in die houden maar ik weet maar al te goed dat dat nou net niet het juiste is dus geef ik mezelf de spreekwoordelijke schop onder mijn jeweetwel en klim ik weer in de benen en ga ik iets doen, wat dan ook maar ik ‘moet’ of ‘wil’.

Gisteren bespraken Daphne en ik al dat we vandaag naar Emmen wilden, het was al weer veel te lang geleden dat we daar samen waren. Met haar werkrooster en die van onze heren, waar we allebei toch wel rekening mee willen houden, kwam het er maar niet van. De weersvoorspellingen waren prachtig en de heren beiden aan het werk, zij vrij, ik vrij na 12.00 uur dus zaten we even na 12-en in de auto op weg naar Wildlands. Al ken ik het park inmiddels op mijn duimpje, ik vergaap me elke keer weer, het is zó ontzettend genieten daar. Amper binnen voelde ik al de vermoeidheid uit mijn lijf wegzakken en kon ik de wilskracht-knop terug draaien.
Gezien de tijd die we nog hadden tot sluiting hadden we al van te voren afgesproken welke delen/dieren we pertinent wilden zien en fotograferen. Zouden we daar nog meer aan toe kunnen voegen zou dat prachtig zijn, zou dat niet gaan dan zou dat ook geen ramp zijn. Op maandag is het nooit echt druk en tref je evengoed leuke mensen met wie je in gesprek raakt, zo leuk! We troffen een Amsterdamse familie, meermalen, totaal vreemd maar toch gevoelsmatig alsof we elkaar al jaren kenden.

Even ‘snel’ de vlindertuin in? Kijken of er Atlasvlinders zijn? Ja tuurlijk. En ja hoor, we boften, ze waren er, 2 maar liefst. De hoeveelheid vlinders was enorm groot dus we bleven daar langer hangen. De IJsberendames waren op 1 na niet te zien, dus daar waren we snel klaar. De leeuwenwelpen was onze, wederom, pechplek. Is natuurlijk toeval (alhoewel, ik roep toch altijd dat toeval niet bestaat?) maar telkens als ik er met Daphne loop liggen ze buiten bereik van onze lenzen. Loop ik er met Anita dan zijn ze altijd volop aanwezig en fotogeniek. Toch lukte het ons vanmiddag een paar foto’s van de leeuwen te maken, beter iets dan niets nietwaar?

Vlak voor vertrek kocht ik, zoals altijd, 2 kaneelstokken voor mijn (v)echtgenoot en viel mijn oog op iets leuks. Dus liepen we even later met die kaneelstokken en 2 cadeautjes voor mijn buurjochies de poorten uit. Even na 6-en kwamen we thuis aan, maakte ik mijn buurjochies hartstikke blij, legde ik manliefs snoep klaar en zette ik thee waarna we beiden op de bank ploften om onze foto’s te bekijken, we hadden allebei een ‘goede handen’-dag gehad en waren zeer tevreden over de meeste van onze foto’s.

De collectie Wildlands-foto’s is dus weer een stukkie uitgebreider dan voor vanmiddag. Ik heb weer één map samengesteld met dus een deel van mijn foto’s en een deel van Daphne’s foto’s. Wil je ze bekijken? Dat mag & kan ► ► ► H I E R ◄ ◄ ◄

♪ S p r e k e n ♪·2017---·Theelabel-Vraag

Negatief of positief?

Thee-Label-Vraag op Maandag
nr. 25

26 juni 2017

Gestart op 2 januari 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?


De vraag die ik op het theelabeltje aantrof:
Ben je een pessimist of een optimist?

Allereerst komt bij het zien van deze vraag de gedachte in mij op ‘waarom staat pessimist vooraan in deze zin?’ en hoppakee daar gaan mijn gedachten allerlei kanten op.

De vraag op het label beantwoorden is niet zo 123 te beantwoorden. Van aard ben ik een pessimist maar aangezien ik me heel bewust ben van de risico’s van die leefwijze probeer ik al jaren heel bewust alles zo positief mogelijk te bekijken. Het leven met alles erin ook te benaderen vanuit het standpunt ‘de soep wordt nooit zo heet gegeten als dat het opgeschept wordt’.
Die pessimistische inslag heb ik van mijn vader, evenals mijn mentale zegeningen ondanks dat hij altijd weigerde ze te accepteren en er dus ook nooit voor behandeld werd en dat de oorzaken daarvan bij ons beiden niet alleen maar genetisch bepaald waren.
De Groningse nuchterheid heb ik wel degelijk in me maar tegelijkertijd staat dat altijd onder druk van die mentale zegeningen.

Ik ken mensen die, ogenschijnlijk althans, altijd het spreekwoordelijke zonnetje in huis zijn. Altijd fris en fruitig, stralend door de dag met een lach op het gezicht en een twinkeling in de ogen. Kan ik best wel jaloezie bij voelen, geef ik grif toe, al leeft altijd wel in mij de vraag; hoe voel je je werkelijk? Ben inmiddels oud genoeg, heb zat levenservaring ook, om te weten dat iedereen zijn rugzak mee moet dragen en dat die altijd wel minder leuke inhoud bevat.

Kortom…ik probeer bewust altijd, voor zover mogelijk althans, optimistisch te zijn en overal het goede en fijne in te zien. Dat doe ik omdat ik dat “moet” van mezelf want ik weet wat er anders in mijn hoofd gebeurt. Ik wil hoe dan ook voorkomen dat dat de regie overneemt.