Artis

De dag van vandaag begon met een telefoontje zo’n 3 weken geleden…. Corry belde met de heugelijke mededeling dat zij een prijs had gewonnen en met 3 andere personen gratis entreekaartjes kon kiezen voor een dierentuin of pretpark of museum. Zij wilde die prijs graag met mij en Niels & Anita delen, of wij daar zin in hadden? Die vraag werd uiteraard met een drievoudig volmondig “JA GRAAG!” beantwoord. Ik mocht kiezen, nou de keus was natuurlijk (wederom) snel gemaakt want van die drie staat een dierentuin met stip op 1. Na enig overleg kozen Corry en ik samen voor Artis omdat zij daar al heel lang niet meer was geweest. Na overleg met Niels en Anita kozen we een vrije zondag van Niels en dat werd vandaag. Vanochtend om 9 uur haalden ze me op en reden we naar Smilde alwaar we bij Corry nog een bakkie leut dronken voordat we naar Amsterdam vertrokken. Ergens halverwege in Harderwijk stopten we bij een hotel voor koffie met wat lekkers. Die koffie was lekker inderdaad, het lekkers niet zo lekker als we gehoopt hadden. Weer een uur later lieten Niels en ik Anita en Corry uitstappen bij de ingang van Artis waarna wij de auto weg brachten om ons even later bij het andere duo te voegen. Kamer 100 werd bezocht en we namen plaats op het terras waarna we aan de koffie met lekkers gingen, beiden deze keer wel erg lekker!

Mijn 1e verbijstering van de dag volgde al snel toen ik me realiseerde dat de ongelofelijke mensendrukte me totaal koud liet, zelfs in het restaurant en in de ruime van kamer 100. Ik? Op een zondag een dierentuin in? En zonder een nacht vooraf met diverse paniekaanvallen? Hmmm, “zeg Ko, ’t gaat toch wel goed met je hè?”… ‘Ja hoor, uitstekend, perfect *glimlach*. Genieten joh!!  Ondanks de regen die we onderweg op ons dak hadden gekregen bleef het in Artis droog en veelal zonnig. Het licht wisselde wel heel snel en heel vaak dus ik moest heel vaak mijn camera bijstellen maar dat mocht de pret niet drukken. Het werd een heerlijke dag. Tegen de klok van 5 hadden Corry en ondergetekende het wel gehad op het gebied van fysieke energie en besloten we de auto weer op te gaan zoeken. In de auto belde ik een restaurant in Amersfoort om een tafel te reserveren. En een klein half uur later liepen we de parkeergarage uit om aan de andere kant van de straat het restaurant binnen te lopen, wat een luxe zeg, een parkeergarage voor de deur. In een ontzettend sfeervol restaurant namen we plaats aan ons tafeltje, vele tafels waren toen nog leeg, dat zou snel veranderen werd ons verteld en zo was het ook. En ik zat, ja echt waar, met de rug naar de menigte en naar de uitgang, totaal probleemloos, jeetje… nog steeds verbijsterend hoe ik dat nu ‘ineens’ wel kan terwijl ik dat al jaren voor onmogelijk hield en dus ook niet deed.

Rond half acht stapten we weer de auto en vervolgden onze weg naar Smilde. Eenmaal in Smilde kon Niels een over de weg vliegende poezenbeest niet ontwijken en we schrokken ons een hoedje, waren ervan overtuigd dat het arme beestje het niet overleefd had, maar tot onze verbijstering zagen we het wegrennen alsof het niets mankeerde. Dat kan waar zijn maar ook niet, dus Niels en Anita liepen wat huizen af om de eigenaar te achterhalen. Wat helaas niet lukte en de mensen die gevraagd werden om de dierenambulance te bellen als ze het beestje alsnog ergens gewond zouden aantreffen stuitte op onverschilligheid onder het mom van ‘hier zwerft zoveel rond’…ehhh…..  Uiteindelijk toch maar weer de auto in om Corry thuis te brengen, nadat we haar veilig en wel in haar appartement hadden afgeleverd togen wij naar Assen. Niet alleen moe maar ook nog relatief stijf staande van de schrik die de vermoeidheid vergrootte. Rond kwart voor tien plofte ik op de bank met de ‘pootjes’ omhoog en een dampende bak leut naast me die ik in dit geval zelf moest zetten omdat manlief nog aan het werk was/is.

artis-3

Lichamelijk wel erg moe maar geestelijk topfit, wat een verschil met voorheen, daar geniet ik zo van! Niks geen onrust, paniek, angst of welk negatief gevoel ook, ik ben daar nog steeds niet aan gewend, ik verbaas me dus ook nog regelmatig over mezelf in de zin van hoe ik nu gevoelsmatig in het leven sta.

artis-5

 

Al met al was het een heerlijke dag en ik heb volop genoten. De foto’s, van mijn camera en van die van Niels, als ook onze gsm-foto’s zijn HIER te bekijken.

 

rodepanda

Lieve Corry, enorm bedankt!! 

Zing-Zo ~ Herinneringen

Zing-Zo
Limerick op Zondag
183
gestart op 29-01-2012

Zing ook mee met:


Een zing-zo ter herinnering, natuurlijk nog steeds een beetje verdrietig maar heb er ook vrede mee inmiddels, wat rest zijn de talloze mooie herinneringen aan één van de mooiste mensen die ik mocht ontmoeten. Eén van de mensen die een deel van mijn leven mijn weg mee bewandelde. Zijn voetspoor in mijn bestaan is onuitwisbaar. Dat ik hem mocht ontmoeten en leren kennen, daarvoor was, ben, en zal ik altijd enorm dankbaar blijven.

karel2

Dankbaar voor talrijke memories
en veel heel bijzondere story’s
stroomde vaak een traan
van lach, welteverstaan
Karels humor maakte euforisch.

Gist’ren alweer een jaar geleden
was hij compleet op, moe gestreden.
Vergeten? No Way!
Hij gaat nog steeds mee,
met Jeans-kilometers gereden.

Hem zijn schaterlach aangeboren,
kietelde altijd mensen-oren.
Ook nu hoor ik hem,
“Marie” zegt zijn stem,
dát zou ik graag wéér in ’t écht horen!

‘ Zwarte’ Zaterdag

Heet deze zaterdag…. voor velen onder ons…de dag dat men bepakt en bezakt op vakantie gaat.
Manlief had vakantie gehad en omdat hij zich niet lekker voelde is hij niet zo actief geweest als in zijn reguliere vakanties, oftewel heel veel op mijn lip. Nou is dat geen ramp natuurlijk, qua tijd is het immers te overzien? Maar… ik ben ook graag op mijn alleentjes en dat komt er dan niet van. Vandaag en morgen zijn zijn 3e en 4e werkdag en heeft hij de middagdiensten. Voor mij dus alle kans om in de auto te stappen en mijn ‘rondje IJsselmeer’ te doen, ik weet nog steeds niet hoeveel kilometers dat zijn want daar heb ik nog nooit op gelet. Vandaag zeker niet.

300716b

Och och och wat zat ik me weer te ergeren onderweg. Van het genieten komt niet zoveel terecht. Een spreekwoord luidt: “als de wijn is in de man, is de wijsheid in de kan’… mag ik hem omkeren naar: “als de vakantie is in de man, is fatsoenlijk weggebruik in de ban”. Op al die kilometers vandaag heb ik bijna het grootste deel op de linkerbaan gezeten, 80-90 km gemiddeld per uur. Extra alert zijn op die afschuwelijke stuiterende sleurhutten en ander vakantiemateriaal op 2 en/of 4 wielen.

300716c

Het ‘mijn zinnen verzetten’ kreeg in 1e instantie dus geen leuke invulling, tot ik mezelf tot orde riep en mezelf de opdracht gaf te genieten van wat er was dat de moeite van het genieten wel waard is. “op je gevoel heb je altijd invloed” is een andere spreuk en die pas ik vaak toe als mijn gevoel dreigt de verkeerde kant uit te gaan. Er is immers zoveel moois om me (ons) heen? De natuur alleen al biedt de meest prachtige en ook nog, onverwachte, blikken op het ‘leven’.  En die leg ik dan natuurlijk vast *glimlach*.

300716d

Een ‘ pauze’  onderweg leidde me naar een prachtig park met daarin een kinderboerderij alwaar ik een soort van getokkel kakelde met een prachtig heerschap met rode kuif die over zijn kippenhok overduidelijk het beleid in handen (klauwtjes) hield.  Hij zag mijn tranen en kakelde troostend iets terug, dat ik helaas niet kon verstaan.

300716a

Na mezelf, na een fikse vermaning wederom, weer tussen de sleurende menigte begeven te hebben, kwam ik uiteindelijk weer thuis aan. Ik had amper mijn jeweetwel op de bank geplant met een bak leut, ging de deurbel en stond er een meneer met een ‘ bloumke veur Melody’ … ehhh voor mij? waarom? vroeg ik. Met een: “Geen idee! Staat wel in het kaartje….”  draaide die meneer zich, stak zijn arm in de lucht ter laatste groet en verliet ons hofje weer.

Wat een mooie ‘ troostpleister’ op
deze ‘zwarte’ zaterdag voor mij.
Een dag met tranen door dat zwarte randje voor mij en voor een echtgenote en kinderen met kleinkinderen en aanhang en vele andere dierbaren van Karel,
die vandaag precies een jaar geleden overleed.
Lieve Liesbeth, bedankt.
En dus ook “Brigde over troubled water” vandaag, Karels lievelings- nummer, dat aan hem opgedragen werd in elke show die Jeans-seizoen-25 telde. Hem missen doe ik niet alleen, integendeel, en dat troost. Als ook de gedachte dat zijn pijn en strijd over zijn.
Al hoe jong hij ook nog was…
Als het lijf op is, houdt het op.

Op weg naar jou

 

 

 

 

 

 

Marja‘s
Zwijmelen op Zaterdag
~ 193 ~
Gestart op 17 november 2012

Een thema dat in ieder leven dé rode draad is.. waar ieder mens naar verlangt, ja sterker nog, hunkert zelfs! Die ene echte liefde van het leven vinden, dat wil toch iedereen? Dat gun je toch ook iedereen! Welk gevoel is er nou intenser en mooier dan dat? En als je het dan kent, als je het hebt, tja dan… vul maar in….

Vonnies Happy Challenge *27*

happy-smiley

 

 

 

Vonnie’s Happy Challenge
27 – Gestart op 15 januari 2016

“Iedere vrijdag staat er een feel good log op Vonnies blog met de naam “Happy” en daagt zij jou uit ook een “Happy-blogpost” te schrijven en bij haar jouw link achter te laten. De inhoud van die blogpost kan van alles zijn zolang jij er maar Happy van wordt. Een mooie quote, of regel, foto, weer, jaargetijden, dier, kind, sport. Het kan dus van alles zijn!
Doe jij ook mee?  Dat vind Vonnie (en ik óók!) ♥stikke leuk!”

Je hebt mensen die worden ‘Happy’ van alles dat met op-vakantie-gaan te maken heeft. Bestemming uitzoeken en boeken, dingen die mee moeten uitzoeken en dan de laatste nacht voor vertrek niet slapen door de opwinding van het naderend vertrek. En wat al niet meer van toepassing zij. Ik weet het niet want op vakantie gaan doe ik nooit. En nee, is niet zielig ofzo, is gewoon niet mijn ding om diverse redenen.

sem

‘Happy’ word ik dan weer wel van die mensen die een hond hebben en die bij ons onderbrengen in hun vakantie. Voor het 4e jaar op rij is ook deze zomer Sem weer bij ons te gast. Deze kleine dondersteen is dé baas bij ons in huis. Onze eigen, beduidend grotere, viervoeters… maar ook de veel grotere gast-4-voeters die hier kwamen accepteerden dat allemaal, zonder enig morren onderwierpen ze zich aan de tijdelijke ‘leader of the pack’.  Zelfs toen het 2 jaar geleden ‘toevallig’ (toeval bestaat niet) zo uit kwam dat alle 5 logeehonden hier tegelijkertijd waren. Zie je het voor je? De kleinste van 7 die de lakens uitdeelt? Zelfs onze poezenbeesten gehoorzaamden hem, allemaal, stuk voor stuk, geen enkele uitgezonderd. Precious is de enige nog en zij kijkt echt niet meer op van een gast over de vloer, mits hij/zij maar 4 voeten heeft welteverstaan .

Inmiddels is hij hier alweer een week en mogen we hem nog 2 weken verwennen, weliswaar heel rustig aan als het op het gebied van ‘lekkers’ aan komt want meneer is te zwaar en dus op dieet…
Maar hoe dan ook…..  4-voeters op visite?  Dáár word ik dus wel degelijk happy van!

Met de vlam in de pijp

Later dan gepland stapte ik de auto in en reed ik naar de andere kant van het land, Hoek van Holland, om een bakkie leut te gaan drinken bij Astrid. Zij blogt al een tijd niet meer maar de ‘oudere’ bloggers onder jullie kennen haar vast nog wel, of misschien beter als ik bij haar naam die van Mellis noem. Klappertandend van de koorts lag ze in haar bed, haar dekbed hoog opgetrokken, arme ziel, de zoveelste nierbekkenontsteking maakt haar het leven nog zuurder dan het al is. Nadat ik enige tijd later afscheid van haar had genomen reed ik naar de haven en parkeerde mijn auto naast het station waar enkele ogenblikken later een trein binnen kwam zoeven waaruit Liesbeth stapte en nadat zij bij mij ingestapt was reden we op ons gemakkie naar Katwijk, naar mijn favoriete restaurant van Nederland.

260716b

260716a

260716c Het leek er heel even op dat we een andere eetgelegenheid moesten gaan zoeken want ik raakte de auto niet kwijt. Nou ben ik Gekke Henkie niet en dus ook niet voor 1 gat te vangen, na nog een rondje zagen we dan toch een plekkie, Liesbeth spotte hem het eerste en zei: ‘daar plak jij jouw karretje wel tussen’ en ja hoor, ik stelde haar niet teleur, en zoals een keurige ‘uche uche’ chauffeuse betaamt, zette ik de auto er in 1x in, mijn rij-examinator zou trots op me zijn geweest, nou ja mag ook wel, heb mijn rijbewijs inmiddels ruim 35 jaar.

Weer even later zaten we op het terras van het eerder genoemde restaurant aan de cappuccino en cola en weer even later hoorde ik regelmatig een extreem genoeglijk ‘humhum’ naast me wat me vertelde dat ook mijn tafelgenote zat te smullen, weliswaar van een ander gerecht dan ik maar dat mocht de pret niet drukken.

Een klein uur later stapten we weer de auto in en togen naar de andere kant van Katwijk, vliegveld Valkenburg was ons doel.

Liesbeth had nog nooit (ja echt!!!) een musical bijgewoond en dat was op zich al bijzonder genoeg natuurlijk maar extra bijzonder was wel het feit dat het ‘Soldaat van Oranje’ was, en zoals jullie die haar ‘kennen’ wel weten heeft de 2e wo en alles daarom heen haar enorme interesse.

Ik had een spreekverbod gekregen en me daar keurig aan gehouden, ik had niets los gelaten en de ene na de andere verbazing wisselden elkaar af bij mijn theatergezelschap van de avond.

Het is een intensieve voorstelling die een uur langer duurt dan de gemiddelde musical en om 23.35 stonden we weer buiten.

Op naar de ‘lunch’, onze magen knorden.
Onderweg naar Utrecht, waar ik haar bij het station zou afleveren, hobbelden we een benzinepomp-shop in, kochten koffie en brood en vervolgden onze reis.

Nadat ik haar bij het Beatrixtheater had afgezet vervolgde ik mijn reis naar Assen,
waar ik door 3 onstuimige honden nog net niet ondersteboven gelopen werd en binnen warm ontvangen werd met een dampende beker koffie, zo fijn thuiskomen!

Kortom. een lange dag is ten einde gekomen, de kilometerteller in mijn auto staat een fors stuk hoger dan op het moment dat ik vertrok maar dat was het (natuurlijk) méér dan waard.

Een dag met een gouden randje!

Liesbeth bedankt!!

ABC-Wednesday ~ 19C


abcw19grootABC-Wednesday

by Mrs. Nesbitt

~ Round 19 ~ C

 

Hello and good morning, -afternoon, -evening, dear people who all participate is this wonderful photomeme, which is a joy to me, week after week, after week. I’m always curious to what you come up with!

The challenging letter of this week is the C and I’ve chosen for the word Coffee

Ever since I was a little girl I have loved it! I start my day with it and I end my day with it.
I have never counted the cups of it I drink per day.
First I always had milk and suger in it but since I’ve discovered, somewhere in the 90’s, that suger triggered migraines I stopped with using it. It took a while to get acustomed to it but now I would not drink even a zip of it when it containes sugar. My migraines dropped dramaticly in numbers after I stopped using sweets.

At home I drink regular coffees, like on the photo, but I also like cappuccino’s or other kinds which for example are served in local shops from Starbucks ore other restaurants when I visit them.

So….whenever you would like to offer me a drink…. coffee is always the perfect choice ;-)

Have a nice ABC-Wednesday-day / – week
♫ M e l o d y ♫ (ABC-W-team)

troost

Hallo en goede-morgen / – middag / – avond beste deelnemers in deze mooi foto-uitdaging, waar ik week na week na week iedere keer weer veel plezier beleef. Ben altijd weer heel benieuwd naar waar jullie mee zullen gaan komen.

De uitdagende letter van deze week is de letter C en ik koos voor (c)koffie

Al als heel klein meisje hield ik van dit ‘gouden goedje’ en dat is nog steeds zo. Ik start en beëindig mijn dag ermee, elke dag. En nee, ik heb nog nooit het aantal kopjes dat ik per dag achterover gooi geteld *glimlach*

In het begin dronk ik het altijd met melk en suiker maar sinds ik ontdekte, ergens in de jaren 90, dat mijn veelvuldige migraines voornamelijk veroorzaakt werden door suiker stopte ik met het gebruiken daarvan. Het duurde even voor ik eraan gewend was maar nu zou ik niet eens een klein slokje nemen als ik zou weten het er suiker in zit. Het aantal migraines nam snel, en in grote getale, af toen ik stopte met het consumeren van zoets. Ik snoepte al nooit veel en nu nog minder, het enige dat er aan zoet bij mij binnenkomt is ijs en heel soms een stukje pure chocolade.

Thuis drink ik normale koffie maar ik lust andere soort ook graag, zoals bijv. cappuccino’s en andere soorten die in diverse restaurants geschonken worden. Die van Starbucks bijv. vind ik erg lekker maar ook die van ‘ wild bean’  bij bepaalde benzinepompen langs snelwegen zijn erg lekker.

Mocht je mij dus ooit een drankje willen aanbieden…. koffie is altijd de perfecte keus *glimlach*

Wens je een fijne ABC-Wednesday-dag / – week.
♫ M e l o d y ♫ (ABC-W-team)