“Douze Points”

logozwijmelenopzaterdaga

Marja‘s Zwijmelen op Zaterdag ~ 181 ~ Gestart op 17 november 2012

De Nederlandse resultaten op het Eurovisie Songfestival zijn al jaren op zijn zachtst gezegd bedroevend te noemen. Vele inzendingen, hoe ‘lekker’ ook in het gehoor liggend, bleken geen schijn van kans te maken. In hoeverre het er eerlijk of niet aan toe gaat weet ik niet maar heb wel zo mijn bedenkingen overigens. Net als met een ander zogenaamd groot volksvermaak gaat het hier ook vast en zeker om de flapppen.

Hoe dan ook…. dinsdag 10 mei is de eerste halve finale en mag de Nederlandse inzending als 6e het podium op. Mocht het deze keer niet stranden dan mag de artiest in kwestie 14 mei wederom aantreden in de finale van deze 61e editie die dit keer in het Zweedse Stockholm zal plaatsvinden. We gaan maar weer kijken, beleven en duimen.

Hoe ook de uitkomst….we gaan het wel weer zien:

Ze gaat vreemd !!!

Hoi piepeloi

Waar of we bleven? Nou ja ehhh we wilden wel maar ehhhh het kwam er ff niet van…. vandaag was ons vrouwmens ons gezucht en gezeur zat, pakte haar tablet en ging sudokoe of hoe dat cijfergedoe spelen en liet ons haar flappie e.i.n.d.e.l.i.j.k. weer eens benutten….. we weten niet wat het is hoor maar ze besteed de meeste tijd aan het puzzelen met css, html, scripts en weten wij veel wat nog meer, daar kunnen wij met onze koppies niet bij.

Natuurlijk hebben we veel te vertellen want  heej het is nogal ff gelee hè dat wij onze lieftallige klauwtjes aan haar flappie konden slaan, we weten natuurlijk niet of jullie je dat kunnen herinneren maar het was op 7 januari. Ja schandalig, we weten het, nu dus maar gauw even ons verhaal doen en daarbij ons schaamrood van onze kaken afvegen.

Als eerste natuurlijk even over onze Grote Baas….
Die is vandaag weer naar het ziekenhuis geweest, Zijn geopereerde knie doet het prima maar de andere niet. De bedrijfsarts heeft hem al de ziektewet ingestuurd en hoe lang of dat nog zal duren, wie het weet mag het zeggen. Vandaag zag de orthodinges dat die ene knie er nog redelijk goed bij staat en dus nog niet aan vervanging toe is. Waarom dan zoveel pijn en ongemak zullen jullie je afvragen, nou eigenlijk is daar een heel simpel antwoord op. Hij heeft dus vochtcystes achter de knieschijf zitten. Grote Baas vertelde dat die dokter met een lange spuit die cystes heeft leeggezogen, er kwam in totaal 75cc uit. Dat is heel veel, zei de dokter ook. Nu is het even afwachten en over 6 weken moet Grote Baas weer bij meneer de dokter op het matje komen.

Dan ons Vrouwmens…. tja wat kunnen we daarover zeggen? Al een lange tijd gaat het niet goed met haar. Niet dat wij het begrijpen maar zoals ze nu is kennen we haar niet. We zien wel dat ze vaak op het punt staat de deur uit te gaan maar dat dan toch niet doet, alsof ze bang is ofzo. Ook zit ze heel vaak ’s nachts bij ons en vertelt ons hele verhalen, die wij natuurlijk niet gaan vertellen, logisch toch duhuh.  Vandaag heeft ze trouwens een goede dag, geloven we althans, want voor het eerst sinds heel lang hoorden en zagen we haar vanavond weer vrolijk en wel op de bank met haar ‘schoon-meisje’ zoals ze die ene 2-voeter-dame die hier ook woont, altijd noemt, ouwehoeren. Een lol die die twee hadden.
Ohja, de titel van dit blogbericht, hebben jullie het al gesnopen? Ze gaat vreemd, nou ja zeg, hoe durft ze?
Wat wij bedoelen? Nou lees zelf maar hier. In plaats van dat wij met haar mee mogen als ze met haar rode duivel op pad gaat heeft ze nu een apig ding aan haar achteruitkijkspiegel hangen. Die rode duivel is dan wel niet zo heel groot maar wij kunnen er nog best bij in hoor, wat zeggen jullie daar nou van dat ze ons altijd maar thuis laat? Is toch niet eerlijk? Aan de spiegel dus die aap, op de hoedenplank een J.O.E.K.E.L van een witte tijger en wij kunnen er dan niet meer bij? Wij passen toch best op de achterbank ofzo?

Met het 4-voetige grut hier gaat het overigens heel goed hoor. Brego wordt steeds liever en zachtaardiger al is hij af en toe best nog wel een opgewonden standje. Noah wordt merkbaar ouder en slaapt heel veel. Precious is eigenwijs en arrogant als altijd, soms mauwt ze wel eens iets tegen ons maar meestal loopt ze ons met haar neus in de lucht voorbij. Op het logeerfront is het ook erg rustig. Kobus de boxer komt niet meer en Mac de Airdale is helaas gestorven. Het is nu lente, de zomer komt er aan, dus over niet al te lange tijd hobbelt Spaniel Sem hier weer een paar weken rond. Alleen Stabij Kayleigh is hier de afgelopen tijd geweest en die is ook erg ziek, heeft een hersenbloeding gehad en doet soms raar, krijgt nu Prednisolon en wordt me dik joh, ze waggelt al haast. Best wel zielig eigenlijk vinden jullie ook niet?!

Het is bijna mei…. maandag over 4 weken gaat ons vrouwmens weer naar Emmen. Als iets haar opvrolijkt is het wel berichtjes van iemand die haar met de 6e adoptie-actie helpt, ze heeft al 11 contracten ruim vol en dat betekent dus al over de 550 euries. Is dat niet geweldig?!
Natuurlijk is ons ook niet ontgaan dat ze al weer volop bezig is met het samenstellen van de nieuwe toeragenda van Jeans. Het nieuwe seizoen stopt in ieder geval later dan voorgaande jaren, wanneer precies de 1e voorstelling en de allerlaatste zijn weet ze nog niet, maar dat komt vast nog wel.
Verder is ze wel veel weg met haar ‘schoonmeisje’ en Anita niet te vergeten, altijd gaat de camera mee en komt ze met veel foto’s thuis. Hartstikke goed natuurlijk dat ze wel probeert haar angsten te negeren en dingen doet die haar plezier en afleiding geven. Ze ziet wel enorm op tegen het verloop van dat traject dat ze gestart is maar ze weet niet van opgeven. Volgens haar ‘moet’ ze het doen (jullie weten vast wel hoezeer ze de schurft heeft aan het ‘moeten’) omdat er geen andere opties beschikbaar zijn, behalve opgeven natuurlijk en dat mag nooit de optie zijn, toch?!

Ach verder hebben wij geen klagen hoor, ons vrouwmens zorgt nog steeds goed voor ons, dat vergeet ze niet. En wij doen ons best om haar te helpen natuurlijk waar we maar kunnen. We zijn wel vaak nat hoor maar gelukkig is de kachel hier nooit uit dus drogen we ook vrij snel weer op.  Het gaat dus goed met ons, niets om jullie zorgen over te maken. En we hebben elkaar natuurlijk, dat is ook heel veel waard, want alleen is maar alleen, niet dan? Daar voelt niemand zich fijn bij, wij dus ook niet.

Dikke fantenolietoedels en tijgersmuffels voor jullie allen! Fijn weekend alvast!!

My Blogging Story Tag

Kom ik ‘eindelijk’ weer eens toe aan een rondje…. hop ik uiteraard ook even bij Minoesjka binnen en zie ik daar een stokje die mij aanspreekt, stokjes, ik vind ze zo leuk!  Net als zij ben ik ook niet genomineerd en dat geeft helemaal niks. De regels die er aan dit stokje zitten lap ik eveneens aan mijn (ongedragen) laars… ik pak het stokje ‘gewoon’ op, vul hem in… en wat mij betreft mag (NIET MOET) mag iedereen die het ook leuk vindt dit stokje eveneens oprapen en invullen, als je mij dat dan laat weten doe je me uiteraard wel een plezier want ik ben nieuwsgierig genoeg om jouw antwoorden te willen lezen *glimlach*

De vragen en mijn antwoorden zijn dus als volgt:

Waarom wilde je een blog beginnen?
Die vraag leefde niet bij mij. De aanleiding om een blog te starten was mijn dochter. Ik heb heel mijn leven schriften vol gepend met ‘dagboek-gedoetjes’. Nadat ik eerst 2x een tennisarm kreeg en vervolgens carpaal tunnel syndroom in de polsen, schafte ik een ergonomisch toetsenbord aan voor mijn desktop, nadat ik op mijn werk dat van de arboarts ook voorgeschreven had gekregen en dus ontdekt had hoe fijn dat was, kon ik het schrijven achterwege laten want typen ging veel gemakkelijker en veel sneller. Mijn ‘dagboek-gedoetje’ kreeg dus vorm op de pc met talrijke documenten. Mijn dochter wist van het bestaan van ‘bloggen’ af kennelijk en wees me erop. Na enig zoekwerk steeg mijn enthousiasme en begon ik er ook aan. Wat, achteraf, zeker wel grappig was dat mijn keuze viel op Web-log.nl en de info toen leerde mij dat zij pas gestart waren dus ik ben (oh nee was) 1 van de eerste bloggers van het Web-log.nl-uur.  Wat ik toen niet kon voorzien was dat ik het nu nog steeds zo leuk zou vinden als toen… april 2003…naar nu…. 13 jaar later, ook nog in dezelfde maand ook. Web-log.nl startte op 7 april 2003 en ik begon op 13 april 2003.

Als je nu terugdenkt aan die eerste dag, wat denk je dan?
Hoe alles veranderd is sinds toen. Toen ging alles nog in BB-code… en tegenwoordig in php, html, css en noem maar op. De mogelijkheden toen waren nog zo beperkt en het wiel was nog niet eens helemaal uitgevonden, al dat gepuzzel toen vond ik geweldig, en dat is nog steeds zo. Wat heb ik in de jaren ontzettend veel geleerd van hoe een blog aan de achterkant werkt, prachtig vind ik dat!

Heeft het je leven veranderd? Zo ja, in welk opzicht?
Ja absoluut. In die tijd leefde ik binnen de 4 muren van ons huis. Ik kwam het huis niet uit. Overheerst door nietsontziende angst, afgesloten van alles. Mijn weg terugvechtend naar het weer durven en willen leven, het weer leren lachen en plezier hebben etc etc etc.
Het bloggen bracht me in contact met mensen zonder dat ik daarvoor mijn ziel hoefde bloot te leggen, mijn snufferd te hoefde laten zien en doorbrak dus mijn ‘eenzaamheid’. Let wel, ik durfde toen het huis niet uit, ‘vogeltje in gouden kooitje-zo ongeveer’ en contacten had ik dus niet buiten mijn gezin om uiteraard. Een ander prachtig ding aan het bloggen is dat je vele mensen ontmoet en er dus wel degelijk heel fijne en waardevolle relaties met mensen kunnen ontstaan. Zonder het bloggen had ik nooit mijn 2e ‘zussie’ ontmoet, maar ook enkele anderen die mij inmiddels zeer dierbaar zijn geworden.

Is bloggen een deel van je leven geworden of is het alleen een hobby?
Een hobby…. ja zo zou je het kunnen noemen maar ik kies toch voor de 1e mogelijkheid, het is deel van mijn leven, ik vind het prachtig en kan veel van mijn energie erin kwijt. Niet alleen de contacten over de hele wereld maar ook het feit dat ik deel kan nemen aan de diverse uitdagingen maken het voor mij nog steeds 1 van de meest plezierige bezigheden. Ik kan het doen terwijl ik op de bank zit, kost me geen fysieke energie en in moeilijkere tijden helpt het me er altijd weer doorheen.

Wat is het leukste wat je tot nu toe hebt meegemaakt met bloggen?
Ik denk dat ik deze vraag in bovenstaande antwoorden al wel beantwoord heb. De weblogmeetingen die ik organiseerde, de adoptie-actie voor Wildlands niet te vergeten,  de zeer waardevolle vriendschappen die eruit voortgevloeid zijn maar ook de hartverwarmende reacties en trouwe bezoeken van jullie. Ik kan niet kiezen wat mij nou het meest goed doet. Ik heb het al wel eens vaker benoemd, ik ben niet een blogger die kickt op een hoog aantal reacties… Ik heb er liever 1 die uit iemands hart komt dan 100 die achtergelaten worden omdat men zich verplicht voelt. Mijn stelregel: “alles mag hier, niets moet” kan ik niet genoeg benadrukken. Ik zal dus zelf ook nooit vanuit een verplichtingsgevoel lezen/reageren. Ik doe het als ik het wil en wil ik het niet dan doe ik het niet. Het bloggen op zich is 1 deel van mijn ‘passie’… als het niet goed met me gaat, dan is er weinig dat me echt kan afleiden. Als mijn lijf me dan ook nog eens in de steek laat richt ik me op een nieuw thema, een nieuwe layout en alles weer aanpassen zoals ik het wil, dat uren puzzelen is wel mijn grootste ‘binnenshuis-hobby’ . Soms denk ik wel eens “daar zou ik wel mijn werk van willen maken”.

Is er iets dat je met je blog zou willen bereiken? Zo ja, wat dan?
Ehhh nee absoluut niet, die gedachte is nog nooit bij mij opgekomen. Geen idee wat ik zou kunnen bereiken met mijn blog, is voor mij dus totaal niet interessant.

Waar denk je dat je blog over 4 jaar gaat staan?
Op dezelfde plek als waar het nu staat…bij wordpress omdat ik dat systeem heel goed ken. Nog steeds zelf-gehost zoals nu. Of ik dan nog bij dezelfde provider zal zitten durf ik niet te zeggen. Daar waar ik nu zit bevalt het me prima maar je hebt natuurlijk nooit de garantie dat dat zo blijft. Providers zijn er genoeg dus daarover maak ik me geen zorgen.

Welke reactie is je het meeste bijgebleven?
De vele haat-reacties in de tijd dat ik werknemer was van Web-log.nl en het daar mis ging en een aantal bloggers mij daarvoor verantwoordelijk stelde. Sommigen zijn zo ver gegaan dat zij mij zijn gaan stalken en (mijn kinderen) bedreigen en wel in dusdanige mate dat ik naar het politiebureau moest om aangifte te doen. Bizar! Onbegrijpelijk!

Wat is volgens jou het leukste aan bloggen?
De contacten met mensen die daardoor kunnen ontstaan. Voor een leergierig iemand als ik kun je met een blog alle kanten op. De mogelijkheden zijn grenzeloos, ongeacht in welke richting je ook denkt, wat je ook maar wilt leren, alles kan, geweldig!

Wat is jouw gouden tip voor beginnende bloggers?
Blijf bij jezelf. Volg je ♥.  Het is jouw blog… jij bepaalt wat erop komt of niet. Vul het met wat jij met anderen wilt delen en niet met wat anderen vinden dat jij zou moet delen.  Bedenk altijd 1 ding: iets dat je op het internet zet zal er nooit meer vanaf gaan!

 

De antwoorden van Minoesjka vind je HIER en natuurlijk lees ik ook graag de jouwe!

ABC-Wednesday-18-P

abc18melody
ABC-Wednesday
 ~ by Mrs. Nesbitt – Round 18 – P

Hello and good morning, -afternoon, -evening, dear people who all participate is this wonderful photomeme, which is a joy to me, week after week, after week.
I’m always curious to what you come up with!

Today the letter P is up… and i’ve chosen the word Pleasure

Pleasure has countless forms in which it can present itself, for every person it mostly is different. Something one person gives pleasure others can and will dislike sometimes.  We can all agree about the importance of pleasure but at te same time we can all disgree about the things that gives us pleasure.  Quit extraordinary wouldn’t you say? Although we can call it ‘normal’ it is extraordinary and i think that that makes pleasure even more special.

To me..pleasure is very important, in that, i guess, i don’t differ to much from you ore any other person. I find pleasure in going out with my camera, all by my self ore in company of a very good friend ore my daughter in law who is a keen photographer too.  We both like nature very much, as do we love zoo’s, also greenery’s are favorite to visit.

Another thing that gives me lots and lots of pleasure is going to a theatre somewhere in The Netherlands to visit a show of JEANS. Once the doors are closed, the lights dimmed, the musicians start to tune their instruments i am in a special state of mind, all focused on 8 singers-dancers accompanied by 5 musicians, presenting their show which always feels like a wave of the ocean coming over me, i can’t describe how good that feels!

Ofcourse there are more things that give me lots of pleasure, for example this weekly challenge and other challenges i participate in, blogging on a daily basis, keeping in touch with lots of nice people all over the world. Taking trips with the people i love. Reading a good book, watching a good film or series on tv etc.

Pleasure…we all need it, don’t we?
It keeps us going, helps us through the rough times we have to endure. Its the food for the soul, nobody can live without.

Tell me….what gives you lots of it?

Have a PLEASANT ABC-Wednesday-day / – week
♫ M e l o d y ♫ (ABC-W-team)

abcwednesday18p260416plezier

Hallo en goede-morgen / – middag / – avond beste deelnemers in deze mooi foto-uitdaging, waar ik week na week na week iedere keer weer veel plezier beleef.Altijd weer heel benieuwd naar waar jullie mee zullen gaan komen.

De uitdagende letter van deze week is de P en ik koos voor het woord Plezier.

Plezier kent talrijke vormen om zichzelf te tonen en voor ieder mens is het weer anders. Iets dat de enige persoon veel plezier geeft hoeft dat niet per definitie ook voor een ander plezier te betekenen. We kunnen het er wel over eens zijn dat Plezier enorm belangrijk is, terwijl we er tegelijkertijd totaal over oneens kunnen zijn wat het nou precies is dat ons als individu plezier geeft Eigenlijk heel bijzonder, vind je ook niet? 
Alhoewel we dat verschil ‘normaal’ kunnen noemen is het toch heel bijzonder.

Voor mij is plezier heel belangrijk en daarin, denk ik, verschil ik niet van jou of wie dan ook.
Ik vind plezier in het eropuit trekken met mijn camera, hetzij in mijn eentje, hetzij in het gezelschap van een goede vriend of van mijn ‘schone dochter’ die ook een fervent fotografe is.  We houden beiden van de natuur, als van dierentuinen en ook kassen zijn favoriete plekken om te bezoeken.
Een ander iets dat mij onbeschrijflijk veel plezier geeft is natuurlijk het reizen naar de één of andere schouwburg in ons kikkerlandje om daar een voorstelling van JEANS te gaan bijwonen. Als de deuren eenmaal gesloten zijn, het licht gedimd, de muzikanten hun eerste akkoorden laten klinken dan ben ik ‘totaal ergens anders’, gefocussed op 8 zangers-dansers en 5 musici die hun beste beentje voor zetten en een show van je-welste geven, die ik altijd weer als een vloedgolf op het strand ervaar, ik kan niet beschrijven wat dat met mij doet, en al helemaal niet hoe goed het mij doet.

Natuurlijk zijn er ook andere dingen waaraan ik plezier beleef. Bijvoorbeeld deze wekelijkse uitdaging, maar ook de andere uitdagingen waaraan ik deelneem, het dagelijks bloggen, in contact blijven met mensen over de hele wereld. Korte tripjes en reisjes maken met mensen van wie ik hou. Het lezen van een goed boek, het zien van een mooie film of een serie op tv etc.

Plezier…hebben we allemaal nodig, of niet dan?
Het houdt ons gaande, sleept ons door de moeilijkere tijden heen. Het is het voedsel voor de geest, niemand van ons kan zonder.

Vertel me….wat geeft jou enorm veel plezier?

Wens je een PLEZIERIGE ABC-Wednesday-dag / – week.
♫ M e l o d y ♫ (ABC-W-team)

Gevaarlijk-Veilig

logotegenstelling

Tegenstelling Foto – Uitdaging ~ Gevaarlijk-Veilig / Gefährlich-Sicher /  Dangerous-Safe

267 – gestart op 1 maart 2011 ~ 26 april – 3 mei 2016

Bekijk bijdrages van:


Heb jij ook een leuke uitvoering van deze uitdaging?
Laat dan de link naar jouw blogpost achter…
Ik kijk naar jouw bijdrage uit, bedankt alvast!

Thema Tegenstelling 268 / 3 – 10 mei :
Duidelijk-Onduidelijk / Clear-Unclear / Klar-Vage