♪ S p r e k e n ♪·2016---·Ditjes-Datjes

Van…via…naar…

Van rommel, via 3 gebroken nagels en pijnlijke knieën, afdingen en langs lijst naar 57 boeken, en meer naar zoekende auto…

Eens in de zoveel tijd is er een vlooienmarkt in de TT-hallen, lekker dichtbij dus. Vandaag was het weer zover. Niels haalde me op en onder het mom van onze vaste uitspraak: “onze kracht is dat we niets nodig hebben….” gingen we op weg.  Enigszins ‘arm’ gekleed want we weten ondertussen dat als je op (te) netjes gaat, dat de prijzen opdrijft.  Net als gisteren onder begeleiding van een stralende zon maar wel beduidend minder koud, reden we naar de zuid-westelijke buitenkant van de stad.  Op het terrein aangekomen zagen we dat het enorm druk was…. tegelijkertijd was er namelijk ook de hobby-doe-beurs… Een paar zwanen schenen zich er niets van aan te trekken en wij gingen ook in alle rust met een grote boog om hen heen.

280216a

Op ons gemakje schuifelden we via de ingang de enige zaal die ingeruimd was voor de vlooienmarkt binnen.  Niet zo heel veel kramen als dat we gewend zijn dus we verwachtten redelijk snel weer buiten te staan, ons nog wel een ietsiepietsie storend aan het feit dat we wel de volle pond voor de entree moesten betalen. Wetende wat nog op Niels’ verlanglijstje staat, evenals dat hij weet wat op de mijne staat, maar ook verlanglijstjes van andere mensen kennende, struinden onze ogen zoekend en wel alle uitgestalde waren bij langs. Onze verlanglijstjes werden niet korter maar die van anderen wel want op zeker moment zagen we rijen dozen vol met Donald Duck pockets staan en tja we weten dat Janine, de dochter van Anita, die spaart en de series nog niet compleet heeft. Hoe ideaal Whats-App dan is bleek wel toen zij in een reactie op een vraag van ons, welke mis je nog, appte: “ik ga je spammen…” en vervolgens stroomden appjes met nummers binnen.

Terwijl die appjes binnen kwamen namen we ff plaats aan een tafeltje in de hoek van de zaal om een kopje koffie te nuttigen, en dat smaakte prima. Even op adem komen, met mijn tanden haken van 3 gebroken nagels weg te trekken,  stramme knieën masserend, en de gewrichten weer op hun plaats zettend *glimlach* … ‘je wordt ouder mama, geef t maar toe, je wilt er alles aan doen maar weet niet hoe’….  alvorens we terug gingen naar boeken-moeder en zoon. Moeder en zoon achter de kraam vonden het geweldig natuurlijk hoe we in samenwerking de nrs opnoemden, zochten en uit de dozen gristen.  “Het duurt ff  maar dan heb je ook wat…”  We kwamen op een mooie prijs uit en moeder en zoon waren zo lief om de doos voor ons te bewaren tot we het pand zouden verlaten zodat we er niet heel de tijd mee hoefden te slepen. Dit gebeuren herhaalde zich een paar keer bij andere kraampjes, waar overigens de voorraad echt veel, veel kleiner was maar waar we toch nog een paar konden scoren. Uiteindelijk scoorden we zo toch nog 57 van de 92 nummers die Janine ge-appt had. Een Haags-meisje gaat heel blij worden! Voorpret maakt zoiets extra leuk!

Ik had kortgeleden een prachtig schilderwerk van Geesje gekregen dat nog steeds een lijst behoefde, die had ik tot dusver nog steeds niet gevonden. Niet zomaar een lijst natuurlijk, het moest wel een mooie zijn want dat verdient het werk gewoon! Manlief zou er eentje voor me maken maar bij gebrek aan materiaal, tijd en vooral conditie, was dat er nog niet van gekomen. Dat hoeft nu dus ook niet meer want ik vond een prachtige lijst met mooie passepartout erin, die me wel te groot leek, met als inhoud een vreselijk kitscherig werk, die ik toch maar scoorde na wat afgedongen te hebben uiteraard. We brachten de lijst bij de boeken-moeder en zoon en zij wilden er wel even op passen. We struinden de laatste rij nog door, haalden vervolgens onze spullen en gingen naar buiten.

280216b

Terwijl ik een sigaretje rookte zakte Niels door zijn knieën en zette de boeken op nummervolgorde in de doos. Daarna op weg naar de parkeerplaats, naar de auto… die we niet vinden konden! Stel je voor…. het waaide inmiddels behoorlijk dus ik was met mijn grote lijst een behoorlijke windvanger, Niels droeg een zware doos boeken… maar we konden de auto niet vinden….   op zeker moment spotte ik hem dan toch, gelukkig! De spullen ingeladen, vervolgens Anita op gehaald en toen naar mijn huis voor welverdiende koffie. Nadat zij weer vertrokken waren gingen manlief en ik aan de slag met de lijst en het schilderij van Geesje.  Het was inderdaad te groot, veel te groot, he bah. Kortom, ik moet nog op pad voor een passende passepartout dus nog even geen foto, die volgt tzt dan wel.

♪ H o r e n ♪·2016---·Zing-Zo

Liefdes-Oppepper

logozingzoZing-Zo –

Limerick op Zondag

163

  • gestart op 29-01-2012

 

 

 

Beluister bijdrages van:


zingzo280216

Er zijn er die niet kunnen vliegen
daar valt dus niets over te liegen
voortplanten gaat door
daar laat men niets voor
natuurdrang laat zich niet bedriegen

Hoe veilig dit stel op een dak, hoog.
Gist’ren in de zon en ook mooi droog
geen spatje regen
dat valt niet tegen
beiden blij dat d’ander niet weg vloog.

Ook op de grond meerdere paren
telkens twee die naar elkaar staren
met veel geklepper
liefdes-oppepper
wij mochten dat ziende ervaren. 

♪ Z i e n ♪·2016---·Trips

Heerlijk daggie uit…

Nordhorn-270216a

Gisterenavond laat zag ik dat het vandaag een zonnige dag zou worden. Weliswaar fris qua temperatuur maar wel de hele dag zon en aangezien ik geen zin had om ‘weer’ de hele dag alleen te zitten (manlief is veel aan het overwerken en de jeugd is ook aan het werk) sprak ik met Anita af haar vanochtend vroeg op te halen om naar Duitsland te rijden. Tierpark-Nordhorn is een prachtige dierentuin, alhoewel ‘Uitgebreide kinderboerderij met uitheemse dieren’ een betere benaming zou zijn als je het mij vraag. Olifanten, Giraffes en ander ‘groot’ wild tref je daar niet aan, op Bizons na maar ze hebben wel bijvoorbeeld Luiaards, (gewoon buiten, ongeacht het weer / licht) Laplanduilen, Witte Perzische Luipaard, Wolven en nog veel meer dierensoorten. Waaronder bijvoorbeeld het Hongaarse schapenras Racka, en laten wij nou het geluk hebben gehad vanochtend een mama-schaap te zien met in haar kielzog en wel heel klein jong nog… geboortedatum ben ik helaas vergeten…

Nordhorn-270216b

Dit park is opgericht in 1950 en er vertoeven zo’n 1700 dieren. Dat men ook in Duitsland weet van ‘prijzen verhogen’ merkten we vanochtend want de entreeprijs was niet meer 7,50 euro maar 8,50 euro.. jawel een euro-rb meer uit onze lijven, *glimlach* Het ligt op ongeveer 5 kwartier rijden vanaf Assen dus op Emmen en Leeuwarden na de dierentuin die het dichtst bij ligt.

Nordhorn-270216c
De wind was straf en fris maar de zon heeft ons niet één seconde uit het oog verloren. Dat wij niet de enigen waren die op dat idee gekomen bleek wel toen we alweer richting de uitgang gingen, de parkeerplaats stond beduidend voller dan toen we daar vanochtend aankwamen. Vroeg zijn wij altijd het liefst omdat het dan het rustigst is en dat dat slim is werd weer volop bewezen.  Nadat het we park verlaten hadden reden we naar het centrum van Nordhorn en daar hebben we in een klein restaurantje heerlijk zitten smullen van gepofte – gevulde – aardappelen met een frisse salade en onze cappuccino niet te vergeten.  Na vervolgens mijn tank (uiteraard) volgegooid te hebben, zo fijn dat tanken in Duitsland, daar wordt mijn portemonnee en bankrekening zo blij van,  *glimlach*,  vlakbij het Tierpark togen we huiswaarts alwaar ik om half zes binnen kwam vallen en onthaald werd met een verse bak, dampende koffie. Dat ik lichamelijk meer kou heb opgepakt dan ik in 1e instantie dacht weet ik inmiddels, het ouwe lijf kraakt alsof het een lieve  lust is, maar dat mag de pret niet drukken. Het was een heerlijke dag, zo eentje van: alles mag en niks moet… die mogen er best meer / vaker zijn!

Andere foto’s bekijken? Dat kan uiteraard, klik maar HIER! 

♪ H o r e n ♪·2016---·Zwijmelen

“Stout”

logozwijmelenopzaterdaga

 

Marja‘s

Zwijmelen op Zaterdag

172

Gestart op 17 november 2012

 

…ja dat was ik afgelopen dinsdagavond. Ik wist toen dat ik nog 2 voorstellingen te gaan had en dit nummer wilde ik hoe dan ook hebben, niet alleen op foto’s maar ook op film en aangezien er geen dvd’s meer gemaakt worden tegenwoordig besloot ik al vroeg in het seizoen dat ik op het eind van het seizoen 1x ‘stout’ zou gaan zijn.

Gaandeweg het seizoen maak ik heus foto’s, al probeer ik altijd wel dat te beperken om zowel de Jeansjes als mijn mede-publieksleden
niet te storen noch te irriteren. Voor het eerst in mijn Jeans-‘carriere’ dus… heb ik mijn foon gepakt en een deel van de show gefilmd. Eén lied. Eén maar? Ja, één maar. Waarom? En waarom aan het eind van het seizoen en niet aan het begin of ergens halverwege ofzo?
Nou omdat dit Karels lievelingsnummer was, welke ook gespeeld werd bij zijn crematie afgelopen zomer. Een lied dat op zijn verzoek terug kwam nadat het in show 8 ook aan bod was geweest. Dat dit lied een hommage aan hem zou worden had niemand voorzien, Karel nog wel in de laatste plaats.

Dat dit nummer 69 keer opgevoerd zou worden voor publiek en ik het 23 keer live zou mee maken… had natuurlijk elke keer weer zijn impact, met name op Petra, Karels vrouw die zijn taken dit seizoen overnam, en degenen die Karel gekend hebben, dus zeker ook op Nigel om nog maar te zwijgen van op mij.

Gaandeweg het seizoen zie je dat de uitvoerenden de nummers op een andere wijze gaan presenteren, gevoeliger, emotioneler, en dus (ja dat is mogelijk hoor…) mooier voor iemand zoals mij. In geen enkele voorstelling hebben Nigel en ik elkaar aangekeken tijdens dit nummer. In het begin van het seizoen wendde ik mijn hoofd helemaal af, gaandeweg durfde ik wel meer en meer naar hem te kijken maar hem rechtstreeks in de ogen kijken, zijn blik vangen, nee dat gebeurde niet. Mijn emoties beheersen is nou eenmaal een klus waar ik niet zo heel goed in ben.

Weliswaar is dit niet mijn favoriete nummer van seizoen 25 maar emotioneel gezien uiteraard wel de meest belangrijke van allemaal. En ja natuurlijk heb ik de cd al tig keer afgespeeld, maar dat is anders, zo anders!

De kwaliteit is natuurlijk niet om over naar huis te schrijven. Ik ben geen filmer, en bovendien is dit met mijn gsm gedaan en niet met mijn camera maar ik ben superblij het te hebben en dat ik nu de kans krijg het met jullie te delen.

♪ S p r e k e n ♪·2016---·Happy

Vonnies Happy Challenge *7*

Vonnie’s – Happy Challenge – 7 – Gestart op 15 januari 2016

Als het kon… zouden jullie hier nu een foto zien van mij die een gat in het plafond springt… maar aangezien dat teveel risico’s met zich meebrengt, besloot ik het maar bij ‘slechts’ woorden te laten.

Na maandenlange ellende, zeg maar gerust, doffe ellende, op gezondheidsmatig vlak gaat het nu al ruim een week weer heel goed. Er lopen weliswaar nog diverse onderzoeken en ik ben dus in afwachting van de uitslagen maar toch…

  1. Heb weer een rij(tje) nachten zonder onderbreking (én goed) geslapen
  2. Al meerdere nachten geen nachtmerries
  3. Al ruim een week geen paniek-angst-aanvallen
  4. Eetlust keert terug
  5. Buikpijn / darmklachten / hoofdpijn beduidend minder

Doordat het fysiek dus stukken beter gaat wordt ook de inktzwarte deken in mijn hoofd steeds valer, meer en meer vallen er gaten in waardoor het licht binnen kan komen…  Ja ik juich! Weliswaar wél met enige terughoudendheid omdat ik maar al te goed weet hoe snel het weer anders kan zijn , maar de afgelopen week is toch winst die niets of niemand me kan afpakken.

Niet dat ik besefte dat het nodig was, werd ik keihard met de neus op de feiten gedrukt dat ik toch nog steeds niet goed genoeg mijn eigen grenzen bewaak… pijnlijke les geleerd, de afgelopen 6 maanden…. maarrrrrrrr
ik ben weer op de goede weg…. als nu ook de uitslagen nog binnen komen met goede berichten, en dan bedoel ik dus duidelijkheid en bijbehorende oplossingen, ben ik helemaal blij.

Kortom, mijn “Vonnies-Happy-Invulling” kan niet beter ingevuld worden!

♪ S p r e k e n ♪·2016---·Stokjes

Fiets-tag

Liesbeth heeft een stokje gemaakt… eentje die, haar inmiddels een beetje kennende, op het lijf geschreven is.
Mij niet…. dus daarom extra uitdagend hem toch op te pakken en in te vullen…

Heb je een fiets, zo ja welk merk en waarom maakte je deze keuze?
Een witte Batavus. Een elektrische fiets die ik met dank aan Geesje  nu al weer 3,5 jaar de mijne mag noemen. Waarom ik deze keus maakte? Nouhou… omdat bewegen gezond is en ik mijn dikke *jeweetwel* wat minder vaak in de, zeer comfortabele, kussen van mijn rode duivel wilde planten. Mijn vrijwilligerswerk is allemaal binnen, om precies te zijn, 5,7 km enkele reis vanaf ons huis. Vanwege mijn rug-& heupklachten ging het on-elektrisch echt niet meer. Elke keer dat ik het probeerde moest ik het ettelijke dagen bezuren en dát had ik er echt niet meer voor over. Ik was kapot als ik op een ‘werk-adres’ aan kwam dus mijn werk leed er ook behoorlijk onder. De 1e elektrische fiets kocht ik via Marktplaats, dat was geen succes en dus schoot Geesje dus te hulp, waarvoor ik haar nog steeds dankbaar ben!

Wat is voor jou een reden om te gaan fietsen?
Mooi en zacht weer…. en om honden te laten rennen, waaronder Brego en Kobus natuurlijk, die vinden dat helemaal geweldig. Ook zo af en toe ff een rondje doen en van onze mooie stad en provincie genieten valt onder de oorzaken uiteraard.

Beste mooiste fijnste fietstocht ever?
Een fietstocht voor het goede doel. Na een lange periode in het ziekenhuis moest ik revalideren in 2009.  Debbie richtte De Nije Stichting op toen zij geconfronteerd werd met kanker maar meer nog, wat die ziekte doet met niet alleen de patiënt maar ook diens naasten. September 2009 was er een sponsor-fietstocht in Twente. Dat was mijn doel om in het ziekenhuis naar toe te werken… als ik al ooit weer op een fiets zou stappen, dan voor iets zinnigs toch? Met mijn fysiotherapeuten dat doel besproken en er samen maandenlang keihard voor gewerkt om dat doel ook daadwerkelijk te behalen. Die 6e september stapten Anita en ik al heel vroeg in de auto met onze fietsen op de imperiaal. Het prachtige landschap aldaar, de emotionele ontmoetingen maar zeker ook mijn eigen emotionele conditie toen maakte het tot een heel zware maar ook heel mooie dag. Tal van schitterende herinneringen heb ik eraan en die koester ik nog steeds.  Ik heb het toch maar gedaan, with a little help from my friend, Anita!!

Goede vrienden met de fietsenmaker?
Nope. Hoeft ook niet. Mijn (v)echtgenoot is een ‘handige harry’. Geen duizendpoot maar een miljoenpoot die werkelijk alles kan, heerlijk is dat, en niet alleen vanwege de financiële voordelen.

Kan je je eerste fiets nog herinneren?
Ja. Een rode. Die ik van mijn lievelingsoom & – tante kreeg, toen ik uit het ziekenhuis kwam nadat mijn amandelen verwijderd waren, ik was een jaar of 5 a 6 geloof ik. Mijn ouders hadden geen geld en mijn oom & tante juist wel, die hebben veel zaken uit mijn kindertijd betaald, weet ik uit de verhalen achteraf.

Vertel eens over je laatste/grootste fietsblunder?
Middelbare schooltijd…. ’s ochtends heen, tussen de middag heen en weer en eind van de middag terug. Op zich niet bijzonders zou je zeggen, ware het niet dat in ons dorp er altijd wel geparkeerde auto’s langs de weg stonden. Ergens klas 2 of 3, was ik helemaal verliefd op een jongen uit ons dorp. Op zekere middag was ik op weg terug naar school toen ik hem aan de overkant mij tegemoet zag komen….om vervolgens even later over de kop te gaan na een onvrijwillige ‘knuffelpartij’ met een geparkeerde auto…. geen blikschade, wel een enorme deuk – schaafwonden in mijn ego *glimlach*

Grootste fiets ergernis?
Jeugd!!! Met 4-en, 5-en, weet ik veel, naast elkaar op de rijbaan… idioot grote koptelefoons op en in 1 van hun klauwen een mobieltje!!!  En tot mijn grote verbijstering hoorde ik nog niet zo lang geleden een politie-agent op tv verkondigen: “we passen de wetgeving er niet op aan want controle op dit soort activiteiten is onmogelijk’… de kaak viel uit mijn gezicht, nou ja, als hij niet vast had gezeten dus he?
Gebruik je je telefoon tijdens het fietsen en waarvoor?
Uiteraard niet!!! Ik heb wel mijn gsm bij me om foto’s te maken natuurlijk, maar daarvoor stap ik altijd af. Het is gewoonweg te druk op de weg en daar waar het rustig is heb ik werk genoeg aan het in evenwicht blijven gezien mijn fysieke ‘zegeningen’.

Heb je nog fietswensen?
Betere wetgeving, bovenal toezicht op handhaving ervan. Als automobilist ben je vogelvrij en dát vind ik echt niet kunnen!  Wat mijn fiets betreft, ik ben er heel blij mee ook al komt hij weinig uit de schuur. Misschien nog eens een paar echt mooie fietstassen erop? Bij voorkeur vóór 19 juli want dan hoopt ondergetekende,…. ga maar even zitten en hou je goed vast,…. jawel  echt waar….  een fiets-4-daagse te doen…en toevallig, toeval bestaat niet, met dezelfde persoon als van wie ik deze tag pakte.

Doorgeven?
Nee, maar de aangevers afsluitende zin vond ik te leuk om niet te ‘lenen’:
Ik verplicht niemand maar voor wie eraan begint; fiets ‘em erin! En laat het ff weten.