Een begin…

Vandaag dus een stapje verder gegaan met het vullen van mijn kerstbomen…
Onze vensterbank is op dit moment al in kerststemming…
De rest van de woonkamer komt gaandeweg nog aan de beurt …

In de grootste kerstboom hangen nu dingetjes die ik vanmiddag kocht van mijn verjaardagscentjes
In de kleinste kerstboom staan glasfiguurtjes die ik kocht tijdens uitje met Kloine Grode Zus.

In de komende dagen ben ik van plan de zolder op te ‘duiken’ om te gaan bekijken wat ik daar nou precies heb weggezet en dan selecteren wat ik wel naar beneden wil verplaatsen en wat niet natuurlijk…. ben er nog niet met mezelf over uit op dit moment. Manlief is in dit opzicht geen hulp, alhoewel hij met liefde natuurlijk voor mij de spullen van boven naar beneden draagt en over enige tijd ook weer terug, want het doet hem helemaal niets, hij laat dat volledig aan mij over. Zou ik ervoor kiezen niets te plaatsen zou hij dat evengoed vinden als wanneer ik de hele heisa hier zou willen neerzetten, ’t is een lieverd hoor maar af en toe …*grinnik* *glimlach*

bijnakerstgroot

bijnakerstklein

bijnakersttotaal

Au mijn neus

…..jawel……gestoten….

Ben ik al jaren in de modus van: “eerst zelf zien dan pas oordelen… ” met andere woorden: niet ergens zomaar vanuit gaan maar altijd zo blanco mogelijk iets tegemoet treden om dan vervolgens zelf een oordeel over iets te vellen…. bleek vanmiddag weer dat ik dat toch ‘ietsjes’ minder doe dan ik tot dusver dacht…leermomentje dus weer *glimlach*

Al sinds jaar en dag reis ik rond deze tijd naar mijn stad (Groningen dus…) om daar in de vestiging van Tuinland de kerst-uitstalling te gaan bewonderen. Wat ik dus ook dit jaar deed met Liesbeth op zaterdag 14 november zoals ik hier beschreef. Ieder jaar constateerde ik dat de uitstalling in Groningen veel ruimer en mooier was dan die in Assen en ten tweede dat de hoofdlijnen van de uitstalling in de vestigingen gelijk is…

Vanmiddag toog ik met manlief naar de vestiging alhier om mijn verjaardagscentjes uit te gaan geven aan iets leuks…. en tot mijn grote verbazing zag ik dat er wel enkele dingen terugkomen in vergelijking met de uitstalling in Groningen maar ook dat er heel veel toch anders is. Om nog maar te zwijgen van de ruimte die men dit jaar heeft ingenomen om alles ten toon te stellen.. veel groter dan voorgaande jaren. we keken echt onze ogen uit kan ik jullie vertellen. Loop ik dus normaal te ‘roepen’ dat men eigenlijk beter naar Groningen kan gaan kan ik nu dus wel zeggen dat men beide maar ‘moet’ gaan bewonderen als men van zoiets houdt, ze zijn het namelijk allebei zeer zeker waard!

Wat heerlijk is het dan toch dat je je gsm bij je hebt en maar voor het vaderland weg foto’s kan maken…. bevallen ze bij thuiskomst niet, gooi je ze weg, zonder een centje pijn. Mijn verjaardagscentjes zijn nu inderdaad uitgegeven…. wat ik daarvan kocht beschrijf ik wel een andere keer. Eerst maar eens een serie foto’s om jullie een indruk te geven van wat wij zoal voor ogen hebben gehad eerder deze middag…..

tuinlandassen301115a

tuinlandassen301115b

tuinlandassen301115c tuinlandassen301115d

tuinlandassen301115e

tuinlandassen301115f

tuinlandassen301115g

tuinlandassen301115h

tuinlandassen301115i tuinlandassen301115j

tuinlandassen301115k

tuinlandassen301115l

tuinlandassen301115m

tuinlandassen301115n

Alfabet-3i

logoalfabet Alfabet-Foto Uitdaging

61

Ronde 3 – Letter i

Gestart op 6 oktober 2014

Bekijk de bijdrage(s) van:


3i

Heb jij ook een i gevonden? Laat dan de link naar jouw blogbericht achter in het script zodat ik, maar anderen natuurlijk ook, jouw bijdrage kunnen bekijken. Ik zie jouw i graag verschijnen, alvast bedankt!

25

Zing-Zo

 

Limericks op Zondag

 

199 – gestart op 29 januari 2012

 

 

zingzo291115-25

 

Dit ‘kind’, onder mijn hart gedragen,
intense strijd om ’t te doen slagen,
is nu groot en sterk,
dát ’s maar deels mijn werk,
mocht daaraan mijn steentje bijdragen.

De dood zat ons drie op de hielen.
Magere Hein wilde vernielen!
Van drie kreeg hij één,
twee gingen niet heen,
DANKBAAR is mijn reden tot knielen!

Met hem samen heb ik gestreden,
dit kind “moest” ook ons huis betreden.
Paste in één hand,
mijn ‘grote’ gigant,
25 jaren geleden.

25-31-12

Bennie

 

Halverwege de middag stapten Daphne en ik de auto in en gingen we op weg naar het Rabotheater in Hengelo voor ‘alweer’ een avondje Jeans. Zonder enig oponthoud, hoe verbazend eigenlijk op vrijdagmiddag met het weekendverkeer, kwamen we om half zes daar aan en nadat we de auto in een parkeergarage gestald hadden liepen we een Grieks restaurant in waar we heerlijk hebben gegeten. Daarna op naar het theater om de hoek waar we door Petra hartelijk begroet werden. We hielpen haar, zoals al eerder, met het in elkaar steken van de flyers en de programma’s en  weer even later namen we onze plaatsen op rij 1 in.
Tijdens de maaltijd hadden we het erover gehad wie we als mysterieguest zouden kunnen verwachten, ik had op facebook niets gelezen dus ik wist niet maar ik zei: ‘mijn gevoel zegt me dat het Bennie is…’  terwijl Heidi, de companymanager, ons even gezelschap kwam houden en ik het haar vroeg was haar antwoord: “Bennie!” Weer had mijn gevoel het bij het goede eind *glimlach*, best fijn eigenlijk wel dat dat maar heel zelden niet het geval is.

 

Xander

De show was weer geweldig, ik wist natuurlijk dat Nigel ziek was geweest en dat ook Sarah zich verre van lekker voelde maar doorzetters als die twee zijn was daar vanavond weinig van te merken. Natuurlijk hoorde ik wel verschil maar ja dat is een bijkomstigheid van mijn scherp gehoor en minstens zo scherp (en bijna altijd accuraat) gevoel.

Na de voorstelling hielpen Daphne en ik, zoals altijd, Petra met het inpakken van haar kraam en nadat we afscheid van haar genomen hadden kwamen diverse castleden voorbij lopen. Her en der met enkelen uitgebreid kunnen babbelen want deze keer hadden ze geen haast om de ‘bus’ te halen. Heerlijk natuurlijk. Uitgebreide knuffelpartijen waren niet van de lucht en met Bennie liepen we naar de belendende brasserie waar bijna iedereen en nog een deel van het publiek een drankje genoot. Op het moment dat wij wegliepen om huiswaarts te keren liep ik bijna rechtstreeks tegen Wil, de producente, op. Wij babbelden nog even over de herhaling van de Jubileumshow op 29 februari, waar we ons natuurlijk ook weer enorm op verheugen.

Wij namen afscheid en zochten de auto weer op tot aan Hoogeveen geen enkel probleem maar daar veranderde dat. Met een auto voor ons waarop in heldere verlichting ” volgen”  afgewisseld werd met “stop” kropen we zo meter voor meter verder. Op zeker moment bleek de middenberm-vangrail verdwenen en werden we naar de andere kant geleid…ettelijke kilometers lang… maar al met al waren we niet om 12.15 thuis maar om 12.25, amper vertraging dus, al voelde dat erger dan het was natuurlijk.

Manlief wachtte ons weer met koffie op en na wat kletsen kon ik de foto’s op de pc zetten en dit logje schrijven. De 31e voorstelling voor iedereen en voor mij de 12e ‘alweer’. Gelukkig duurt het seizoen nog even en heb ik nog 11 te gaan minimaal. Er staan ook nog 2 in de wacht waardoor het aantal op 13 komt …. en nee ik zeg niet dat het daar bij blijft… ik kan immers niet in de toekomst kijken (GodZijDank) .. ik ga voor het genieten en het hoe, wanneer en waarom wijst zich wel als de tijd ervoor rijp is.

 

Vogelvlucht

 

Marja‘s

159e

Zwijmelen op Zaterdag

Het is nog vrijdagmiddag als ik dit bericht type. Zit inmiddels ‘opgedoft’ op de bank nog even het eea bij te werken terwijl mijn hoofd en hart meer en meer naar Hengelo vertrekken, Daphne en ik stappen zo meteen de auto in om het ‘achterna’ te reizen.
Van de week kwam onderstaand filmpje online voorbij op Facebook en natuurlijk heb ik het ‘gejat’ en staat het sindsdien in mijn zijkolom. Of jullie het al gezien hebben of nog niet… weet ik natuurlijk niet… maar mochten jullie even in een korte vogelvlucht willen zien wat wij vanavond weer voorgeschoteld krijgen klik dan maar op het pijltje…