♪ S p r e k e n ♪·2015---·Ditjes-Datjes

Ja hallo mag ik ff?

Tjongejonge !

Kunnen Meneer Pech en Mevrouw Pech=Tegenslag alsjeblieft nu eindelijk eens de koffers pakken en een enkele reis naar een onbewoond eiland aan de andere kant van de wereld boeken?!  Deel alsjeblieft de rode kaart die mij ogenschijnlijk is toebedeeld lekker aan jullie zelf uit!!

Alsof er hier al niet genoeg door alle kieren heen is gesijpeld, ook al ‘plakte’ ik alle deuren en ramen nog zo dicht, toch blijft het ons weten te vinden. Zo ook vanochtend. Op een gegeven moment kreeg ik een whatsapp van iemand uit mijn contactenlijst met een reactie op een bericht dat hij van mij ontvangen had. Nou was ik op dat moment aan het werk dus heb er niet gelijk veel aandacht aan besteed al wist ik wel gelijk dat ik het niet snapte omdat ik niets verstuurd had. Nou staat het geluid van mijn telefoon altijd uit, alleen de trilstand staat aan, en dat is maar goed ook want anders was het geluid oorverdovend geweest. De ene na de andere soortgelijke melding kwam binnen van diverse mensen die mijn telefoonnummer hebben.

Ik nam dus gelijk contact op met mijn provider en die ging zoeken naar wat er aan de hand was. Dat werd helaas niet duidelijk maar de gevolgen riepen veel emoties in mij op. De inhoud van die berichten was namelijk van dien aard dat je het op zijn minst ‘compromitterend’ kunt noemen, wat mijn shock alleen nog maar vergrootte. Tijdens het contact met mijn provider werd besloten per direct mijn nummer uit het systeem te halen en mij van een ander nummer te voorzien. Gezien de noodzaak van de situatie kon dat God-Zij-Dank acuut en als ‘pleister’ op de wonde vertelde de medewerker mij dat ik daarvoor geen factuur zou ontvangen. Ik zocht een nieuw nummer uit en bedankte de medewerker, weliswaar in tranen, voor zijn adequate hulp.

En toen? Ja en toen moest ik mensen op de hoogte stellen van het gebeuren en hen mijn nieuwe nummer melden. Ik bladerde mijn contactenlijst door en vroeg me af wie ik wel en niet met mijn nieuwe nummer kon vertrouwen. Aangezien dat voor mij al jaren een ‘issue’ is was dat nog moeilijker. Bepaalde mensen in het vrijwilligerswerk moeten mijn nummer immers ook hebben ook al ken ik die mensen niet dusdanig dat ik ze blindelings durf te vertrouwen?!

Gelijk sproten herinneringen uit een, nog niet zo ver, verleden naar boven, waarin ik voor geheime nummers moest kiezen omdat ik gestalkt werd en wel dusdanig dat die situatie mede leidde tot een vlucht, als het ware in de holst van de nacht, uit onze vorige woonplaats naar een plek waarvan maar heel weinig mensen op de hoogte waren gebracht om eerst weer tot rust te komen en weer leren me veilig genoeg te voelen om het huis te durven verlaten,  zeker in mijn eentje. Rationeel helder genoeg tegenwoordig kan ik die emoties dan wel schakelen naar… “dat was toen, nu is het even foute boel maar dat is zo meteen weer voorbij”…  en zo kon ik even later er al om grinniken, huilend met galgenhumor overigens, toen ik eerst een lieve blogger en daarna Anita aan de lijn had om uit te leggen wat er gebeurd was en wat nou de aanleiding was geweest om mijn nummer te wijzigen.

Inmiddels is mijn telefoon weer stil en is daar de rust teruggekeerd, nu in mijn hoofd nog en in mijn lijf want diep van binnen kook ik van woede. Waarom toch lopen er mensen op onze aardkloot rond die er genoegen in scheppen het leven van anderen op te kop te zetten en te verzieken? Ik kan met al mijn verstand en intelligentie geen zinvolle verklaring vinden laat staan het begrijpen. Ik denk ook dat ik het niet moet willen begrijpen. Moet er maar om lachen en het me niet aantrekken in de hoop dat zij die die rare berichten hebben ontvangen zich zullen realiseren dat die teksten zó niet des Melody’s noch des Koba’s zijn en mij er daarom niet anders op zullen aankijken. Misschien moet ik niet willen weten hoe dit gebeurd is of wie mij dit geflikt heeft maar ik zou heel graag een hartig woordje met die persoon/personen willen wisselen!

Mochten er onder jullie zijn die ook van die rare berichten hebben gehad, dan mijn excuses daarvoor. Als het goed is hebben jullie van mij vanochtend een whats-app en/of een smsje gehad met enige uitleg en melding van wisseling van nummers!

♪ S p r e k e n ♪·2015---·Ditjes-Datjes

FF Promoten

Dat Schoondochter-in-spé en ik enkele hobby’s delen is iets waar we beiden altijd veel plezier aan beleven. We gaan vaak samen op pad met onze camera’s en zijn gek op dierentuinen. Ook doen we met enige regelmaat foto-cursussen en -workshops. Volgende week om deze tijd zitten we in de auto en zijn we al een eind op weg zuidwaarts om een paar dagen Antwerpen onveilig te gaan maken, én aan dat we daar zin in hebben hoeven jullie niet te twijfelen ;-)

foto-raadsel-van-DaphneOok het blogvirus heeft haar aangestoken en al een tijdje heeft ze een eigen blog. Ze heeft er een tijdje niets mee gedaan maar sinds enkele weken is ze er weer veel mee bezig. Foto-uitdagingen vindt ze het leukst en de laatste weken liep ze veel rond met gedachten over het starten van een eigen foto-uitdaging. Vele ideeën kwamen boven drijven en enkele dagen geleden had ze iets bedacht dat haar erg leuk lijkt. Het is niet een blog-uitdaging waarbij je zelf een foto moet maken en plaatsen maar het heeft wel met fotografie te maken.

Nou krijgt zij nog niet zoveel bezoekers dus vandaar dat ik haar foto-uitdaging, die morgen van start gaat, hier even wil promoten. Als je op het logo hierboven klikt kom je bij het bericht op Daphne’s blog waarin zij uitlegt wat de bedoeling is. Ik vind het zelf een leuke uitdaging dus ik ga zeker mee doen en wie weet kom ik jou daar dan ook wel weer tegen.

Daphne: Veel succes meiske en natuurlijk veel plezier! -x-♥

♪ H o r e n ♪·2015---·Zing-Zo

Afwachten

Zing Zo ~~ limerick op zondag

Zing ook mee met:
Marja
Fréderique bij Marja
Fréderique bij mij
Rietepietz bij mij
Rietepietz bij Marja
Ria
Ria bij mij

 

zingzo30082015

Zoals deze aap ligt te wachten,
waarnaar zou hij toch liggen smachten?
Ligt hij op de loer,
naar bezoek of voer?
Ons onbekend zijn zijn gedachten.

Dit prachtdier met zijn lange haren
leeft gemiddeld zo’n 40 jaren.
Niet aan jacht ten prooi,
dan; zijn leven mooi,
gevrijwaard van vele gevaren.

Men spreekt van hun intelligentie
en roemt vaak ook hun competentie.
Leergierig ten top,
dat brein in hun kop,
is er eigenlijk concurrentie?

♪ S p r e k e n ♪·2015---·Ditjes-Datjes

Süßes für eine Süße

10xnietdoen

Vrijdagavond laat knalde ik in een diepe put die zijn weerga niet kende. Heel lang geleden dat ik zo diep ging. Totaal overstuur wendde ik me tot mijn lichtpuntje in donkere dagen, Anita, die mij gelijk uitnodigde naar haar toe te komen voor een bakkie ‘troost’. Dat heb ik afgewezen uit veiligsheidsredenen omdat ik te diep zat en stijf van de angst stond en dus niet meer achter het stuur durfde te stappen. We spraken af dat zij mij vanmorgen op tijd zou komen ophalen en dat we dan weg gingen. Het waarheen doet er op zulke momenten niet toe, het enige dat ik dan wil is weg.

Nadat zij vanochtend binnenstapte dronken we eerst samen een bakkie en stapten vervolgens de auto in, reden de stad uit richting het Noord-Oosten zonder vooropgezet doel. We reden langs de bakker voor een zak krentenbollen en met nog weinig benzine in de tank reden we richten Duitsland. Over de grens zagen we het bordje met “Leer” erop en gingen van de autobahn af die stad in. Eerst maar op zoek naar een benzinepomp om te voorkomen dat de auto ons zou laten staan en bovendien moest ik ook nieuwe sigaretten hebben. Al snel zag ik een pomp langs de weg en even later liep ik naar binnen om af te rekenen. Heerlijk tanken daar overigens, 135.9 ipv 152.9 zoals het hier is. Achter de toonbank stond een man van mijn leeftijd, mooie kop ook en zeer charmant met heldere vrolijke ogen en een mooie bos haar. Nadat ik betaald had vroeg hij of ik het kassabonnetje wilde waarop ik uitlegde die niet te willen omdat de Nederlandse belastingdienst mij het geld toch niet teruggeeft. Hij keek mij even aan, draaide zich om, graaide uit een schaal een zakje met winegum-gummibeertjes en terwijl hij mij die overhandigde zei hij: “Etwas süßes für eine Süße”. Ik schoot in de lach en aanvaardde zijn geschenk en liep de shop weer uit et een glimlach op mijn gezicht. Sta je zo depressief als de pest, écht zó niet op je paasbest, op je 52e met een kop vol grijs haar, toch even met de mond vol tanden terwijl je het heel warm krijgt en zich een rode gloed uit je hals omhoog werkt naar je gezicht, door een spontaan compliment van een vreemde. Hoe goed zoiets dan toch kan doen!

Zoetsvooreenzoete

We zochten een parkeergarage op en liepen via een meubelwinkel het centrum in. Anita zag eetkamerstoelen waarbij ze moeite moest doen om niet te gaan staan ‘kwijlen’ terwijl ik datzelfde had bij een schitterende bank in een zowel hoekige als ronde vorm. Torenhoge prijzen op de prijskaartjes natuurlijk, ja wel als wij eens iets echt leuk vinden mag het ook wat kosten. We hadden een geanimeerd gesprek met de verkoper die ons alle geluk in een loterij wenste en aangaf dat hij hoopte ons dat terug te zien, wat wij hem natuurlijk prompt beloofden. We zochten een konditorei op en even later zaten we aan de cappuccino met een stuk kersen-room-taart. Daarna zijn we door het stadje gelopen en hadden we het ‘geluk’ dat het er erg druk was vanwege een activiteit met de naam “American Wheels” oftewel veel Amerikaanse auto’s uit de jaren 50 met hun eigenaren en eigenaressen erbij die gepast gekleed waren in kleding van de jaren 50. Veel petticoats en veel dames waren tot in de puntjes verzorgd gekleed. Ik maakte van enkele auto’s foto’s die ik naar Joop appte, die als antwoord gaf dat ik er maar eentje voor hem moest meenemen. Tja, dat ging niet natuurlijk, mijn kleine duivels kofferbak was nét te klein, waarop hij weer aangaf dat ik maar een aanhanger moest lenen of huren, tja… is een optie maar dan heb je wel een trekhaak nodig en die heeft mijn duiveltje dus evenmin. Jammer helaas pindakaas, geen Amerikaanse slee voor mijn hubbie.

Nou heb ik normaliter een bloedhekel aan winkels, ik kom er niet als ik dat voor elkaar kan krijgen en winkel dus altijd online, zeker voor kleding. Vandaag echter kon het me niks schelen en we liepen de ene na de andere winkel in en uit tot we op een gegeven een klein winkeltje inliepen waar het ene na het andere mooie kledingstuk hing, zowel voor Anita haar smaak als de mijne. Nu heeft Anita helaas last van allergieën bij bepaalde stoffen en dus is zij in Nederland vaak veel geld kwijt omdat zij duurdere kleding aan moet schaffen. Dit winkeltje had dus veel kleding van materialen die zij wel kan verdragen en de prijzen waren om van te watertanden, even later liepen we dus ook die winkel weer uit met beiden gevulde tasjes in de hand, dat konden we eenvoudigweg niet laten. Ik denk ook, dat we dat winkeltje vast nog wel een keer of 2, 3 , 4 … zullen gaan opzoeken!

potenplant

We zochten de auto weer op en reden terug naar Nederland. Bij het enige tuincentrum in het noorden, Winschoten dus, dat nog bloempotten verkoopt van een serie die ik spaar sinds een jaar of 3 ongeveer, parkeerden we de auto en haalde ik nog een pot met een plant voor op de salontafel. Ook kocht ik een zak met kaneelstokken voor mijn echtgenoot zoals ik altijd doe als ik een dag weg ga en hem ‘alleen’ laat. Daarna reden we terug richting Assen om de afslag Hoogezand te pakken. Na onze verhuizing in 2007, en die van Anita enkele jaren eerder, waren we nooit meer daar geweest, we waren wel benieuwd of het winkelcentrum erg veranderd was, terwijl we er doorheen liepen merkten we dus dat dat niet het geval was. Wederom in een kledingwinkel zag ik een stelletje hangen waar ik op slag verliefd op werd. Nou koop ik zelden kleding, draag het dus ook vele jaren voordat ik weggeef of weggooi als het niet meer te dragen is, wat zelden voorkomt, maar veel geld eraan besteden heb ik nog nooit gedaan. Dit setje was heel prijzig dus na veel wikken en wegen toch maar die winkel uit zonder het te kopen. De hele tijd heeft het me bezig gehouden en toen we terugliepen naar de auto heb ik nog even weer bij die winkel staan twijfelen om vervolgens te besluiten het niet te doen, het zou een te forse aanslag zijn op mijn spaargeld, dat na de afgelopen weken toch al behoorlijk geslonken was. Ook liepen we nog één andere winkel binnen toen ik zag dat een verkoper er nog steeds werkt. Die verkoper was mijn ‘vriendje’ op de lagere school. Hij was natuurlijk compleet verbaasd mij ineens voor zijn neus te zien staan al herkende hij me wel gelijk ;-) We liepen verder en na nog een cappuccino bij de Hollandse Eenheid Maatschappij liepen we terug naar de auto. Geruime tijd later besefte ik ineens dat ik de worst die ik in een zakje gedaan had, was vergeten af te rekenen…oepsssss We reden terug naar Assen waar we met koffie opgewacht werden, de kleding die ik gekocht had werd goed bevonden. Ook lag er een pakje op mij te wachten. Ik zag aan het handschrift gelijk dat één van de liefste blogsters die ik ken aan mij gedacht had, zo lief, dank je wel schat!!! Na de koffie keerde Anita huiswaarts, mij in een beduidend betere stemming achterlatend daar waarin ze me vanochtend had aangetroffen. In mijn hoofd raast nog van alles en nog wat dwars door elkaar en over elkaar heen maar GodZijDank voel ik me niet meer zo gruwelijk ongelukkig en doodsbang als dat ik me de afgelopen nacht voelde. Nou weet ik als geen ander hoe het in mijn hoofd onweren kan maar eraan gewend geraakt ben ik nog steeds niet helaas. Als er 1 wens van mij in vervulling mocht gaan is het wel dat ik daaraan wel gewend raak zodat ik er makkelijker mee om kan gaan.

Hoe dan ook, het was een fijne dag ondanks de zware zwarte wolken in mijn hoofd. Gisteren is geweest, vandaag is nu en morgen nog leeg, vooruitkijken maar!! Het is werkelijk onbetaalbaar iemand te hebben die jou begrijpt en weet hoe ze met jou en jouw buien om moet gaan. Iemand die jou nooit verwijten maakt en je nooit en te nimmer tot iets zal proberen te dwingen. GodZijDank heb ik wel zoveel ‘vrijheid’ in mijn hoofd dat ik heel goed besef hoe rijk ik ben met Anita !!!

♪ H o r e n ♪·2015---·Zwijmelen

Hou me vast !!

Marja’s Zwijmelen op Zaterdag

Vandaag precies over 1 maand (gisteren dus want ik schrijf dit op vrijdagavond) en ook om deze tijd genieten Daphne & ik van deze dame en tal van andere ‘oud’-JEANS-corryfeeën in het Beatrix theater te Utrecht. We zitten op rij 2. Wie we exact van de 125 castleden die er tot dusver voorbij kwamen voor onze ogen krijgen is nog niet helemaal bekend, ik weet al wel een aantal namen en van sommigen daarvan werd ik heel erg blij! Die avond is het groot feest in een eenmalige jubileumshow. Staat los van het seizoen dat de vrijdag ervoor begint, vandaag over 4 weken dus. Die 1e try-out ga ik zoals altijd bezoeken met Anita en voor aanvang van die voorstelling gaan we lekker eten bij Vonnie-B

Vandaag (gisteren dus) over een maand zie ik onderstaande dame weer en hoop ik haar na de voorstelling in mijn armen te mogen sluiten. Het is, vind ik, niet alleen de mooiste maar ook de liefste zangeres die ik ken. Haar de afgelopen jaren meermalen opgezocht zoals ik bij meer ex-jeansjes wel doe als zij een speciaal plekje in mijn hart hebben ingenomen. Brigitte is van de dames mijn nr. 1 zoals Edwin Gerritsen dat van de mannen is. Jullie kunnen je dus wel voorstellen dat ik helemaal dolblij was toen ik hoorde dat deze beide kanjers ook het komende seizoen een aantal voorstellingen gaan meedraaien. Nadat ik van beiden het lijstje met hun data kreeg heb ik uiteraard gelijk kaartjes bijgeboekt. Des te meer reden om me op het komend seizoen te verheugen dus want het komende seizoen is dan wel voor de Jeansjes een jubileumseizoen maar ook een seizoen met een zwart randje en tranen want zij en ik, en vele fans met ons, zullen het zonder Karel moeten doen. Juist dit seizoen waarop hij zich zo ontzettend verheugde moeten we zonder hem vieren. Ik zal heus niet de enige zijn die vaak zal moeten slikken zodra ik zijn merchandising-stand zal zien staan. Die dit seizoen door Petra, Karels vrouw, gerund zal gaan worden. In tegenstelling tot andere jaren ben ik nu met enorm dubbele emoties aan het aftellen.

maar goed, terug naar het doel van deze blogpost; mijn nieuwste bijdrage aan Marja’s ‘Zwijmelen op Zaterdag’.

Ik wens iedereen een fantastisch weekend toe, gevuld met Liefde, Geluk en Gezondheid, zodat jullie je gezegend zullen voelen!

♪ Tuf & Buf& Knuf ♪·2015---·Wij weer

Spook !!!

Zo hé hè pfff zucht pfew…. daar zijn we dan eindelijk !!!

En jullie maar wachten zeker op een berichtje van ons? Nou wij ook hoor, wachten tot we de kans kregen die laptop te konviskeren, zo heet dat toch? Jullie weten misschien dat de blog van Vrouwmens verhuisd is en dat dat veel problemen opgeleverd heeft. Zij is nogal perfectionistisch ingesteld en dus ging ze dapper aan de slag om alles te herstellen. Afgelopen weekend hoorden we ineens een juichkreet; bleek ze klaar te zijn, wat was ze blij! Inmiddels een paar dagen later kwam ze er gisteren achter dat er toch iets nog steeds niet klopte. Zij heeft namelijk altijd al de gewoonte gehad op iedereen die een reactie achterlaat te reageren, vindt ze netjes. Ineens bleken tal van reacties verdwenen te zijn en was haar antwoord er wel maar niet de reactie waarop ze geantwoord had. Zoeken, zoeken en nog eens zoeken maar een oorzaak vond ze niet. En dus begon het herstellen weer. Nu is ze tussendoor weer bezig elk bericht dat niet meer klopt aan te passen zodat ook de reacties straks weer helemaal oké zijn. Het spijt ons voor haar dat ze geteisterd wordt door een blogspook. Die spook heeft het met name voorzien op Edward. Gelukkig zijn niet al zijn reacties verdwenen maar veel wel en dat vindt Vrouwmens erg jammer. Gaandeweg het herstellen ontdekte ze dat ook veel van Marja haar reacties weg zijn. Ze hoopt maar dat beide bloggers weten dat zij ze niet verwijderd heeft en dat ze reacties altijd enorm waardeert. En alsof dat nog niet genoeg is ontdekte ze nog meer vreemde zaken in haar blog, ze heeft dus nog wel even werk voorlopig om dingen uit te zoeken en waar mogelijk te herstellen. Gelukkig beschikt ze over een enorm doorzettingsvermogen en is opgeven geen optie voor haar dus ooit zal ze wel melden dat alles klaar is. Wanneer dat is weten wij natuurlijk niet maar dat zal ze ons vast wel vertellen als het zover is.

We wilden dus al een tijdje jullie weer iets van ons laten horen maar we kregen geen kans omdat ze laptop bijna constant bezet is. Vrouwmens is nu even naar fysiotherapie en Grote Baas Grote Baas is naar het ziekenhuis voor controle bij de orthopeed, samen met Daphne in zijn auto, nu zij een rijbewijs heeft wilde zij graag met hem mee en dat vond Vrouwmens wel oké. En dus zagen wij onze kans schoon en kropen vanuit onze plek bij de tv naar de bank en met behulp van onze 4-voeters vriendjes hier zaten we even later op de bank met het lappie op onze schoten. Eigenlijk is het best wel zielig te zien hoe die 2 stumpers door het huis hobbelen, en nee wij zeggen niet dat ze eigenwijs zijn, dat doen anderen wel, maar wij zijn het wel met die anderen eens natuurlijk. Pijnstillers vliegen over en weer en soms is het gemopper niet van de lucht.

Deze week heeft Vrouwmens weer geprobeerd haar werk op te pakken maar dat ging niet van een leien dakkie, nog net niet dubbel geslagen kwam ze iedere keer weer thuis. Vandaag en morgen heeft ze zich al weer afgemeld. Behalve natuurlijk bij haar maandagmeneer want die heeft dinsdag zijn 2e staar-operatie gehad en moet 3x per dag gedruppeld worden. Toch probeert ze haar rustmomenten te pakken en balans te vinden dus rusten en bewegen. Dat schijnt niet zo simpel te zijn als dat het gezegd is maar zij, en ook Grote Baas, doen hun best en proberen de fysiotherapeuten te gehoorzamen.

‘Zeg Buffer?”
“Ja? Tuffer?”
‘Ik hoor de auto…. zullen we maar snel weer opruimen en onze eigen plek weer innemen want Vrouwmens komt er weer aan..’
“Ehh ja, wacht, nog even snel iedereen hier een fanten-olie-tijger-fijne-dag wensen hoor”