Tetteretèèèèèètttt

Nou hè hè na wekenlang afwachten en dagen aftellen was het dan vanochtend eindelijk zover dat mijn vrouwmens naar Emmen moest rijden om de 5e adoptie-actie af te handelen. Ze had me beloofd dat ik mee mocht omdat Truus en Fréderique ook zou den komen. Nou viel Fréderique gisterenavond af vanwege heftige rugklachten maar natuurlijk wilde ik wel Truus en Ton & Trui weer ontmoeten, was immers al een jaar geleden? Nou ja niet helemaal want Ton & Trui komen hier af en toe mee eten dus die ik zie wel vaker maar Truus niet.

Vanochtend dus al bedrijvigheid hier in de kamer, Daphne en mijn vrouwmens maakten zich klaar en gingen de deur uit nadat Grote Baas mijn vrouwmens nog even gestrekt had en zij enkele pillen achter haar kiezen had gestopt. Ze zou haar camera bij Daphne in de tas stoppen maar ja zij heeft eigenwijs zijn uitgevonden en nam dus haar eigen tas op de rug, en weg waren ze. Nou ja zeg!! Ik zou toch mee? Maaaarr gelukkig kwamen ze op tijd tot ontdekking dat ze mij vergeten waren want enkele minuten later kwam Daphne het huis ingehold om mij op te halen en zo togen we dus met zijn drietjes naar Emmen. De contactpersoon van vrouwmens stond ons al op te wachten en nam ons mee naar binnen en trakteerde ons op koffie en thee, dat viel er natuurlijk heel lekker in en daarna gaf mijn vrouwmens mij het geld in in mijn pootjes en mocht ik dat overhandigen, fantenolietrots was ik natuurlijk dat zij mij die taak toevertrouwde, en ook de contactpersoon vond dat een goed idee en wilde met mij op de foto. Vrouwmens heeft gelijk maar even toestemming gevraagd of zij de foto op haar blog mocht zetten, en dat mocht, fijn hè?

De contactpersoon nam ons het park uit op weg naar een spiksplinternieuw gebouw aan de rand van de weg enerzijds en aan de rand van het nieuwe dierenpark anderzijds. We mochten daar het dakterras op om over het nieuwe park, nu nog bouwterrein, uit te kijken en wat wordt het mooi zeg, en groot!!!! We keken onze ogen uit. Heel anders dan de ramptoeristen die bij de weg stonden omdat er op de bouwplaats een ongeluk was gebeurd en brandweerauto’s, ambulances, politie-auto’s en ook de traumahelicopter kwam aanvliegen. Iedereen wist gelijk wat er gebeurd was, wat er fout gegaan was en noem maar. Ach ja beste stuurlui staan aan wal nietwaar?

Wij liepen door, terug het oude park in. Zijn eerst maar wat gaan eten en drinken en toen weer verder het park in. Mijn vrouwmens loopt erg slecht en Trui ook, dus zij gingen met mij op pad en Daphne en Truus gingen op hun eigen gelegenheid het park in. Dat is ook terug te zien aan de foto’s, mijn vrouwmens heeft er maar een paar gemaakt, de meesten zijn van Daphne, kijk maar HIER. Aan het eind van de middag kropen wij met ons drietjes weer op een terras en namen wat te drinken terwijl we wachtten op Daphne en Truus. Toen die zich weer bij ons gevoegd hadden zijn Ton & Trui huiswaarts gekeerd en wij, vrouwmens en ik, zijn met Truus en Daphne nog door de vlindertuin gelopen. Daarna het park weer uit en overgestoken naar Grandcafé Markant om daar, zoals inmiddels al traditie is, de dag af te sluiten. Toen was het nog te vroeg voor Truus om op de trein te stappen dus stapte zij bij ons de auto in en reed met ons naar Assen om daar op de trein te stappen. Eenmaal thuis nam ik mijn rustplekje weer in, en gingen Daphne en vrouwmens de honden en poes verzorgen en de foto’s op de computers zetten. Ze (ik ook hoor) kijken terug op een mooie dag waarin veel plezier beleefd werd. Vrouwmens zal straks natuurlijk alle enveloppen met adoptiecertificaten gaan schrijven zodat die op de post kunnen en ze snel bij jullie op de mat vallen.

Even voorstellen

Foto: Roy Beusker

Met dank aan Rineke kan ik nu de 1e foto die opgedoken is, van de nieuwe cast van JEANS publiceren. Jeans-25-Jubileumtour heeft als cast 4 ‘ouden’ en 4 nieuwen. We mogen weer gaan genieten van Sarah van der Meer, Manon Prins, Nigel Brown en Xander Venema en we mogen kennis gaan maken met Florens Eykemans, Kimberly Fransens, Deborah de Groot en Naidjim Severina. Als altijd weer heel spannend en dit seizoen extra omdat telkens een ex-jeansje de cast zal versterken en het dus bij elke voorstelling altijd weer een verrassing zal zijn wie dat dan is. Gelukkig heb ik al weer een mooi aantal voorstellingen geboekt en liggen de kaartjes al bij de juiste data in de agenda.

De band blijft ongewijzigd: Drums–Bennie Top(MD), Gitaar–Harmen Leurink, Bas–Marco Verhoogt & Toetsen– Shelton Telesford.

Ik ben natuurlijk al aan het aftellen naar de 1e try-out die ik met Grode Kloine Zus in Beverwijk ga bezoeken op 25 september en dan 3 dagen later mag ik met Daphne naar Utrecht tuffen om daar de eenmalige jubileumvoorstelling in het Beatrix te gaan bijwonen en in die show treden dan weer vele ex-jeansjes voor het voetlicht, waaronder ook enkele van mijn favorieten.

Wat mij betreft mag het dus nu nacht zijn en bij het ontwaken 25 september ;-)

Nog 2 nachtjes…

nog 2 nachtjes

….slapen en dan hoop ik in staat te zijn met Daphne in de auto te stappen en naar Emmen te rijden om bij het NS-Stations dan Fréderique & Truus op te pikken om dan gezamenlijk naar het Dierenpark te lopen om daar Ton & Trui te ontmoeten. En als we dan binnen zijn om de tafel gaan met mijn contactpersoon om de adoptie-actie af te ronden.Hoop ik…schrijf ik heel bewust want de afgelopen week heeft mijn lijf me enorm in de steek gelaten, geen pijnstiller hoe zwaar ook, deed waarvoor het gemaakt is en ingenomen werd, waarvoor ik bijverschijnselen met alle liefde voor lief wilde nemen, en dat doe ik niet zo maar. Ik heb mijn ‘mensjes’ deels in de steek moeten laten en dat viel me best zwaar, dat is niet mijn stijl. Ik moest zelfs gisterenochtend mijn vrijwilligerswerk in het ziekenhuis aan mijn neus voorbij laten gaan, met pijn in mijn hart, want dát vind ik nou zo leuk om te doen. Mijn ‘mensjes’ deel in de steek laten zal ik, zo bevrees ik, ook de komende week moeten doen. Dinsdag eerst maar eens mijn wonderkraakster Irma bellen, hopelijk kan zij mij in haar agenda inpassen en mij weer los maken, dat lukt haar meestal wel dus hopelijk nu ook. Fijn te weten dat ik bij haar altijd welkom ben. Dit weekend dus zoveel mogelijk gerust, op het regelmatig oefeningen doen na uiteraard om het lijf toch enigszins in de beweegmodus te krijgen. Van slaapgebrek ben ik inmiddels om en om hyper en depri, ook zo’n leuke bijkomstigheid. Al hoeveel plezier ik ook in het leven heb tegenwoordig en me bewust ben van mijn rijkdommen, dit is wel een domper op de feestvreugde!

Maar goed, het is nog geen woensdag. Ik ga ervoor en ervan uit dat het me zal lukken ook al betekent dat waarschijnlijk dat ik in de dierentuin vaak zal moeten zitten en weinig afstanden kan lopen maar dat mag de pret dan niet drukken. Het gezelschap is de kers op mijn taart die dag. En natuurlijk de blijdschap van mijn contactpersoon, zo’n leuk mens, en altijd zo enthousiast als we komen.

De stand op dit moment, maandagochtend rond de klok van 00.30 uur is 530 euro… wat garant staat voor 10 dier(soorten) IJsbeer – Nijlpaard – Zebra – Jaguar – Olifant – Reptielen – Zwarte Panter – Leeuw – Pinguins & Giraf. Er blijft dan 40 euro over omdat Reismeermin haar toegezegde bijdrage met 10 euro verhoogde op maandag om 14.3 uur. Wat ik daarmee ga doen weet ik nog niet, of ik zet het alvast weg voor volgend jaar of ik vul het zelf aan en kies nog een dier erbij, dat lezen jullie woensdag wel. Tenzij natuurlijk iemand van jullie zegt: “ik maak dat bedrag rond en doneer die missende 10 euro..”

Hoe dan ook…..
Ik ben een dankbaar mens, want jullie steun ieder jaar weer in mijn pogingen om dieren een pootje te helpen waardeer ik enorm!!

Zo niet, dan toch!

Zing Zo limerick op zondag

Zing ook mee met:
Marja
Rietepietz bij mij & bij Marja
Ria & bij Mij

Zo niet , dan zo

Al valt er niet echt iets te vieren,
toch hou ik van ’t leven versieren.
Minstens eens per dag,
een schaat’rende lach,
en dan luidkeels brullen en gieren.

Men moet er zelf toch iets van maken,
om niet in een sleur te geraken?
Ruimschoots levenslust,
dat misère blust,
mierzoete taart doet tanden kraken.

We bouwen vandaag weer een feestje,
met koffie dus zonder drank-geestje,
want wat ons wel plaagt,
en aan ’t humeur knaagt,
is toch wel dat nare au-beestje.