Schamen

Zing Zo – limerick op zondag

Zing ook mee met:
Marja
Fréderique
Regenboogvlinder
Fréderique bij Marja & bij mij
Rietepietz bij Marja & bij Mij
Cornma bij Mij
Ria & bij Mij

stemming

De media staan er weer bol van,
wat de mens in zijn waanzin doen kan.
Vaak kijkt de mens toe,
van afschuw zo moe,
en onwetend van een oplos-plan.

Steeds vaker is het om te schamen,
wat anderen luidkeels uitkramen.
Kent men nog fatsoen,
hoe kan men zo doen?
En kunnen wij toch iets doen, samen?

De wereld verbeteren willen,
de aarde ontdoen van ’s mens grillen.
Is het onze taak?
Een haalbare zaak?
Kom laat ons geen kansen verspillen!

WE-300 *65*

Plato’s WE-300 65 – sinds 12-09-2009
Thema 23 april t/m 16 mei 2015 : Verdelen

Hoe jong was ik eigenlijk toen ik me het voor het eerst realiseerde? “Wát realiseerde jij je?” hoor ik jullie nu al denken. Wát ik me realiseerde al heel jong was dat ik het rollenpatroon verafschuwde. De man in huis, de vrouw in huis, ieder had zo zijn/haar taken en niemand waagde het zich met de taken van die ander te bemoeien. Bij mij thuis was dat ‘vroeger’ zo. Vroeger betekent in dit geval in de jaren tussen 1962 en 1979. Ook bij schoonouders was dat zo. Eigenlijk bij iedereen waar ik binnen kwam. Dat je met iets opgroeit en iets dan logischerwijs als normaal accepteert vind ik dus geen correcte stelling maar dat terzijde.Op zeker moment was daar de dag dat ik op mijn werk een woning kreeg aangeboden, via mijn baas. Die wist namelijk dat ik op kamers woonde en dáár zo snel mogelijk weg wilde uit veiligheidsoverwegingen. En zo werd het samenwonen bespoedigd. Ik hoorde het op een woensdagochtend, gelijk (toen nog niet maar nu wel al sinds ruim 31 jaar) manlief gebeld of hij die middag nog met mij die woning wilde gaan bekijken. Dat wilde hij wel en zo liepen we enkele uren later de flat door. De noodzaak om te verhuizen was groot, zeker voor mij, dus zeiden we ja en de volgende ochtend konden we de sleutel om 9.00 uur bij de woningstichting ophalen.

Nadat beide ouderparen van hun rolberoerte bekomen waren, ‘ongetrouwd samenwonen???’ besloten beide vaders dat ze hun handen uit de mouwen zouden steken om te helpen. Beide moeders lieten zich daaropvolgend ook niet onbetuigd. Regelneef, nou ja, regelnicht in mijn geval, als ik ben en dus ook toen al was, lag er in no time een plan-de-campagne klaar, organiseren zit me in het bloed, toen al.