Maandelijkse Archieven september 2014

ABC-Wednesday-15L

ABC-Wednesday – 15L

llilly

►meer~more

Vergroten-Verkleinen

Tegenstelling

monya

Als je mee wilt doen aan deze uitdaging, plaats dan een foto in het thema op je log en laat een link naar het bericht tezamen met je e-mailadres achter in het script hieronder.
Ik verheug me op jouw bijdrage!

Mister Linky’s Magical Widgets — Thumb-Linky widget will appear right here!
This preview will disappear when the widget is displayed on your site.
If this widget does not appear, click here to display it.

Thema Tegenstelling 186 – 7 t/m 14 oktober: Oppervlakte-Diepte

►meer~more

Landelijk

Photo Sunday ~~ Rural

ps2809landelijk

►meer~more

Explosie

Zing Zo; limerick op zondag

Fréderique
Greet ~~ Greet bij mij ~~ Greet bij Marja
Marja
Ria

zingzo1

Bizar dat wij dit schimmels noemen,
terwijl wij paddenstoelen roemen.
Zo mooi als ze zijn,
explosies in ’t klein,
’t najaar tooit haar seizoen met bloemen.

Al levert het mij natte knieën,
de herfst geeft mij veel energieën.
Soms dichtbij de grond,
klik ik in het rond,
geniet ik van die relikwieën.

Ik ruik en zie al die explosies,
leef in feeërieke dimensies.
Waar ik dan van droom,
ervaar zonder schroom,
wonderen tijdens excursies!

►meer~more

Als…

Marja

En zo zit je weer bij een 1e try-out van een nieuwe Jeans-show. In dit geval de 24e die de titel “Tropical Heat” heeft gekregen. Als altijd is ook deze show een rollercoaster. Alsof je op een stil en verlaten strand zit, helemaal in je eentje en naar een zachtjes kabbelende kustlijn kijkt, waar onverwachts een vloedgolf binnen komt rollen en je totaal overdondert. Evenzo snel als die vloedgolf kwam is hij ook weer verdwenen en wordt het heel stil en is het toneel leeg. De band zet zachtjes akkoorden in en 1 persoon komt het toneel op. Wat gaat er komen? Heel even is het stil en dan komt het… Wat mij betreft één van de grootste verrassingen in deze nieuwe show; Britt Teeling. Zij soleert zich met een schitterend lied van Toon Hermans. Uiteraard in een Jeans-sausje ondergedompeld doet het totaal niet onder voor de versies van diverse bekende artiesten. Het liefste had ik natuurlijk de versie van Britt geplaatst maar ja die is nog niet beschikaar… de originele versie door Toon zelf gezongen kon ik ook niet vinden. Vanuit de versies die wel beschikbaar zijn koos ik die van Elise Mannah, al had ik ook kunnen kiezen voor Guus Meeuwis, of bijvoorbeeld die van Berget Lewis toen zij dit lied zong in The Passion in 2012…

Als de liefde niet bestond
zullen ze stilstaan, de rivieren
en de vogels en de dieren
als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond
zou het strand de zee verlaten
ze hebben niets meer te bepraten
als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond
zou de maan niet langer lichten
geen dichter zou meer dichten
als de liefde niet bestond

Nergens zouden bloemen staan
en de aarde zou verkleuren
overal gesloten deuren
en de klok zou niet meer slaan

Als de liefde niet bestond
dan was de hele vrijerij bedorven
de wereld was gauw uitgestorven
als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond
zou de zon niet langer stralen
de wind zou niet meer ademhalen
als de liefde niet bestond

Geen appel zou meer rijpen
zoals eens in het paradijs
als wij elkaar niet meer begrijpen
dan is de wereld koud als ijs

Ik zou sterven van de kou
en m’n adem zou bevriezen
als ik je liefde zou verliezen
er is geen liefde zonder jou.

►meer~more

Kind van de rekening?

Dat ik geen fan ben van onze ‘heren en mevrouwen Leiders’ is onderhand wel bekend….zonder mijn mening over dit specifieke onderwerp te ventileren, plaats ik hier een stuk uit het Brabants Dagblad.
Onder het mom van “Leest en huivert”…

Wij zijn moeders van twee en drie kinderen. Helaas hebben vier van deze kinderen zorg nodig vanwege een autisme-indicatie. Het ene kind meer dan het andere, maar wij verzekeren u: deze zorg is hard nodig. Komt er straks bij ons ook een mevrouw uit de buurt vertellen hoe wij ons leven moeten inrichten?
Bezorgde moeders schrijven brief aan wethouder Jeugdzorg ~~ Den Bosch stelt besluit over zorgtaken uit
Onze kinderen zijn slim, maar onbegrepen. Ze worden constant verkeerd ingeschat. In een voetbalteam kunnen ze zich niet handhaven, omdat ze nét een beetje anders doen. Op school worden ze gepest, ook omdat de leraren vaak vinden dat ze vervelend zijn. Bij buitenschoolse opvang worden ze weggestuurd, omdat leiding echt niet voor een enkel kind extra duidelijk kan zijn. Alleen thuis zijn is onmogelijk, want elke onverwachte situatie kan de vlam in de pan doen slaan. Daarom zitten ze op speciaal onderwijs, gaan naar dagbesteding, weet de jeugd-ggz niet wat die met ze moet. Het lijken gewone kinderen maar dat zijn ze niet. Zonder dat inzicht en speciale hulp groeien deze kinderen verloren op. Als moeders weten we dat maar al te goed. Beleidsmakers achter een bureau lijken dat nog steeds niet begrepen te hebben.
Het heeft jaren geduurd vóór we de huidige situatie bereikten met rust voor onze kinderen. Samen met Jeugdzorg en zorgverleners ontdekten we gaandeweg welke zorg er nodig was om de situatie voor de kinderen te stabiliseren en om zélf overeind te blijven. We organiseerden een speciale begeleider zodat ze toch konden sporten. Maakten schema’s en structuren zodat hun leven per minuut voorspelbaar werd. Schreven instructies voor hun omgeving waardoor er minder conflicten ontstonden. Regelden een persoonsgebonden budget zodat er hulp kwam. Geen instituut waar voor crisishulp een wachttijd is van vier maanden, maar mensen die we altijd kunnen bellen. Ook als het op vrijdagavond of zondagmorgen verkeerd gaat.
Nu gaat alles op z’n kop. Niemand kan ons vertellen wat er gaat gebeuren. Alleen dat het na 2015 sowieso minder wordt. Weet u wat dat voor ons betekent? De kinderen weten niet waar ze aan toe zijn en worden onrustig. Ze gaan niet gewoon met deuren gooien, maar doen gekke dingen om hun onmacht te uiten. Vanuit autisme heb je daar geen woorden voor. Wel stoelen. Of serviesgoed. Of de trein die dan opeens een oplossing voor alle problemen lijkt.
De zorgverleners kunnen geen antwoord geven op vragen over toekomstige hulp en maken zich zorgen over hun baan. Het zorgkantoor verwijst door naar de gemeente. Bij Jeugdzorg spreken we mensen die precies weten hoe onze situatie in elkaar zit. Met ons maken ze zich grote zorgen omdat ze weten hoe fragiel de balans in ons gezin is. Maar ze voegen daaraan toe dat ze per 1 januari niets meer met ons te maken hebben.
Op tv zien we een dame die bij een buurgemeente de keukentafelgesprekken voert. Ze heeft geen idéé waar ze over praat. Ze denkt zonder opleiding en ervaring te kunnen beslissen over de zorg voor mensen en kinderen. Beseft u dat deze mevrouw letterlijk beslist over leven en dood? Over levensvatbaarheid, overleven en overeind blijven? En met verkeerde adviezen en ondeskundige onderbuikgevoelens levens en gezinnen te gronde richt?
U kondigt ook keukengesprekken aan. Hoe gaan die er uit zien? Komt er straks bij ons ook een mevrouw uit de buurt vertellen hoe wij ons leven moeten inrichten? Een achterbuurvrouw aan wie wij alles moeten vertellen om een flintertje hulp toegeworpen te krijgen? Zodat wij bij de supermarkt uitgelachen worden vanwege de verhalen die over ons de ronde gaan doen? Hoe leidt u uw keukentafel-gespreksmensen. Hoe kunnen wij straks weten of het een betrouwbaar iemand is? Heeft u ervaringen die u toepast? Criteria? Waarden en normen?
Geachte wethouder, wij zijn meer dan ongerust. Ons bestaan staat op het spel. De toekomst van onze kinderen wordt onzeker. Zonder zorg zal het kaartenhuis instorten dat we om ons gezin wisten te bouwen. Wij zijn de mantelzorgers van onze kinderen. We zijn chronisch overbelast, want we hebben ons werk waardoor we geen bijstandsgezin hoeven te worden. Dat alleen al is een dagtaak. Alle overige energie hebben we nodig om ons gezin draaiend te houden. We hebben geen tijd om gezellige dingen te ondernemen ter ontspanning. Omdat dat niet kan zónder kinderen want er is voor hen geen ‘gewone’oppas te vinden. Maar ook omdat een uitje mét de kinderen voor niemand een uitje is.
We hebben een heel klein netwerk, broos en overbelast. Familie is er niet of woont ver weg. De buren, dat is ons houvast. Daar kloppen we minstens eenmaal per week aan om hulp. En nooit zijn we in de gelegenheid iets terug te doen omdat we daar geen tijd voor hebben. Weet u hoe eenzijdig zo’n relatie wordt, hoe graag je dat ook anders zou willen? Weet u hoe eenzaam je daarvan wordt?
Wij hebben geen knuffelbare kinderen met wie iedereen graag gezien wil worden. Als je voor onze kinderen iets doet, krijg je geen waardering uit je omgeving omdat je een rolstoel duwt of een zichtbaar gehandicapte helpt. Wij hebben kinderen aan wie je niets ziet en van wie wordt gezegd dat ze ‘beter opgevoed’ moeten worden.Geachte wethouder, wat gaat u doen? Geeft u ook onze kinderen over aan de regie van ondeskundigen die alleen het belang van geld kennen? Of laat u zich leiden door ervaringsdeskundigen, die weten hoe moeizaam de tocht is van mensen die net iets anders dan anders zijn?
Wat zal uw keuze zijn? Vóór de speciale kinderen en hun toekomst, of met de hand op de knip vinden dat de veranderingen in de zorg ú in elk geval geen geld mogen kosten?
Wij kijken uit naar uw antwoord.

Hoogachtend
Monique Meijer en Annelies Cuijpers

►meer~more

Gewoon doen.

gewoondoen

Gevlieg, gedraaf, geren van hot naar her en terug.
Dag in dag uit, weken, maanden vliegen zo voorbij.
Geen tijd om te pauzeren, het moet nu, het moet vlug.
Misschien lukt het je en scoor je dat momentje vrij.

Van het ene naar ’t ander, haast is net als een drug,
het maakt je soms triest maar soms ook als een kind zo blij.
De wens, vader van de gedachte, slaat dan de brug,
en zet daarmee al je vermoeidheid even opzij.

Je geeft de moed niet op en gaat steeds maar weer door, stug.
Dan vraag je je af: hoe ik dit weer aan elkaar brei.
Al is ’t nog zo druk, maak geen olifant van een mug.

Blijvend voorkomen van constante haast’s averij.
Telkens opnieuw weer verversen, die energie-plug.
Om verder te kunnen met dezelfde batterij.

►meer~more

Vergaand

Photo Friday – FALLING APART

vergaand

►meer~more

Het dak eraf!

Het is vrijdagochtend, even over enen…. Daphne en ik zijn net thuis na een retourtje Alphen aan den Rijn, de 1e try-out van de nieuwste versie…. Jeans_24-Tropical Heat beleefd. En wat een belevenis, het dak ging er (weer) af.

Het begon vanmiddag toen we om even voor vieren de auto instapten en na het volgooien van de tank van mijn rode duivel naar het westen reden. Tot aan Hoevelaken ging het goed, prima zelfs. En daar stopte het dan ook. Kruipend over de snelweg reden we een klein uur verder om even voor zeven, ipv zes uur zoals afgesproken, onze jeweetwellen op de stoelen van het theaterrestaurant te plaatsen. We kregen heerlijk eten voorgeschoteld dat we helaas wat sneller dan we hadden gewild weg moesten werken maar keurig op tijd konden we de zaal in, vol spanning op wat er zou gaan komen.

Zoals we gewend zijn is ook deze show weer een sneltreinvaart van muziek dat met een Jeans-sausje overgoten is. Ik kan niet allemaal benoemen welke artiesten we voorbij hebben horen komen want dat is simpelweg niet te onthouden. Enkele namen die me bijgebleven zijn, zijn oa. Pharrels Williams, Pat Benetar, Toon Hermans, The Beatles, Guus Meeuwis, Michael Jackson en Jason Mrazz. Van de laatste werd “I won’t give up on us” in een unplugged versie gedaan. Zoals in het vorig seizoen “Price Tag” mijn favoriet nummer was, is dat nu dus die van Jason. Uiteraard dan wel de Jeans-versies!!

De nieuwe cast…. Gaia, Britt, Maarten, Daniel en Xander hebben zich weer compleet in het zweet gewerkt om het publiek een gouden avond te bezorgen, en dat is ze gelukt. Samen met terugkerende Sarah en blijvers Manon en Nigel maakten ze er een groot feest van. De band, Martin, Harmen, Marco en Shelton mogen ook niet vergeten worden, ook voor hen is het hard werken en wat ik vooral zo fijn vind is dat zij ook een plekje voor op toneel gaan innemen in het ‘unplugged’-blok. Ondanks dat ik niet gaarne ‘bekende’ castleden zie vertrekken kan ik ook nu weer zeggen dat de ‘nieuwen’ zeer beloftevol zijn en ik van allemaal genoten heb!

Ja ik weet, ik ben ieder seizoen weer lyrisch. Dan denk ik: “dit is niet te overtreffen” en toch verrast het me aangenaam dat dat nou juist wel mogelijk blijkt en zij mij dat dan ook laten zien. Waar ik dan ook altijd weer blij om ben is dat ik merk dat de cast / band hun ziel en zaligheid geven, ongeacht of er geen of vele (zoals vanavond helaas het geval was) stoelen in de zaal leeg zijn. Dit seizoen staat weer bol van heel uiteenlopende muziek, zang en dans, compleet met bijbehorend lichtspel.

Er is door Musicalsites.nl een verslag geschreven en ook een fotoreportage gemaakt… kijk h i e r.

Ik wil weer… ik wil meer….. ik moet wachten tot 16 oktober….. zucht…..

►meer~more

Wat als ?

De dag die onvermijdelijk komt heeft vele gevolgen. In hoeverre ben je ermee bezig en regel je het waar mogelijk zelf en in hoeverre laat je het over aan je nabestaanden?? Denk eens aan je online-activiteiten bijvoorbeeld

Klik ►►► H-I-E-R voor informatie én klik ►►► Hier om het te regelen.

(met dank aan Corry voor de tip!)

►meer~more

Fotografie-Webinars

Zoals jullie onderhand wel weten heb ik al enkele fotografiecursussen gevolgd, zowel in het eggie als online, bij Mark De Rooij uit Rotterdam. Hij heeft regelmatig hele leuke aanbiedingen en daar maak ik heel graag gebruik van, niet alleen omdat het prima betaalbaar is maar bovenal omdat het zo ontzettend leuk is ééén ik er niet per definitie de deur voor uit hoef en lange afstanden moet rijden…. ook al vind ik dat voor Mark totaal geen probleem, maar dat even terzijde.

Vanavond kreeg ik een mail met een wel heel leuke aanbieding! Na even aan hem gevraagd te hebben of dit alleen voor bestaande cursisten gold of dat ook ‘vreemden’ van deze aanbieding gebruik mochten maken kreeg ik het antwoord dat iedereen meer dan welkom was. En dus kan ik het nu hier plaatsen om jullie de kans te bieden er ook van te gaan profiteren.

Met ingang van 6 oktober gaat Mark op maandagavond van 19.30 tot 20.30 webinars geven. Elke 2 weken en dat 4 maandagen, de laatste is dus op 17 november. De eerste is voor herfstfotografie, de 2e is voor nachtfotografie, de 3e is voor landschapsfotografie en de laatste voor panoramafotografie. Deze cursus kost normaliter €.57,00 maar indien je je VOOR ZATERDAG AS. aanmeldt betaal je €.37,00.
Lees er HIER alles over.

Het spreekt natuurlijk helemaal voor zich dat ik het erg leuk zou vinden jullie die avonden te mogen begroeten als mede-cursist. Ohja, je hoeft er je huis niet voor uit…je gaat lekker voor je pc zitten en laat het over je heen komen…ik ben er dan ook.
Mocht je een datum niet kunnen…. het kan altijd herhaald worden!

►meer~more