Ich bin (k)ein Berliner(in)

Maandagmorgen stonden Daphne en ik vroeg, en vol verwachting natuurlijk, naast ons bed. Na een ontbijt stapten we om 5.30 uur de auto in en vertrokken we richting Enschede waarna we de grens wilden passeren. Het eerste deel van de reis verliep prima, eenmaal in ons buurland werd dat ietsjes anders. Het was enorm! druk op de weg en al snel zaten we vast in een file, die naar later bleek ook erg lang zou duren, op de radio hoorden we dat er een vrachtwagen in de brand was gevlogen. Toen wij op de plek des onheils kwamen was er al niets meer van te zien. Vanaf huis hadden we 595 km voor de boeg en dat zou plm. 5 uur en 5 minuten moeten duren… dat werden er echter 7 precies.
ZIE FOTO’S HEENREIS….van Daphne, ik zat immers achter het stuur
Nadat we ons opgefrist, en wat gedronken hadden, stapten we weer de auto in en reden naar Potsdam. Daar bezochten we de ‘Evangelische Kirche, en daar staken we wat kaarsjes aan. Ook bezochten we het ‘Hollands Kwartier’. Het was vreselijk heet dus we liepen veelvuldig in de schaduw natuurlijk. Aan het eind van de middag kochten we brood, beleg, vis, fruit en wat te drinken en keerden terug naar ons hotel. Eenmaal weer op onze kamer hebben we gedoucht en zijn daarna gaan eten. Weer even later, nog erg vroeg in de avond, ging mijn lampie uit en vertrok ik naar Dromenland.

ZIE FOTO’S POTSDAM

De volgende ochtend stonden we heel vroeg op en begaven ons naar het restaurant van ons hotel alwaar we ons tegoed deden aan een stevig ontbijt. Zouden we wel of niet haast maken? Het stortte van de regen, de auto’s spoelden nog net niet van de parkeerplaats af. Toch maar niet getreuzeld want we wilden natuurlijk geen tijd verspillen, er was immers zoveel te zien? Eenmaal in het centrum van Berlijn was het stralend weer, en dat niet alleen, het was zelfs bloedverziekend heet. Zo heet zelfs dat ik verbrand ben op schouders etc, iets dat mij nooit overkomt. We liepen door de stad en nadat we een wat te drinken hadden genomen stapten we de Domkerk in, heerlijk koel daar!!! Ook hier kaarsjes gekocht en aangestoken en onze camera’s aan het werk gezet, mensenkinderen wat indrukwekkend!!!

ZIE FOTO’S STAD

Rond het middaguur stapten we in de koele auto, dankzij parkeergarage, en reden zo’n 7 km. Daar de volgende parkeergarage in, prompt naast de dierentuin, hoe ideaal kan je het krijgen. Je kon kiezen voor of alleen de dierentuin of alleen het aquarium of een combi ervan. We kozen uiteraard voor de combi omdat we beiden een aquarium hebben en daar in geïnteresseerd zijn. Dat was iedere cent meer dan waard bleek later. Toen we weer buiten kwamen begon het te druppelen, en al snel ging het harder regenen. Even zo snel als de regen kwam verdween hij ook weer, tijdelijk echter want op een gegeven moment barstten alle wolken open en kwam me er toch een stortbui, die ettelijke minuten aanhield. We werden tot op de huid toe nat, we konden elk kledingstuk uitwringen. Bij de foto’s zul je foto’s van de ijsbees aantreffen, daar kun je zien hoe het te keer ging. Bizar was wel dat de ijsbeer er van scheen te genieten. Hij stond zo breed en lang als hij zich maar uitstrekken kon bovenop een berg rotsen.

ZIE FOTO’S DIERENTUIN

Het was al ruim na 7-en toen we de dierentuin verlieten en terug naar het hotel keerden. Daar aangekomen herhaalde zich eigenlijk de maandagavond met dat verschil dat we na het douchen lekker in bed zijn gaan liggen, tv aan, drankje erbij, kletsen en foto’s terugkijken natuurlijk. e hadden vanuit de lobby van het hotel een stapel folders meegenomen. Die wilden we doorkijken om te zien of er nog iets was dat we niet gezien hadden maar evengoed niet wilden missen. En dat bleek een slimme zet want bij het zien van al dat materiaal herinnerde ik mij ‘Slot Sans Souci’. En zo werd weer de wekker erg vroeg gezet en vertrokken we rond de klok van 8 na weer een heerlijk ontbijt, wederom naar Potsdam. Schitterend, in hoofdletters, die tuinen daar, wauw! Talrijke prachtige gebouwen, tuinen en beelden, om van perfect aangelegde perken met in alle ooghoeken mooie bloemen, planten en bomen. (Die foto’s hebben jullie waarschijnlijk al gezien.) Daarna in de stad, hebben we op de markt op een terrasje geluncht en om 13.52 stapten we weer de auto in om de thuisreis te aanvaarden. Met zoveel kilometers voor de boeg en, inmiddels, niet meer zo heel veel energie, wilde ik niet te laat terug, wilde ook niet al mijn energie en concentratievermogen verspillen want dat had ik nog wel nodig, dacht ik ook. Wederom een slimme gedachte want amper goed en wel op weg geraakten we in een mega-mega-file, die volgens het nieuws op de radio veroorzaakt werd door een ongeluk met een vrachtwagen. 18km!! en anderhalf uur!!! later kwamen we op de plek des onheils aan, bleek er een vrachtwagen over de kop gegaan te zijn. Een hele lange met 2 aanhangers die kennelijk gevuld waren met afval. De rijbanen lagen bezaaid, wat een chaos!! Duidelijk werd dat het slechte wegdek waar veel wegen in Duitsland mee ‘gezegend’ zijn van zeer slechte kwaliteit is en tja als het dan enorm hoost van de regen…en men weinig tot geen snelheidslimieten hanteert kan het dus wel eens fout gaan, erg fout zoals wij dus ervoeren op zowel de heen- als terugreis. 21.15 reed ik de parkeerplaats bij ons huis op, ruim 7,5 uur naar vertrek uit Potsdam. De poort door en gelijk schrap tegen de muur van de schuur omdat we door 3 viervoeters ondersteboven werden gelopen, ook fijn zo’n begroeting!!

ZIE FOTO’S TERUGREIS

Ik heb 1250 foto’s verdeeld over 5 mapjes zoals jullie inmiddels hebben begrepen. Met dien verstande dat de map van Potsdam dus van 2 bezoekjes is én dat de ‘heen’ en ‘terug’ foto’s van Daphne zijn. Ook zijn in de andere mapjes foto’s van Daphne te vinden omdat we veelal werkten bij beide lenzen, 1 van ons de telelens en de ander dan de gewone lens. Wellicht dat Daphne ook nog een verslag op haar log plaatst met foto’s…ze gaf al aan het loggen weer te willen oppakken… Hou ook haar log dus maar in de gaten, klik HIER

Het waren heerlijke dagen, we hebben ontzettend veel gezien én genoten. Verbaasd ook meermalen geconstateerd hoe tegenstrijdig de Duitse bevolking zich in het verkeer gedraagt. Enerzijds zeer onbeschoft en onverantwoord hard rijdend, anderzijds enorm galant en begripvol. Wat een verschil tussen het gedrag op de autobahn met het gedrag in de stad zelf. Wat ons ook enorm verbaasde is het feit dat er zo ontzettend veel gebouwen en straten in de steigers staan dan wel opengebroken liggen. We kwamen aan alle kanten ogen te kort. Wat we wel kunnen zeggen is dat als je van fotografie houdt, en vooral fotografie met uitdagingen, je in een stad als Berlijn zeker volop aan je trekken komt! Kortom….een trip die onvergetelijk was!

Nu lekker bijkomen en uitrusten en me dan voorbereiden op een uitje zondag met Niels, Anita en Corry, als we Paleis het Loo gaan bezoeken. En dan over 2,5 week natuurlijk weer de koffer pakken voor een 5-daagse trip naar Praag, welke ik met Niels en Anita ga ondernemen, en ook staan Madurodam en de dierentuin in Rhenen in de agenda. Juli eindigde heel mooi en ook Augustus heeft veel moois in petto. Heb dus nog veel om naar uit te kijken, en veel om op terug te kijken, meer mooie herinneringen scheppen die de moeite van het onthouden en koesteren waard zijn, net als die van de afgelopen dagen!

Heet-Koud

Tegenstelling

Dit bericht is enkele dagen eerder geplaatst omdat ik op het moment dat dit bericht actief wordt in Berlijn ben. Hopelijk is alles goed gegaan en kunnen jullie dit logbericht zien. Ik kom jullie bijdrages bekijken als ik weer thuis ben, ergens in de loop van donderdag.

temperatuur

Als je mee wilt doen aan deze uitdaging, plaats dan een foto in het thema op je log en laat een link naar het bericht tezamen met je e-mailadres achter in het script hieronder. Ik verheug me op jouw bijdrage!

Mister Linky's Magical Widgets — Thumb-Linky widget will appear right here!
This preview will disappear when the widget is displayed on your site.
If this widget does not appear, click here to display it.

Thema nr. 177 : 4 t/m 11 augustus 2014: Vol – Leeg

Wir sind auf dem Weg

En zo is het dan eindelijk maandagmorgen, dé maandag 28 juli….een dag waar ik al heel lang naar uitkijk…rond de klok van 5.30 uur. De spullen liggen al in de auto en de tank heeft een beetje benzine, genoeg om de 1e pomp in Duitsland na Enschede te bereiken. Ook eens lekker profiteren van de goedkopere brandstof bij onze oosterburen.

Een paar dagen met schoondochter-in-spé op reis. We laten de 4-voeters in vertrouwde handen achter bij onze mannen en gaan het bruisende leven van Berlijn tegemoet dankzij een schitterende aanbieding van de Blokker. We hopen rond het middaguur aan te komen bij ons hotel en na wat opfrissen en eten gaan we uiteraard op pad. De dinsdag staat vast voor de dierentuin (uiteraard), naar verluidt de grootste dierentuin van Europa, dus we zijn enorm benieuwd. Woensdag gaan we dan weer de stad in, gebruikmakend van een aanbieding waarbij je zeer goedkoop van alle openbaar-vervoer gebruik kan maken. Ergens halverwege of eind van de middag gaan we dan de terugreis aanvaarden omdat we ’s avonds niet bij nacht en ontij weer thuis willen komen. Qua route kozen we na goede bestudering van de kaart, voor een rondje. We beginnen de heenreis richting het zuid-oosten om na Enschede de grens over te steken om dan vervolgens Berlijn via de zuidwestkant binnen te rijden. De terugreis gaat dan dwars door Berlijn heen naar het zuidoostelijke deel om vanaf daar via de oostkant terug naar het noorden te reizen om dan uiteindelijk via Nieuweschans Nederland weer binnen te rijden. Een mooie route dus met vele bezienswaardige plekjes onderweg die ik jullie dan later deze week via foto’s hoop te kunnen laten zien.

Dit is dus ook het eerste bericht in een nieuwe categorie (Muzieklaatje); “Roiskes” wat het Groningse woord voor ‘reisjes’ is. Nadat ik mijn log compleet wiste en opnieuw begon op 1 januari 2013 ben ik niet meer op reis geweest en dit is dus de ideale gelegenheid om een nieuwe ‘Muziekla’ open te trekken en te beginnen met het vullen ervan, zeker ook omdat ik eind augustus ruim 4 dagen dagen naar Praag ga met Niels en Anita. We vliegen dan op maandagavond vanaf Schiphol en vliegen zaterdagochtend vroeg terug. Ik hoop dit laatje dus met veel moois te kunnen vullen, te beginnen ergens woensdagnacht als ik te hieper ben om te slapen of donderdag als ik weer wakker ben ;-)

Bis Donnerstag. Tjusss!!

Wat moet dat moet

Zing Zo; limerick op zondag

Zing mee / Beluister de Zing-Zo’s van:
Marja
Fréderique
Fréderique bij Marja
Fréderique bij Greet
Fréderique bij mij
Rietepietz bij mij
Rietepietz bij Marja
Greet
Ria
Ria bij mij

watmoetdatmoet

Wat sta jij nou naar mij te kijken?
‘k Weet: sta in mijn nakie te prijken.
Ik moet aan de strijk,
naakt is toch geen kijk?
Ook wij kennen huishoudpraktijken.

Jij, als vrouw zult het wel herkennen,
’t huishouden is draven en rennen.
Dagelijks de was,
verwarmd door aardgas.
Je moet wassen en strijken plannen.

Ik wil hier eigenlijk niet klagen,
maar ik wil ook graag iets schoons dragen.
Dus jij begrijpt vast,
dat een giraf wast,
ga jij je ’t maar niet meer afvragen.

Onuitwisbaar

Marja

Morgen is het 27 juli. Dan is het 18 jaar geleden dat één van mijn meest dierbaren stierf. (Ten gevolge van kanker, een maand nadat zij 62 was geworden.) In de rouwdienst die daarop volgde zong ik op haar verzoek onderstaand nummer. Er gaat nog steeds geen dag voorbij of ik denk aan haar, met regelmaat hoor ik nog haar stem en voel ik haar om me heen. Heb sindsdien dit nummer wel regelmatig geluisterd maar nooit meer gezongen, lukt me ook nu niet zonder dat mijn stem breekt.

Herinneringen zijn er heel veel, we hebben zoveel samen gepraat, vooral in die laatste maanden op weg naar haar sterven. Op PalmPasen, kort voor haar overlijden, is ze gedoopt en heeft ze belijdenis gedaan. Het meeste verdriet had ze op voorhand van de angst die ze had voor haar achterblijvende man. Ze wist dat hij dat niet aan zou kunnen. En helaas bleek ze gelijk te krijgen want enkele maanden later werd hij gevonden, had zich verhangen, en zo stonden we dus aan haar graf om hem bij haar neer te leggen. In hun Leven en Dood, onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Leven en Dood horen bij elkaar, maar wat kunnen beiden pijnlijk zijn!
Tegelijkertijd kunnen de talrijke mooie herinneringen zo troostrijk zijn!
Ik ben me bewust van het feit dat juist in deze week veel mensen daarvan extra doordrongen zullen worden. Hoop dan ook uit de grond van mijn hart dat onderstaand lied hen die het nodig hebben mogen bemoedigen, versterken en troost geven.

Ingehaald

26 mei rondde ik met Ton & Trui, Truus, Reismeermin, Daphne en Fréderique de 4e adoptie-actie af in Dierenpark Emmen. Wegens verdrietige omstandigheden moest Corry helaas verstek laten gaan. Ik beloofde haar toen dat zodra de zwangere olifanten beiden bevallen zouden zijn ik haar zou ophalen om het bezoek dat zij gemist had dan in te halen. Nadat Mingalar OO 16 mei beviel van Radza Jr. was het wachten op Ma Ya Yee en dat duurde eventjes…. maar gelukkig was het afgelopen zondag dan toch zover en kon er wederom een gezonde zoon verwelkomd worden die de naam Ravi kreeg. Per verrassing beviel zondagavond ook Giraffe Ilona nog van een prachtige dochter die de naam Vayen kreeg. Telefonisch snel contact om af te spreken wanneer we dan zouden gaan, dat werd vanmiddag. Niet te lang wachten want dat kleine grut groeit immers zo snel?!

Rond het middaguur stapten Daphne en ik in de auto en reden we naar Smilde. Daar stapten we over in Corry’s auto en ruim 3 kwartier later parkeerden we haar auto op nog geen 100 meter vanaf de ingang, dankzij Corry’s invalide-kaart. Er was ook markt, dat we daar later op de middag nog een leuke verrassing zouden krijgen konden we toen nog niet bevroeden. We begonnen met een bakkie leut natuurlijk en daarna op naar het olifantenverblijf. Tot onze grote vreugde was de hele kudde buiten en kwamen alle olifanten, heel dicht bij elkaar, buik aan buik zo ongeveer, onze kant op geschuifeld.

In eerste instantie dachten we gelijk al de verse boreling in beeld te hebben, enkele minuten later bleek dat dus niet het geval omdat ik verder naar achter in de kudde een nog kleiner kalfje spotte. Maar goed, Radza Jr. liep parmantig met Moeder Mingalar Oo voorop, gevolgd door de anderen en de rij werd gesloten door Moeder Ma Ya Yee met kalfje Ravi.

We hebben vele minuten staan kijken, ehhh zeg maar gerust “zwijmelen”, want was is het aandoenlijk te zien hoe beide kleintjes zo beschermd en wel toch dartel door het grote verblijf op en neer hobbelen. Vele malen zittend onderweg, liepen we toch een groot deel van het park door. Na een tijdje kwamen we bij de Savanna-stallen en daar stond een trotse Giraffe-mama Ilona naast haar meissie, Vayen.

Wederom in ernstige mate vertederd togen we uiteindelijk het Savanne-terras op en genoten we van het heerlijke weer en een lekker hapje en drankje. Via de brilbeer liepen we naar de zeeleeuwen, langs de pinguins en de zwartkopslingerapen naar de kinderboerderij waar een kakofonie aan geluid te horen was. Het was overduidelijk de hoogste tijd dat ze naar binnen gingen en te eten kregen, zo grappig om te zien dat dieren ook wel degelijk een biologische klok hebben en dondersgoed weten wanneer het al dan niet etenstijd is. Sterker nog, het leek er zelfs op dat de verzorgers later dan gebruikelijk waren want de dieren schreeuwden er luidkeels om.

We zochten nog een terras waar we even weer tot rust kwamen en daarna gingen we op weg naar de uitgang, terug naar de auto. Eenmaal buiten het park zagen we dat de Vlindermarkt nog steeds aan de gang was, zij het dan met reeds inpakkende kraamhouders maar toch. Op de heenreis had Corry verteld over haar nieuwe zonnebril, een zogenaamde ‘Overzet-bril’. Dat leek zowel Daphne als mij, als brildraagsters, ideaal. En ja hoor, tegenover de uitgang van het park viel mijn oog op een bord met daarop de tekst ‘Overzet-brillen’. Jullie raden het al…. enkele minuten later stonden we dus zonnebrillen te passen en weer enkele minuten later genoten we van het veel mooiere uitzicht door die brillen heen.

Enige tijd later waren we terug in Smilde en stapten Daphne en ik in mijn eigen auto. Na een hartelijk afscheid, en de belofte dat ik de foto’s zoals altijd op PICASA zou zetten, zwaaide Corry ons uit…

We kunnen terugkijken op een hele fijne middag waarin we van tal van dingen enorm hebben mogen genieten. Nieuwe, koesterwaardige, herinneringen mochten en konden maken.
De ‘schade’ van 26 mei is bij deze ingehaald ;-)

Voor-Achter

Tegenstelling

voorachter

Als je mee wilt doen aan deze uitdaging, plaats dan een foto in het thema op je log en laat een link naar het bericht tezamen met je e-mailadres achter in het script hieronder. Ik verheug me op jouw bijdrage!

Mister Linky’s Magical Widgets — Thumb-Linky widget will appear right here!
This preview will disappear when the widget is displayed on your site.
If this widget does not appear, click here to display it.

Thema nr. 176 : 29 juli t/m 4 augustus 2014: Heet – Koud