Feestjes!

En dit was dan de laatste dag van de maand juni. Een bijzondere maand met tal van leuke uitjes waarvan zelfs 4 met loggers, wat een feest!
Begon ik op 1 juni met Corry de maand in Lelystad en schreef ik er HIER over. Liep ik vorige week maandag met Vonnie-B in Dierenpark Amersfoort waarover ik HIER schreef, volgde afgelopen woensdag het uitje met Geesje & Anita in De Prins Bernardhoeve in Zuidlaren, waarover ik HIER schreef.
Zo feestelijk als ik de maand met een blogster begon mocht ik hem ook weer feestelijk met een blogster afsluiten. Met Kakeltje liep ik vandaag in Blijdorp.
Ondanks de dreigende luchten en de vele buien die ik onderweg trof was het feest in de dierentuin omdat daar geen regen viel en de zon zelfs vele, geslaagde, pogingen deed ons te vergezellen. Supergezellig, heel veel gekletst en gelachen natuurlijk. De dag vloog om en heel snel was het jammer genoeg alweer de hoogste tijd om huiswaarts te keren. Wat een prachtige maand in de zin van uitjes, daar lust ik er wel meer van, zeker als het allemaal met zulk geweldig gezelschap is natuurlijk!!
Foto’s als altijd op Picasa, klik HIER

Honger

Zing Zo limerick op zondag

Schrijf jij ook een limerick?
Geef mij dan alsjeblieft je link zodat ik die erbij kan zetten……….

Marja
Greet
Fréderique
Minoesjka
Greet bij Fréderique
Greet bij Marja
Rietepietz bij Marja
Elisabeth bij Marja
Fréderique bij Greet
Greet bij mij
Rietepietz bij mij
Fréderique bij mij
Elisabeth bij mij
Ria bij mij
Plato bij mij

Dit eekhoorntje liep op het terras,
in beeldentuin waar ik zondag was.
Helemaal alleen,
waar wilde hij heen?
Hij zag ons en versnelde hij zijn pas.Papa noch mama kwam ons voorbij,
daarmee was ik eerst even niet blij.
Tot personeel zei,
Mama loopt ook vrij,
vast ergens in een struikenpartij.

Wij hebben er naar uitgekeken,
maar zagen nergens levensteken.
Geen zicht van papa,
ook niet van mama,
zij hebben ons heel slim ontweken.

Maak me gek!

Marja

In 2001…..liep ik tegen het eind van mijn 30-er jaren, stond ik op de grens van de overgang van de 3 naar de 4. Ondanks dat ik, in tegenstelling tot veel mensen, er totaal geen moeite mee had niet meer tot de categorie 30-ers te behoren maar deel te worden van de categorie 40-ers…. was er in dat jaar wel een avond die ik niet snel zal vergeten omdat ik me juist die avond heel erg bewust werd van het feit dat ik me dan nog wel niet oud voelde maar dat in de ogen van de jeugd wel degelijk was. In dat jaar namelijk stond ik op zekere avond in een discotheek in een naburig dorp, samen met mijn dochter te wachten tot er een boyband, “BoyBand” geheten, zou optreden. En waarom? Nou simpelweg omdat 1 van mijn favorieten uit een Jeans-cast van een jaar eerder deel uitmaakte van die boyband. Samen met Ivo Chundro, Axel de Graaf, Duncan Anepool en Charly Luske vormde Richard Rodermond die boyband en hadden ze, voordat ze als boyband op tour gingen, de Nederlandse theaters bezocht met hun musical “Boyband”, waarin ook Tanja Jess, Johnny Kraaijkamp jr. en Paul Groot een rol vervulden. Dus tja toen zij als boyband in een nabij gelegen discotheek zouden komen optreden ‘moesten’ we er natuurlijk wel heen. Die avond herinner ik me nog als was het pas gisteren, is het niet vanwege dat optreden dan is het wel vanwege de gefronste wenkbrauwen en talrijke vragende ogen die ik me herinner van de jeugd die die discotheek die avond bevolkte ;-)

“De 3 Gezusters”

;-) Neehee, natuurlijk niet de kroeg in Groningen-stad ;-)!

25062014zuidlaren125062014zuidlaren225062014zuidlaren325062014zuidlaren425062014zuidlaren5

Een dag waar ik al een aantal weken naar uitkeek was vanochtend dan daar…. Nadat ik eerst de logeehond weer bij zijn eigen thuis had afgeleverd reed ik door naar de andere kant van de stad om Anita (Kloine Grode Zus) op te pikken, daarna reden we door naar de Pekela’s. Een route die ik op zich wel kan dromen en blindelings kan rijden mits alles normaal is. Nou gaat een groot deel van de route over de N33, en laten ze nou net daar al een ‘eeuwigheid’ met de weg bezig zijn. Er komen ‘Joost mag weten..’hoeveel afritten bij, bestaande verdwijnen of wijzigen…. en dus miste ik de afslag die ik moest hebben en zo reed ik vele kilometers om voordat we bij Grode Kloine Zus het erf op reden. Vrij snel stapten we weer de auto in en reden naar Zuidlaren. In de Prins Bernard Hoeve loopt momenteel (sinds mei tot ergens in september) de tentoonstelling van zandsculpturen. Uiteraard begonnen we met koffie en gebak, en die viel er zeer smakelijk in, daarna de tentoonstellingshal in waar we ons vergaapten aan het ene nog mooier ‘bouwwerk’ van zand dan het andere.
De foto’s hebben helaas niet een al te mooie kleur, (ik wide pertinent niet flitsen) de belichting was minimaal en op dusdanige wijze afgesteld dat de kunstwerken een rare gloed over zich heen hadden liggen…Best heel jammer maar ja onder het mom van beter iets dan niets..gingen we toch aan de slag. “Grappig” maar niet heus, is dan wel dat je iedereen over de belichting hoort klagen en je veel mensen ziet stoeien met hun camera’s omdat ze het niet goed voor elkaar kregen, we hebben meermalen met vreemde mensen staan te praten en elkaar de foto’s laten zien. Enkele van die mensen lieten wat foto’s zien waarbij zij geflitst hadden, dat zag er dus ook niet uit helaas waardoor wel duidelijk werd dat flitsen dus ook niet de oplossing zou zijn.
Nadat we klaar waren was het nog redelijk vroeg in de dag. We waren expres op tijd vertrokken om ‘woensdagmiddag-geen-school-‘-kinderen-drukte te vermijden mede ook omdat op de tentoonstelling aan die kinderen volop de gelegenheid geboden wordt om zelf met zand aan de slag te gaan. Toen we weer buiten stonden zijn we de provincie in gereden en hebben een mooie route gereden met een heerlijke lunch in een theehuis in het bos van Norg. Daarna reden we door naar Veenhuizen om daar bij de bierbrouwerij te kijken en ook even langs de gevangenis en diens omgeving te rijden. Het gevangenismuseum van Veenhuizen is zeker een bezoek waard maar dat bewwaren we voor een volgend uitje om er dan uitgebreid de tijd voor te kunnen nemen. Omdat de dag omgevlogen was reden we naar Assen terug, daar hebben we nog even heerlijk op een terras gezeten bij mijn favoriet stekje om te genieten van heerlijkste koffie met appelgebak. Toen nog even een klein rondje door het centrum gelopen om iets van de TT-drukte, die al volop gaande is, op te pikken, we hebben genoeg ontvangen dus het de komende dagen kunnen we echt wel zonder ;-)
Uiteindelijk terug naar de Pekela’s om daar Geesje thuis af te leveren, we dronken nog wat, kletsten nog wat, hadden we niet genoeg gedaan vandaag hahaha, en daarna vertrokken Anita en ik weer naar Assen, na het haar thuis afgeleverd te hebben stapte ik om 19.30 mijn eigen huis weer binnen waar ik door de honden begroet werd omdat de rest naar boogschieten is. Een lange dag was het maar wat hebben we gelachen, het plezier maakt de inspanning en het verlies van energie uiteraard meer dan goed. Dit was echt een uitje met een gouden randje die ik me nog lang zal heugen en waar ik nog lang met heel veel plezier en een glimlach om mijn mond aan terug zal denken.
Ohja…foto’s natuurlijk niet vergeten….. klik HIER.

Woouuuwww

Zomaar een dinsdagmiddag….. even alleen thuis met het vee inclusief logeehond…. De deurbel gaat, al het vee in rep en roer, zoals gebruikelijk…. Niks aan de hand toch? Zou je denken? Ware het niet dat de postbode met een joekel van een doos voor de deur staat….. Voor mij? Ehhh ja (nadat hij nog snel even naar het adres op de doos kijkt en naar het nummerbordje naast de deur…. naam klopt ook…adres klopt ook…dan maar aanvaarden en in verwondering met tollende vragen in het hoofd de deur dichtdoen en in de woonkamer de door openen…

24062014cadeau124062014cadeau2

Op de doos alleen maar mijn naam en adres, geen poststempel, geen retouradres….dan de doos maar open maken….. wel inhoud, en wat voor!!, maar niets schriftelijks erbij dat mij vertelt waar het vandaan komt noch aan wie ik dit te danken heb. In de doos dus dit: Een megaknuffel en helemaal in mijn kleuren ook nog….. En zó verandert deze, zo doodnormale, als elke dinsdag, dinsdag in een toch wel heel speciale dinsdag. Natuurlijk stik ik bijna van nieuwsgierigheid maar helaas moet ik niet mijzelf maar ook jullie het antwoord op de vraag: ‘Wie is hier de afzender’ schuldig blijven.
Het enige dat ik kan doen is het hier plaatsen en uit de grond van mijn hart schrijven:
Gulle Gever, Heel Hartelijk Bedankt!

Amersfoort

amersfoort1amersfoort2

Vanochtend werd ik ruim voor de wekker aan wakker, me verheugend op weer een dagje dierentuin in goed gezelschap maakte dat ik die wekker dus niet nodig had om te voorkomen dat ik me zou verslapen. Even na negenen stapte ik de auto in en na haar van enig voedsel voorzien te hebben vertrok ik op weg naar Amersfoort met als eerste stopplaats het station aldaar. In tegenstelling tot de terugreis verliep de heenreis voorspoedig en was ik eerder dan mijn gezelschap op plek van bestemming, wel zo prettig dat niemand op mij hoeft te wachten toch? Na enkele minuten kwam Vonnie-B aanlopen. Ze stapte in en een ruime kilometer verderop stapten we weer uit nadat we de auto in de schaduw geparkeerd hadden. Op naar de koffie, met gebak natuurlijk. Dat viel er heerlijk in en daarna gingen we op pad. Het was prachtig weer en het was er niet druk ondanks de aanwezigheid van enkele schoolklassen die op schoolreisje waren. Geruime tijd later lieten we ons de lunch heerlijk smaken en gingen we verder, toen maar op zoek naar Saar en Sunanda, moeder en dochter neushoorn, die we samen hadden gevolgd via de webcam toen Saar van Sunanda moest bevallen. We zagen Saar wel maar Sunanda niet, ‘ach, ligt misschien achter moeder verstopt ofzo…’ dachten wij. Dus niet, we troffen enkele verzorgsters en die vertelden ons dat Sunanda al enige tijd in een dierentuin in Londen woont…..zucht, grinnik, dat stukje info hadden we dus overduidelijk niet meegekregen in het nieuws. Dat dat niet het enige was bleek enige tijd later toen we naarstig op zoek gingen naar de ijsberen en maar niet konden vinden dus wederom een verzorgster aanklampten… die met een glimlach, en even later een beetje medelijden met onze beteuterde snoetjes, ons vertelde dat Dierenpark Amersfoort die dus niet heeft. Nou ik was… op zijn zachtst gezegd… flabbergasted! Hoe kon ik dat nou niet weten? Nu, enkele uren later snap ik dat nog steeds niet, alhoewel ik wel moet toegeven dat het een toch wel vreemde dag was omdat ik zelfs de route in het park niet meer wist, mijn geheugen liet me duidelijk in de steek vandaag. En dat was niet het enige, ook mijn fotografiekunsten waren vandaag ver beneden peil. Dat had ik in het park al bemerkt, ik kreeg de instellingen maar niet naar tevredenheid ingesteld, écht zo raar! Maar goed…verder was het TOP-dag. We hebben ons prima vermaakt in het zonnetje met veel moois om ons heen, zoals de ettelijke baby’s van vele dierensoorten bijvoorbeeld. Ook onze magen hadden niets te klagen die werden op gezette tijdstippen van diverse lekkernijen, zowel vast als vloeibaar, voorzien. Van de foto’s die ik maakte zijn er niet veel overgebleven, en ja Von, die ene is ook gewist dus je kan gerust alles bekijken *grijns*. Ze zijn niet half zo mooi als anders dus ik waarschuw maar vast, mocht je ze toch willen bekijken klik dan HIER.

Gees

Met de jeugd weg ivm een boogschietwedstrijd en Joop ivm een middagdienst zou ik het grootste deel van de dag alleen thuis zijn met mijn veestapel maar daarin kwam veranderen na een bliebje op mijn foon. Even later haalden haalden Niels en Anita mij op en via een toeristische route reden naar Beeldentuin Gees. Na de opening in mei met een nieuwe tentoonstelling werd het wel weer eens tijd vonden wij om de nieuwe aanwinsten te bekijken. En dat een bezoek aldaar zeer de moeite waard is kan ik zonder enige aarzeling oprecht uitspreken en dan ook iedereen aanbevelen. Bij binnenkomst, nog voor wij onze camera’s goed hadden ingesteld werden we op het terras, waar we altijd met koffie en krentewegge beginnen, met ‘open armen’ ontvangen:

gees220614a

Urenlang wandelden we door de mooiste perken, zagen we de meest uiteenlopende vormen aan kunstwerken maar ook ‘kunstwerken’ die elk moment veranderen, de bloemen en planten die volop in knop en bloei stonden in superstrakke perken gegroepeerd, een lust voor het oog, en de lenzen natuurlijk. Ondanks dat de kunstcollectie ieder keer wijzigt en er altijd wel iets nieuws te zien is zijn bepaalde kunstwerken een vast gegeven en dat vind ik natuurlijk geweldig omdat ik telkens weer de trap terug zie…. 27 meter lang maar liefst. Genieten ten top, vooral als het stevig waait en je van onderaf ziet hoe dat enorm hoge gevaarte heen en weer geslingerd wordt. Zoals altijd na een bezoek aan deze beeldentuin reden we ook nu weer langs de ijssalon, hmmm jammie zo zalig genieten van vers gemaakt ijs met de meest waanzinnige smaken, je kan het niet bedenken of het is verkrijgbaar, moeilijk kiezen elke keer. Met een grinnik genoten we van ons ijsje want we hadden al besloten pannenkoeken te gaan eten in ’t Hoes van Hol-Han….. dat ijs was dus het dessert maar beter gezegd was het dus het voorafje. Maar beste mensen, mocht je ooit in de buurt zijn, doe het ons dan gerust na, het kan niet missen, die 3 dingen horen bij elkaar, je gaat onwijs genieten! Foto’s staan staan uiteraard op mijn Picasa zoals altijd,
klik >>> HIER

Van Levensbelang

Zing Zo limerick op zondag

Schrijf jij ook een limerick? Geef mij dan alsjeblieft je link zodat ik die erbij kan zetten……….

Marja
Emie bij Marja
Rietepietz bij Marja (1)
Rietepietz bij Marja (2)
Elisabeth bij Marja
Plato bij Marja
Rietepietz bij mij
Greet
Ria

anurafistulata

In Ecuador leeft dit mooi duo,
hoog en diep in groen oerwouds’ plateau.
Bloem heeft maar één wens,
dat snapt ieder mens,
leven op hoog mogelijk niveau!

Je zal maar zo snel moeten groeien,
om 6 dagen te mogen bloeien!
Haar levensbelang,
is voortplantingsdrang,
Eén dier gaat zich ermee bemoeien.

Met 6 centimeter gemeten,
Anoura Fistulata geheten.
Houdt niet in bedwang,
tong, 10cm lang,
en zal de kelk compleet leeg eten.

Centropogon Nigricans’ koppen,
het diertje zal zijn werk niet stoppen.
Hij zuigt elk spoor op,
Leven, kent geen stop!
Daarom mag dit duo nooit floppen!