Zing-Zo ~~ 114

Zing Zo; limerick op zondag

Schrijf jij ook een limerick? Geef mij dan je link dan zet ik je erbij:
Marja
Rietepietz bij mij
Rietepietz bij Marja
Laura bij Marja

zingzo300314

We gingen een dagje uit rijden,
met elkaars gezelschap verblijden,
de zon ging ook mee,
wij waren tevree,
en hadden die dag niks te lijden.

Ook liepen we toen door Boertange,
met veel plezier en heus niet bange.
Gezellig zo saam,
langs meer dan één kraam,
veel mensen daar, korte en lange.

We hebben echt enorm genoten,
en zijn vaak in de lach geschoten,
van mens, dier en spook,
ja die was er ook,
zat op de brug zoekend naar boten.

Het was best een vreemde bedoening
waarom men er die dag naar toe ging.
’t Was een festival,
soort Halloween-bal,
voor ons was ’t nog net geen ontgroening.

Zwijmelen op Zaterdag – 72 ~~ 2.19

MARJA

We maken allemaal wel eens momenten mee dat we het ‘even’ niet meer zien zitten, ook al hebben we de eigenschap om altijd maar weer op te krabbelen én door te gaan want opgeven is immers nooit de meest ideale optie?!
Een lied waarvan ik bij uitstek vind dat het een hart onder de riem steekt is ‘Climb every mountain’, uit de musical Sound of Music, welker eerste première op 16 november 1959 uitgevoerd werd. De muziek is van de hand van Richard Rodgers en tekst is van de hand van Oscar Hammerstein.

Van dit lied zijn talloze versies te vinden. Ik had de gemakkelijkste weg kunnen nemen en kiezen voor de originele musicalversie, daar zijn er ontelbare uitvoeringen van. Evenzo ontelbaar zijn overige versies van bijvoorbeeld in de klassieke sfeer van Dame Kiri Te Kanawa, Susan Bollock en anderen, als ook popachtige versies van bijvoorbeeld Nikki, The Jacksons, Christine Aguilera etc. Ook had ik kunnen kiezen voor koor-versies zoals bijv. van Mormon Tabernacle Coir of wat te denken van een ballad-versie van bijvoorbeeld Shirley Bassey of Alessandro Safina? Om nog maar te zwijgen van de instrumentale versies natuurlijk. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Ik koos voor de versie van The Letterman, een trio dat startte in 1959 en tot op heden nog steeds actief is. Hun versie vind ik één van de mooiste omdat het op een ingetogen wijze, in tegenstelling tot vele andere versies, gezongen wordt zonder afbreuk te doen aan de kracht van de tekst en de intensiteit van de emoties die erbij horen.

Tegenstelling – 159 ~~ Echt – Vals

Tegenstelling

valsecht

Heb jij ook een leuke foto waarmee je mee wilt doen met deze uitdaging?
Voer dan hieronder je naam én de link naar je foto-logbericht in.

Mister Linky's Magical Widgets — Thumb-Linky widget will appear right here!
This preview will disappear when the widget is displayed on your site.
If this widget does not appear, click here to display it.

Thema 4 t/m 11 april 2014: vet-mager

Nieuwe naam

Een compleet nieuwe dierentuin in Emmen….
Er is al veel over gezegd en geschreven….
Bij een nieuwe dierentuin hoort een nieuw logo en ook een nieuwe naam…..
Die 2 zaken zijn vandaag bekend gemaakt…

rondleidingwildlands290315a

Zowel het logo als de naam vind ik erg mooi al zal ik vast wel de term ‘Noorder Dierenpark’ blijven gebruiken ;-)

Invalshoek – 57
Seizoensinvloed – Hooghartig

REISMEERMIN

Ze had wel vaker horen zeggen dat jeuk erger is dan pijn…. nou, zo langzamerhand begon ze te geloven dat degenen die dat uitgesproken hadden het bij het juiste eind hadden gehad.

Pijn? Ja daar wist ze alles van sinds ze in haar pubertijd als chronisch pijnpatiënt te boek kwam te staan. Jeuk? Nou nee dat had ze eigenlijk nauwelijks ervaringen mee opgedaan tot dusver, behalve dan de herinneringen die haar nog kippenvel konden bezorgen aan de tijd dat ze haar examenjaar van de middelbare school gevloerd werd door de waterpokken en ze het uitdrukkelijk ‘krab-verbod’ opgelegd had gekregen. Om hieraan gehoor te kunnen geven had ze toentertijd ook constant de bus met mentholpoeder binnen handbereik staan. Verder had ze dus weinig jeukervaringen. Al bleek wel dat ze sinds een aantal jaren gevoelig was voor bepaalde wasmiddelen. Helaas bleek alleen een duur wasmiddel al enige geschikt om die kleding te wassen die met haar huid in aanraking kwam, en dan vooral de kwestbare delen ervan. Ach geen ramp toch, zolang ze maar ervoor zorgde dat dat wasmiddel gebruikt werd was de jeuk minimaal en was er prima mee te leven. Niets om over te klagen.

Inmiddels was de lente weer begonnen en voor de 3e keer op rij leek Moeder Natuur het noodzakelijk te vinden haar te verrassen met het cadeautje dat door sommigen in haar omgeving al betiteld werd als hooikoorts. Ze kende een aantal mensen dat er ieder jaar behoorlijk veel last van had en ze hoopte dat zij niet tot die groep zou gaan behoren. De kriebel in haar neus was af en toe om gek van te worden, om nog maar te zwijgen van de jeuk rondom haar ogen. Op een morgen tijdens haar werk kreeg ze een ogenschijnlijk niet te stoppen niesbui, haar hoofd begon er van te dreunen alsof de aderen op knappen stonden. ‘Misschien moet jij je eens laten testen op hooikoorts?” werd haar voorgesteld, waarop ze resoluut haar hoofd schudde en antwoordde: ‘Nee joh, ben je mal, denk dat ik verkouden ga worden…’ Hooikoorts in het voorjaar, een stram lijf en zo goed als bewegingsloze doch wel pijnlijke gewrichten op de vochtige en koude dagen, benauwd hebben in de zomer vanwege het niet zo gemakkelijk kunnen transpireren…. Dat haar lijf niet een toonbeeld van gezondheid was dat was wel een feit maar dat zij zich ook nog eens slachtoffer zou laten worden van seizoensinvloeden, dat ging haar te ver. Hooghartig, hoe zeer dat ook een oneigenlijke karaktereigenschap van haar was, weigerde ze daar tijd, energie of zelfs maar gedachten aan de mogelijkheden aan te verspillen.