Maandelijkse Archieven februari 2014

Photo Friday ~~ Explore ~~

Photo Friday
thema 28-02 / 07-03 = Verkennen

pf280214

►meer~more

Tegenstelling 155 ~~ Zeldzaam / Veelvoorkomend ~~

Tegenstelling

Vogels zijn veelvoorkomend in alle soorten en maten. Een zeer zeldzame vogel is de Helmkasuaris, BURGERS ZOO in Arnhem heeft sinds korte tijd zo’n vogel rondlopen. Ze staan bekend als de gevaarlijkste vogel ter wereld….

explore

Heb jij ook een leuke foto waarmee je mee wilt doen met deze uitdaging?
Voer dan hieronder je naam én de link naar je foto-logbericht in.

Mister Linky's Magical Widgets — Thumb-Linky widget will appear right here!
This preview will disappear when the widget is displayed on your site.
For best results, use HTML mode to edit this section of the post.

Thema 7 maart – 14 maart: mat – glans

►meer~more

Thursday Challenge ~~ Creative Photographs ~~

Thursday Challenge – Creatieve foto’s
(Bewegingsonscherpte, Lange sluitertijden, Ongewoon,……)

creative

►meer~more

Invalshoek 56
~~ Klankkleur – Zinspiratie ~~

REISMEERMIN

VOOR:
Griebelse Grutten rauw en gaargekookt nog aan toe!!! Wat had ze het druk, ze draafde van hot naar her en wrong zich in alle bochten om het iedereen optimaal naar de zin te maken. Loyaal als ze was aan alles en iedereen negeerde ze de steeds luider wordende stem die uit de allerdiepste krochten van haar ziel kwamen, die haar steeds meer begonnen te teisteren en steeds vaker probeerden het leven zuur te maken. Hoe ongelooflijk het ook klonk in haar eigen oren…. de ‘ik-verveel-me-dood-momenten’ leken in aantal toe te nemen. Alsmede groeide haar gevoel van ontevredenheid en het daardoor, extra ongelukkig zijn. Het leek wel alsof ze in een vicieuze cirkel zat waaruit losbreken onmogelijk scheen. De stem van haar ziel die altijd de hoogste noot had gezongen zweeg steeds vaker en daar waar die geluid produceerde was het vals en klonk het als een ouwe kraai die een visgraatje in zijn keel had steken en niet kwijt kon worden.

TUSSEN:
Steeds vaker gingen haar gedachten terug naar een plan die enige tijd terug in haar hoofd was beginnen te ontstaan. Het einddoel had ze al heel helder voor ogen maar de weg ernaar toe was nog volledig in nevelen gehuld en daar waar een beetje zicht was constateerde ze hobbels en obstakels die onneembaar leken. Toen, op best nog wel een onverwacht moment, was daar die knop die omging. Ze ging er niet langer over nadenken, NEE! Ze ging het doen. Hoe? Dat wist ze niet maar alles begon immers altijd met een eerste stap? Die eerste stap was de aller-allerbelangrijkste, in alles, dus ook hier, en zij ging hem zetten. Niets noch niemand zou haar het zetten van die ene stap beletten. Vastbesloten tilde ze haar rechtervoet op, stak hem vooruit en zette hem resoluut neer.

NA:
Met een glimlach keek ze achterom. Wat was ze toen toch naïef! En wat had ze veel tijd verspild met het dralen en twijfelen uit angst voor iets dat ze niet kende. ‘De mensch lijdt het meest door het lijden dat hij vreest’… Een waar woord, wist ze nu uit ervaring. Inmiddels vele jaren later stond ze in een zonnestraal, een figuurlijke want de letterlijke was vandaag afwezig maar dat deed er totaal niet toe. Ze zong weer het hoogste lied, zuiverder dan ooit tevoren. Op een totaal andere wijze ingevuld had haar leven een vernieuwde, verfriste, verhelderende klankkleur gekregen en was zinspiratie een vast onderdeel van haar dagelijks bestaan geworden. Met alles in haar verleden kon ze oprecht zeggen, zonder ook maar enige vorm van aarzeling, dat ze gelukkig was en volkomen tevreden met hoe haar leven momenteel verliep. Het nare dat op haar pad kwam aanvaardde ze en ze maakte er het beste van en van het mooie dat op haar pad kwam genoot ze intens van de eerste tot de laatste seconde en ze zorgde ervoor dat ze die momenten niet zou vergeten want ze koesterde ze blijvend en bewust.

►meer~more

Afscheid nemen bestaat niet…

………………..een tekst waarin ik heilig geloof en waarop ik rotsvast vertrouw maar evengoed stemt het verdrietig om in het aardse leven afscheid te moeten nemen van iemand die je dierbaar is als je weet dat het hoogstwaarschijnlijk de laatste keer is dat je haar in levende lijve in je armen kan nemen, hoe troostrijk en bemoedigend zo’n knuffel dan ook kan zijn. Miraculeuze genezingen zijn er te weinig maar ze zijn er,
ik hoop op eentje extra!!

Vandaag ben ik naar Den Helder geweest om op bezoek te gaan bij SASKIA en haar gezin. Sommigen van jullie kennen haar van weblogmeetings in het verleden. Zij en haar man waren aanwezig in Lelystad alwaar zij vergezeld werden van hun 3 honden, de basset Bonnie en 2 Deense dogs, Bo en Senna. Ook was zij bij de weblogmeeting in Dierenpark Emmen waar zij zonder man en honden aanwezig was. Kennen jullie haar niet van die meetings dan wellicht van weblog.nl. In het verleden spraken we ergens af en deden dan samen iets leuks, nu zij niet meer reizen kan is dat geen optie meer en zodoende reed ik vandaag naar haar toe.
Gelukkig had ze een ‘goede’ dag en na koffie en wat kletsen stapten we in de auto en reed haar man een rondje door de stad. We toerden door de haven en langs de kust alwaar we even uitstapten om ‘uit te waaien’. De stevig wind zorgde voor mooie golven en schuimkoppen die op de stenen stuksloegen. Ook konden we genieten van een paar bruinvissen wiens vinnen af en toe boven water kwamen alsmede van een 4-tal zeehonden. Een fikse groep zeemeeuwen seinde ons als het ware in waar we kopjes en vinnen boven het water konden verwachten. Een schitterend gezicht hoe die bruinvissen en zeehonden, geleid door de vogels, zich tegoed konden doen aan de scholen vissen die daar aanwezig waren.
Op uitdrukkelijk verzoek van Saskia bedank ik hier iedereen die haar in de afgelopen weken een kaartje of iets dergelijks heeft gestuurd, dat waardeert ze enorm. Aan haar verzoek, jullie daarvoor hartelijk te bedanken, voldoe ik uiteraard graag!
►meer~more

Uitwaaien

In onze verkeringstijd waren we elke vrij zondag op pad. Toerden we de noordelijke provincies door met vrienden in meerdere auto’s terwijl we via een 27-mc bakkie op zoek waren naar contact met mede-hobbieisten. Soms waren we met (schoon)pa en (schoon)ma op weg en reden we een route, soms ook met opa. Toen er eenmaal kinderen waren deden we dat veel minder, zeker toen ook het 27 mc gebeuren tot het verleden begon te behoren.

Nou krijg ik Joop maar zelden bereid het huis uit te gaan voor een uitje maar vandaag had hij er zin in, dat liet ik me natuurlijk geen 2 keer zeggen. Bastiaan wilde zijn enige vrije dag in de week, hij werkt al weer weken 6 dagen in de week, voor zichzelf houden om aan zijn knutselproject verder te werken, prima, dus togen Joop en ik met DAPHNE op weg richting het noorden om eens even lekker uit te waaien. Hier in Assen waaide het al stevig dus dat beloofde wat.

Via een alternatieve route belandden we uiteindelijk in Delfzijl en daar op de dijk waren we even blij dat onze haren in ieder geval aan één kant vastzaten, anders waren we kaal thuis gekomen. Daarna zetten we de reis voort naar Termijnterzijl want ja, net als vroeger wilden we ons het lekkerste visje niet ontzeggen. We wonen niet dichtbij een kust dus verse vis is anders dan verse vis die je aan de kust koopt. In Termuntenzijl zijn we de haven doorgelopen en hebben we het gemaal van binnen mogen bekijken. De verantwoordelijke meneer was zelfs zo vriendelijk om de machinerie aan te zetten, iets dat Joop natuurlijk prachtig vond. Het geluid dat daardoor geproduceerd werd was mij te veel dus ik vluchtte zo snel als ik kon naar buiten en ging in de zon op een bankje zitten, weliswaar met muts op en kraag hoog want zo warm was het nou ook weer niet.

Weer even later zaten we op het terras, uit de wind, te smullen van heerlijke vis. Zelfs Joop at zijn portie helemaal op, en dat zegt wel iets over iemand die altijd roept geen vis en aanverwante producten te lusten. Daarna stapten we weer de auto in en kozen wederom een (zeer ruime) alternatieve route huiswaarts. We reden ook door het aardbevingsgebied, we zagen veel ‘te koop’-borden staan maar toch ook weer minder dan we eigenlijk verwacht hadden. Het is al jaren een grote droom van ons een grote boerderij te bewonen, die zagen we volop, en bij elke boerderij die we mooi vonden droomden we hardop. Met werk in Assen / Hoogezand voor ons en onze jeugd is verhuizen naar het noorden van de provincie Groningen natuurlijk nooit een optie maar dagdromen mag wel, toch?!

Rond het avonduur stapten we weer binnen waarna ik gelijk plat op de bank kroop want tja… het beklimmen van een dijk in Delfzijl via keien van golfbrekers was niet helemaal gegaan zoals ik gepland had. Hoe dan ook hebben we toch een heerlijke middag gehad waarvan we achteraf zeiden: ‘waarom doen we dit eigenlijk niet vaker?’ Waarop het antwoord achterbleef en Joop wat schaapachtig grijnsde omdat hij wel wist waar het antwoord te vinden was. Of zal dat na vanmiddag veranderen? Laten we dat nog maar even afwachten ;-)

►meer~more

Photo Sunday –
~~ Midday ~~

Photo Sunday – Middag

lampje-leiden-saskia

►meer~more

Zing-Zo
~~ 109 ~~

Zing Zo; limerick op zondag

Schrijf jij ook een limerick?
Geef mij dan je link dan zet ik je erbij.

MARJA
RIETEPIETZ bij mij
FREDERIQUE
REISMEERMIN
RIETEPIETZ bij Marja
RIA

panda

Zeg ben je vandaag weer aan ’t toeren
om hier naar mij te koekeloeren
wat is dat met jou
je trotseert de kou
om mij jou te laten ontroeren

Jouw klikdoos maakt soms overuren
je staat vaak door ’t gaatje te turen
je zoekt, kijkt en ziet
klikt op tijd of niet
mensen zijn rare creaturen

Maar goed, ‘k zal even met je spelen
verstoppertje gaat nooit vervelen
zie mij hier stil staan
kun jij klikken gaan
mij mag je met blogvrienden delen.

►meer~more

Zwijmelen

MARJA

►meer~more

6 woorden – 1 beeld
~~ Dilemma ~~

MARION

Donker? IEKS! Uit? Of toch maar….

lampje-leiden-saskia

►meer~more

Photo Friday
~~ Male ~~

Photo Friday – Mannelijk

timba

►meer~more