Maandelijkse Archieven november 2013

Zwijmelen – 2.2

MARJA

Ik kan moeiteloos een verhaal schrijven vol kommer en kwel, maar NEE!!
Ook al mag November voorgoed geschrapt worden!

Ik hou het vandaag bij: Frederique: oplettennnnn ;-)

Dé versie die ik wil laten zien staat helaas niet online….

►meer~more

U.O. (Ultieme Oplossing)

Op verzoek van Plato:

We schrijven het jaar 4 na Christus. (Zoals het in onze jaartelling heet.)

“Maria????”
Jaha Jozef????’
“Kom eens kijken?”

Maria legde de houten lepels, druppend van het water neer haastte zich naar buiten, op weg naar een piepkleine hutje achter in de tuin, dat nagenoeg op instorten stond. Er was geen geld het te vervangen maar gelukkig had haar echtgenoot gouden handjes als het ging om houtbewerking dus had ze alle vertrouwen dat het wel goed zou komen.

“Maria??? Waar blijf je nouhou???” klonk het ongeduldig….
‘Ja ja, ik kom al…kan niet sneller….wat is er zo dringend geliefde gade?’

Hij had haar niet horen aankomen…en keek verwonderd op, “oh, je was er al, fijn!”
Glimmend van trots strekte hij zijn arm uit, zijn vingers vervolgens ook, wijzend op een prachtige tafel. De pracht van het meubel werd verstrekt door een minuscuul straaltje zonlicht dat door het gammele dak naar binnen piepte…
‘Mooi lieverd…daar zullen de kinderen blij mee zijn!’

Ze trok een doek uit haar gordel en veegde het stof van de tafel af. Daarna pakten ze hem samen op en droegen ze hem enkele tientallen meters terug, over de drempel het huis in. Halverwege even stoppend om hun deurpost met een handkus te bedrukken.

’s Avonds zat het hele gezin rondom die tafel. Na het eten was hij ontruimd en schoongemaakt. het voorleesboek werd terzijde gelegd nadat het verhaal uit was en de kinderen kregen de tafel tot hun beschikking om nog even aan te spelen voordat het bedtijd was.

Vader en Moeder zaten bij het vuur op de grond en waren al snel in een intens gesprek verwikkeld, zich niet bewust van de gespitste luisterende oortjes achter hen. Weer even later was het doodstil in het kleine huis daar midden in het veld, buiten was het ook stil..alsof de wereld om hen heen leeg was. De nacht viel…. en iedereen was zo in zijn eigen gedachten en werkzaamheden verzonken dat ´te bed gaan´ in geen van allen opkwam.

‘Vader???
Moeder???’

Jozef en Maria schrokken op uit hun overpeindingen….”wat is er?”

‘Wij hebben de oplossing hoor….’
“huh? Oplossing? Welke oplossing?
‘Nou die van de kip en het ei natuurlijk!’
“huh? Kip? Ei?”
‘Ja…daar had u het toch net samen over? Bent u dat alweer vergeten?’
“ach nee mijn lieve kind, dat is een vraagstuk die al eeuwen onbeantwoord is en dat ook wel zal blijven!”
‘Nee hoor vader en moeder, het is echt heel erg eenvoudig!’.

Vader en Moeder keken elkaar aan…. hun kroost, zo innig aan elkaar verbonden en toch zo ontzettend verschillend.. hun dochters, nu nog klein en onwetend, hun toekomst stond reeds vast. Afgesproken en beloofd aan dorpsgenoten tot vrouw, moeder te worden, hun volk te vergroten. Hun zoon, hun eerstgeborene die ze als een wonder mochten ontvangen, een wonder waar ze zich nog steeds over verbaasden maar waarbij ze tegelijkertijd geen vragen stelden. Het was zoals het was en zoals het moest zijn zou het ook worden.

Die zoon keek zijn zussen aan en zei vervolgens: “Vader, Moeder, u zegt altijd allebei dat alles voorbestemd is en dat de dingen komen zoals ze bedoeld zijn te komen…toch?
Vader en Moeder keken elkaar aan, met veel moeite proberend hun gezicht in de plooi te houden…zich realiserend dat ze met hun eigen woorden, die ze altijd gebruikten als ze een vraag van hun kinderen niet wisten te beantwoorden, om de oren geslagen werden.
Zoon vervolgde: ‘De kip of het ei…wat er het eerst was. Dat is helemaal geen vraagstuk die onbeantwoord is tot nu toe noch tot in eeuwigheid zal blijven…. Het is simpelweg zó bedoeld ooit, het moet zó zijn. Dat wat was, is en zal immers altijd zijn!’.

►meer~more

Tegenstelling = ‘Wel / Niet’

welniet

Heb jij ook een leuke foto waarmee je mee wilt doen met deze uitdaging?
Voer dan in het script hieronder je naam én de link naar je logbericht in.

Mister Linky's Magical Widgets — Thumb-Linky widget will appear right here!
This preview will disappear when the widget is displayed on your site.
For best results, use HTML mode to edit this section of the post.

Thema 6 december – Sinterklaasfeest – Kerstfeest

►meer~more

WE-300 – ‘Kerstpiekeren’

Plato

Het was rustig….zou ze wel…zou ze niet?
Net alsof ’t zo moest zijn kwam haar chef de hoek om….
Meneer Spijkerman?
Jongedame, zeg het eens?
Het is erg rustig vandaag, heeft u er bezwaar tegen als ik de rest van de dag vrij neem?
Nee absoluut niet, ruim je bureau maar op en ga gauw, heb een fijne middag, en na een joviale zwaai draaide hij zich om en liep de afdeling af.

Nog geen half uur later liep ze door de stad met redelijk gehaaste tred, ze wist waar ze heen wilde en wat ze wilde halen.
Hun eerste kerst samen moest toch wel iets bijzonders zijn?
Na enkele jaren op kamers gewoond te hebben woonde ze nu een paar maanden samen en enkele dagen geleden waren ze getrouwd, het was tijd hun paleisje in kerstsferen om te dopen, de hoogste tijd zelfs. Nu ze, onverwacht eigenlijk wel, enkele vrije uren had voelde het alsof ze tijd tekort kwam, in haar hoofd ontsponnen zich de wildste ideeën. Een snelle blik op haar horloge vertelde haar hoeveel tijd ze nog exact over had voor haar kersverse echtgenoot ook thuis zou komen. Ze wilde hem verrassen, het laatste dat hij zou verwachten was een huis aan te treffen in die specifieke sfeer.

Even na vijven ging de deur open, zij merkte het niet, zó in gedachten verzonken, in zichzelf mompelend alsof ze met een onzichtbaar iemand een heftige discussie voerde. Om haar heen lagen diverse smalle en langwerpige dozen, de deksels van die dozen er weer omheen, de inhoud open en bloot in het zicht.

Op zijn hurken zakte echtgenoot naar beneden om op haar ooghoogte te komen. ‘Wat is er?’ Haar tranen met moeite onderdrukkend stamelde ze: Ik wist niet welke jij het mooist zou vinden… bovendien past geen enkele!

►meer~more

Thursday Challenge – ‘Signs’

Thursday Challenge – Signalen
(Interessant, Grappig, Verwarrend,…)

TADDwarning4117x4117

►meer~more

6 woorden – 1 beeld – ‘Kunst’

MARION

Waar fantasie werkelijkheid wordt, wordt geleefd.

6w1b271113kunst

►meer~more

Cadeau = Blij mee!!!

Best een hele klus
cadeau uitvogelen
urenlang zwijgzaam

’t Al herontdekken
weer nieuwe dingen leren
geïntrigeerd brein

Vele uren zoet
een zucht hier en een zucht daar
glimlach, bijna klaar
voor ik ’t weet is het donker
welterusten tot morgen!

►meer~more

Waanzinnig(e) (Ge)noten

Vrijdagmmiddag stapten we de auto in samen en reden we naar het oosten van onze geboorteprovincie om gezellig op visite te gaan bij mijn Grote Kleine Zus en haar lief, sinds zij mij adopteerde als zus dus mijn zwager ;-) Zij zou voor ons ‘ouderwets lekkere’ stamppot snijbonen met spek koken, daar hadden wij natuurlijk wel oren naar, vooral mijn (v)echtgenoot. Nou is hij niet van de uithuizige, ik krijg hem hoogstzelden ergens mee naar toe. Naar zijn werk, naar de sportschool en naar zijn andere sport oke…maar op visite gaan bij mensen is niet zijn ding, zal ik maar zeggen. Gaandeweg leerde hij hen toch wel een beetje kennen en moest hij mij wel gelijk geven dat dit stel wel een ‘oke-stel’ is. Toen hij vervolgens persoonlijk door haar werd uitgenodigd om die stamppot te komen eten zei hij ja en zo gingen we dus eens samen op visite, wat door diens zeldzaamheid dan toch ook wel weer heel bijzonder is. Enige tijd terug had ik op een rommelmarkt een hobbelpaard voor haar gekocht, die zocht zij, en die konden we dus ook gelijk afleveren. De uren vlogen voorbij en na het eten, en vele spelletjes klaverjassen waarbij af en toe de tranen van het lachen over onze wangen waren gelopen reden we in het holst van de nacht terug naar huis. We hadden ons prima vermaakt…. dat Zus’ lief en ik van de 4 bomen er 3 verloren hadden nam ik maar voor lief, we krijgen onze revanche nog wel denk ik ;-)
Een paar uurtjes later was het al weer licht en zou ik een dag voor de boeg hebben met veel ‘kilometervreten’ maar nog veeeeel meer plezier en daar had ik wel zin, wie niet, leuke dingen zijn er immers nooit te veel? Helaas liep de start van de zaterdagochtend even anders dan gepland want Joops auto had besloten het op te geven. Ik moest hem dus eerst naar de garage brengen, zette hem daar af en nadat hij mij veel plezier had gewenst en ik hem veel succes reed ik de zon tegemoet naar het westen. Zonder ook maar de geringste vorm van oponthoud (hoe bijzonder is dat in een land waar men altijd met de wegen bezig is) kwam ik aan bij het paleisje van onze Koninklijke blogster en haar heer-gemaal. Allerhartelijkst werd ik ontvangen en zaten we al snel gezellig te beppen met zijn drietjes onder het genot van een lekker bakkie met wat heerlijks erbij. De verse en eigengemaakte kippensoep viel er heerlijk in. Best wel raar eigenlijk dat je zoiets niet zelf kookt terwijl je het zo graag lust als je de enige van 4 personen bent die het daadwerkelijk lust. Op een gegeven moment zaten zij en ik even achter de pc en toen op een gegeven moment het klokje rechtsonder in de taakbalk in mijn ooghoek opdook zag ik tot mijn schrik dat het de hoogste tijd was om te vertrekken, wilde ik niet te laat komen op mijn volgende afspraak. Enigszins gehaast namen we afscheid en stapte ik in om me naar Oss te begeven.

Wederom zonder ook maar enige vorm van oponthoud kwam ik daar om even voor de afgesproken tijd aan. Ik parkeerde de auto en amper een minuut later kwam Rineke ook de bocht om. Zij parkeerde haar auto en weer even later zaten wij bij haar Mam aan de dampende koffie en thee. Na gezellig kletsen ging we aan tafel en genoten van de heerlijke hachee met rode kool die moeders gekookt had. Rond half zeven stapten we de auto’s weer in en reden we naar het theater in Oss. Bij de artiesteningang werden we verwacht en zoals afgesproken kwam Tamara ons even later ophalen en werden we meegetroond naar binnen. We kregen een rondleiding door het JEANS-gebeuren en mochten in de zaal zitten bij de soundcheck. Natuurlijk mochten er foto’s gemaakt dus dat liet ik me niet 2x zeggen. Weer even later stonden we met zijn allen op toneel en flitsten al onze camera’s want ja we mochten met de cast en de band op de foto en dat wilde ik natuurlijk wel. Uiteindelijk de foyer in, Karel en Petra ff knuffelen en toen de zaal in waar we even later op en top genoten van een spetterende voorstelling. Dat ‘the show must go on’, altijd en hoe dan ook, werd ook gisterenavond weer duidelijk. Het is een zeer intensieve baan voor de mensen van JEANS en dat roept altijd wel bewondering op, te meer als je ‘weet’ dat er leden zijn die verkouden zijn of iets dergelijks en dan toch hun allerbeste geven. Echt petje af voor de cast en met name die leden ervan die daar gisterenavond last van hadden.

Veel te snel vliegt dan zo’n heerlijke dag voorbij en werd het tijd om afscheid van iedereen te nemen en mijn auto weer op te zoeken. Zou ik de terugreis ook weer geen oponthoud hebben? Wel ja alsof het op kon verliep ook die reis uiterst voorspoedig en was ik om half één thuis alwaar Joop me opwachtte met heerlijke koffie. Enige tijd later sloot ik de ogen, uiteraard heel erg moe maar wel zeer voldaan én dankbaar na 2 feestdagen waarin ik me mocht omringen met bijzondere en lieve mensen.

►meer~more

Zing-Zo

Zing Zo; limerick op zondag….

Schrijf jij ook een limerick? Geef mij dan je link dan zet ik je erbij.

Zing jij ook mee met:
MARJA
RIETEPIETZ bij Marja
REISMEERMIN
RIA

De muzikale soep was heerlijk
de reis daarvoor dus onontbeerlijk
Henk, Riet en de kip
heet vocht op mijn lip
zó genieten puur en goud eerlijk.

De dag is razend omgevlogen
ook het weer heeft mij niet bedrogen
Van a, b naar c
ik had mooi weer mee
zo ben ik door ’t land heen getogen.

Met Rineke ging ik bij Mam eten
die kookte hachee moet je weten
toen ’t theater in
een erg vroeg begin
Tamara had ons niet vergeten.

We mochten toen in de coulissen
dat wilden we voor geen goud missen
de cast en de band
hebben ons verwend
op rij 1 veel energie vissen.

►meer~more

Zwijmelen – 2.1

MARJA

Vroeger…was ik groot fan van ABBA. Alles had ik van ze….nu nog overigens maar dan op cd. Vorige week ergens hoorde ik dat de 4 leden overwegen volgend jaar een soort van comeback te maken om het 40-jarig jubileum hun Waterloo-succes te vieren….een lied dat ik wel toepasselijk vind dus ;-)

►meer~more

Tegenstelling

Goud-Zilver

Heb jij ook een leuke foto waarmee je mee wilt doen met deze uitdaging?
Voer dan in het script hieronder je naam én de link naar je logbericht in.

Wellicht geen bijzondere foto maar wel de aanleiding ernaar toe….over 2,5 week zijn Joop en ik 30 jaar getrouwd. We hebben ‘even’ gepraat over nieuwe ringen toen we 25 jaar getrouwd waren… toen niet gedaan. Nu kwam het weer ter spraken… en weer doen we het niet ;-)

Mister Linky's Magical Widgets — Thumb-Linky widget will appear right here!
This preview will disappear when the widget is displayed on your site.
For best results, use HTML mode to edit this section of the post.

Thema Vrijdag 29-11-2013= Wel-Niet

►meer~more