101-‘verdriet’

Een tranenstroom die niet te stoppen lijkt,
als verdriet weer een moment onhanteerbaar blijkt.

 

Een ijzeren hand die het hart omknelt
terwijl verzwegen liefde door de aderen snelt.

Waar verstand je gevoel niet bij kan benen,
luisterende oren de enige bijstand verlenen.

Val je weer eens keihard onderuit
als adrenaline door je lichaam spuit.

Moet je met de moed der wanhoop weer opstaan
geen andere keus dan toch maar weer doorgaan.

Elke traan vindt de uitweg, je huilt je leeg, uitgeput
schokken lichaam en geest, opgeven heeft zó geen nut!

Je krabbelt weer overeind én gaat door
voor jezelf, zinvol willen leven, daar doe je het vóór!

Tags: ,

16 Responses to “101-‘verdriet’”

  1. perikelen 6 mei 2013 at 11:49 #

    Poeh!
    Een hele dikke knuffel
    prachtig geschreven…

    X

    • ♫ Mel☺dy ♫ 6 mei 2013 at 18:19 #

      {knuffel} terug

      Dank je wel

      x

  2. rietepietz 6 mei 2013 at 17:09 #

    En toch lucht je hart uit je lichaam huilen altijd op!
    Helaas is dat ook het enige, want oplossen doet het natuurlijk niets!

    • ♫ Mel☺dy ♫ 6 mei 2013 at 18:20 #

      Inderdaad, af en toe leegjanken is goed!

  3. Frederique 6 mei 2013 at 23:31 #

    Ohhh… Melody, wat prachtig geschreven! Kippenvel en vele traantjes….

    Liefs Frederique

    • ♫ Mel☺dy ♫ 7 mei 2013 at 08:25 #

      Dank je wel !

      -x-♥

  4. Petr@ 6 mei 2013 at 23:42 #

    Het is wel mooi maar heel verdrietig. Ik hoop dat je je weer iets beter voelt!
    XX

    • ♫ Mel☺dy ♫ 7 mei 2013 at 08:26 #

      Dank je wel.

      Ja gaat op en neer he…

      xx

  5. Mirjam Kakelbont 7 mei 2013 at 20:51 #

    Stevige woorden van een sterke tante ;-)

    • ♫ Mel☺dy ♫ 8 mei 2013 at 12:25 #

      Eh nou eh zo sterk ben ik niet helaas ;-(

  6. platoonline 8 mei 2013 at 12:03 #

    Iemand zei eens tegen me: als je gelukkig wilt worden
    moet je stoppen met vechten. En verdorie nog aan toe,
    zo had ik het nog niet bekeken. Ik liet mijn handen los
    langszij hangen en liet mijn verzet wegebben.
    Wat gaf dat op den duur een ongekende ruimte.

    • ♫ Mel☺dy ♫ 8 mei 2013 at 12:29 #

      Dat klopt zeker…. het stoppen is een leerproces dat veel tijd vergt, ben nog niet aan het eind toe…

  7. Nanda 10 mei 2013 at 13:01 #

    Mooi, meis xx

  8. friesenfruitig48 10 mei 2013 at 18:41 #

    Lieve Mel, dit gedicht doet me heel veel!….
    In gedachten bij je…..

    Liefsss, knufff, Hanny

    • ♫ Mel☺dy ♫ 10 mei 2013 at 21:35 #

      Heej lieverd, dat snap ik helemaal!
      Wederzijds!

      {knuf} -x-

Voel je vrij & musiceer naar ♥-elust met mij mee... Please feel free to share the 'music' in your ♥ with me

%d bloggers liken dit: